49 Kongregacja Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie

Fotorelacja

Świadectwo Ani i Huberta

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

W dniach 23-25 lutego 2023r. uczestniczyliśmy na Jasnej Górze w 49. Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie. Razem z odpowiedzialnymi z Ruchu Oaz Żywego Kościoła nie tylko z całego kraju, ale także spoza granic Polski, braliśmy udział we wspólnej modlitwie, nabożeństwach, Eucharystii, a także wsłuchiwaliśmy się w konferencje wprowadzające nas w temat nowego roku formacji – „Powołani do misji”.

Pan Bóg pozwolił nam jeszcze raz spojrzeć na sprawę naszego powołania indywidualnego, w małżeństwie, rodzinie, we wspólnocie, Kościele, społeczeństwie. Przyjrzeć się zaangażowaniu i odpowiedzialności, a także gorliwości z jaką podchodzimy do służby wszędzie tam, gdzie nas On posyła. Usłyszeliśmy, że powołując nas, daje wskazówki i siły, i nigdy nie pozostawia samych, a na modlitwie, w Namiocie Spotkania daje rozeznanie i światło. Cały ten czas Kongregacji był takim wewnętrznym powrotem do wartości i ważności Namiotu Spotkania w naszym powołaniu.

W Kongregacji Odpowiedzialnych uczestniczyło kilkanaście osób z naszej wspólnoty. Razem z Moderatorem Diecezjalnym DK, ks. Tomaszem Gruszto, Moderatorem Filii Poznańskiej, ks. Piotrem Listowniem, parą diecezjalną DK, Agnieszką i Przemkiem Gazińskimi, wypraszaliśmy dary Ducha Świętego dla czterech osób z naszej wspólnoty, Anny i Macieja Poliwoda oraz Anny i Dariusza Roman, które podczas uroczystych nieszporów przystępowały do Stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło-Życie. To dla naszej diecezjalnej wspólnoty duma i wielkie święto.

Dziękujemy Panu Bogu za ten czas radości i modlitwy, za możliwość pokłonienia się Jasnogórskiej Pani i zaniesienia do Jej stóp naszych spraw.

Chwała Panu!

Ania i Hubert Kowalewscy

Świadectwo Ani i Darka

W dniach 22.02.24 r.-24.02.24 r. uczestniczyliśmy w 49 Kongregacji Odpowiedzialnych w Częstochowie. Był to dla nas wyjątkowy czas, gdyż przystąpiliśmy do Stowarzyszenia „Diakonia Ruchu Światło-Życie”. Jest to owoc rekolekcji – Oaza Rekolekcyjna Diakoni, w których udało nam się uczestniczyć w Zaniemyślu w czasie 26.12.2023 r.- 30.12.2023 r. Jadąc na rekolekcje nie spodziewaliśmy, że sprawy nabiorą tak szybkiego tempa. Otrzymując formularz zgłoszeniowy małżonków Domowego Kościoła Ruchu-Światło Życie poczuliśmy, że Pan Bóg ma wobec nas swój PLAN. Jeszcze nie wiemy jaki i czy chcemy w tym uczestniczyć?! Jednakże nie mieliśmy żadnych wątpliwości…Zgłosiliśmy swoją gotowość!

Podczas Kongregacji jest zawsze czas na modlitwę, śpiew oraz doświadczenie wspólnoty, która buduje jedność i ubogaca swoich uczestników do bycia świadkami Chrystusa w najbliższym otoczeniu. Podczas nieszporów następuje moment Błogosławieństwa osób, które przystępują do Stowarzyszenia. W czytaniu usłyszeliśmy „Napominamy Was, abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej”, były to słowa, które poruszyły i zapadły nam mocno w sercu. Wypowiadane słowa: „Pragnę służyć” uświadomiły nam, uczestnictwo w powołaniu do którego zaprasza nas Pan Bóg.

Temat roku 2024/2025 „Powołani do misji” odczytujemy, jako wskazówkę, w którym kierunku mamy podążać i kierować swoją uwagę w najbliższym czasie.

Chwała Panu za ten czas!

Ania i Darek Roman

Świadectwo Agnieszki i Krzysztofa

49 Kongregacja Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie Częstochowa 23-25 luty 2024

Ostatni lutowy weekend spędziliśmy w Częstochowie na 49 Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie. Mieliśmy okazję spotkać się z przedstawicielami wspólnoty naszej archidiecezji, Polski oraz wielu państw świata.

Spotkanie rozpoczęliśmy w piątek wieczorem modlitwą uwielbienia. Cały program tegorocznej Kongregacji skupiał się wokół zbliżającego się nowego roku pracy pod hasłem „Powołani do misji”.

Najbardziej intensywnym dniem była sobota rozpoczęta jutrznią, po której nastąpiło otwarcie wydarzenia i zawiązanie wspólnoty. Na początku zostało przedstawione nowe hasło roku, nowe logo oraz nowa piosenka roku. Program tego dnia był bardzo bogaty , ale szczególnie zainteresowała nas konferencja ks. bp. Szymona Stułkowskiego zatytułowana „Misja Kościoła dzisiaj”. Ksiądz biskup na podstawie biblijnego obrazu ikony uzdrowienia paralityka plastycznie wyjaśnił uczestnikom symbolikę poszczególnych postaci z akcentem na misyjność posługujących. Prelegent nakreślił przestrzenie misji, które pilnie potrzebują troski i odnowy. A są to małżeństwo i rodzina, katecheza parafialna i chrzcielna, rekolekcje ewangelizacyjne, duszpasterstwo dzieci , młodzieży, studentów oraz katechumenat dorosłych. Ksiądz biskup podzieli się z nami swoim świadectwem podjętej misji odnowy Kościoła w diecezji płockiej.

Najważniejszym punktem tego dnia była Eucharystia w Bazylice Jasnogórskiej podczas której ks. bp. Szymon Stułkowski rozdał obrazki z wizerunkiem Pana Jezusa stojącego w bramie pomiędzy niebem i ziemią, którego nogi i ręce były „spętane” kłosem zboża i gałązką winnego krzewu. Na jego kanwie zbudował wygłoszoną do nas homilię.

W godzinach wieczornych uczestniczyliśmy w nieszporach połączonych z błogosławieństwem nowo przyjętych członków Stowarzyszenia Diakonii Ruchu Światło-Życie i UKCHS. Był to dla nas niezwykle wzruszający moment, dwa małżeństwa z naszej archidiecezji na wezwanie ks. Marka Sędka – Moderatora Ruchu Światło-Życie odpowiedziały: Pragnę służyć.

Niedziela to kolejny dzień trwania kongregacji i kolejna ciekawa konferencja pt. „Życie w kluczu powołania” wygłoszona przez ks. Jana Kobaka. Powołanie zostało przedstawione w bardzo szerokim zakresie jako powołanie do przyjaźni z Bogiem, powołanie do życia, powołanie do świętości poprzez przyjęcie Bożego planu w moim życiu.

Cały pobyt w Częstochowie był dla nas pięknym czasem spotkania z Bogiem, Kościołem i Ruchem. Był to czas budowania relacji z naszą szczecińską wspólnotą. Jesteśmy wdzięczni Panu Bogu za ten moment zatrzymania w biegu i odkrywania powołania w Kościele, które dla nas przygotował.

Do dziś brzmią w nas słowa ks. Marka Sędka, że powołanie do misji to powołanie do wiary dającej świadectwo, która silnie łączy życie łaską. Jest to doświadczenie, którego nie można przemilczeć.

Wdzięczni Panu za Wspólnotę Ruchu Światło – Życie

Agnieszka i Krzysztof

Świadectwo Ani i Macieja

Zostaliśmy zaproszeni do wzięcia udziału w 49 Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie, która odbyła się w Częstochowie w dniach 23-25 lutego 2024 r. pod hasłem „Powołani do misji”. W spotkaniu uczestniczyli nie tylko delegaci z Polski ale również z wielu innych krajów, w których istnieje i działa Ruch Światło-Życie.

Do Częstochowy przyjechaliśmy w piątek pociągiem i po zakwaterowaniu poszliśmy na Jasną Górę. Tego dnia uczestniczyliśmy w Eucharystii w kaplicy Matki Bożej, a po niej był wieczór modlitwy uwielbieniowej w auli ojca Kordeckiego. To była taka rozgrzewka i przygotowanie do dnia następnego.

W sobotę rano w czasie jutrzni, odmawianej pod przewodnictwem księdza Bartka Zakrzewskiego, mogliśmy usłyszeć czytanie z księgi proroka Izajasza (1,16-18) – „Obmyjcie się, bądźcie czyści. Usuńcie zło waszych uczynków (…)”. Potem w czasie rozważania Ksiądz zadał nam wszystkim pytanie, z czego my jako Ruch mamy się oczyszczać, czy nie z pretensji, braku przebaczenia, niechęci jeden do drugiego, urazów, zaszłości? Usłyszeliśmy, że to sam Bóg przemawia do nas i żąda abyśmy przestali czynić zło i zaprawiali się w dobrym. Wszyscy jesteśmy powołani do misji i jest to naturalna konsekwencja naszej formacji, od której nie możemy się wymówić. Jednak misje są nam potrzebne po to, aby się nawrócić. Usłyszeliśmy, że nie będzie misji w Ruchu Światło-Życie bez naszej, bez mojej, całkowitej ofiary z siebie. Potrzebne jest moje, każdego z nas, wewnętrzne oczyszczenie.

Przewodniczący liturgii odwołał się do słów sługi Bożego, księdza Franciszka Blachnickiego który w swoich zapiskach z 1961 roku opisywał własną walkę z Hydrą Siedmiogłową – z siedmioma tendencjami, które są uosobieniem starego człowieka w nas:
1) tendencja, aby być bohaterem godnym podziwu i uznania;
2) tendencja, aby przeżywać swoją wartość w odbiciu cudzej świadomości – mieć adoratorów;
3) tendencja, aby być czczonym, tak jak Bóg jest czczony;
4) tendencja, aby rozdymać swoją wartość, swoją sławę;
5) tendencja, aby nie czekać, po co czekać;
6) tendencja złodziejska do przywłaszczenia sobie tego, co się darmo otrzymało;
7) tendencja uzurpatorska do przypisywania sobie godności i funkcji zanim powierzone zostaną nam przez przełożonego.

Te słowa były jak zimny prysznic i po ich odsłuchaniu rzeczywiście w sali wypełnionej po brzegi zapadła głęboka cisza. Trzeba nam się oczyścić, aby pozwolić Panu Bogu się posłać.

Zachęcamy do odsłuchania (www.oaza.pl) całej relacji z kongregacji, bo w tym miejscu nie sposób wszystkiego opisać.

Równie piękna i mocna była katecheza księdza biskupa Szymona Stułkowskiego na temat: „Misja Kościoła dzisiaj”. Do swoich rozważań Ksiądz Biskup posłużył się średniowiecznym obrazem uzdrowienia paralityka. Wszyscy pamiętacie tę scenę, w której przyjaciele (tragarze) spuszczają przez dach przed Jezusem paralityka. Ksiądz Biskup po kolei analizuje ten obraz, a w jego głosie wyraźnie słychać autentyczną troskę o drugiego człowieka oraz odczuwa się postawę odpowiedzialności za powierzoną mu „trzodę”, za cały Kościół.

Słuchając go, odnosi się wrażenie, że z głębi jego serca wypływały rady, których udzielił nam pod koniec konferencji: aby najpierw samemu starać się odnaleźć w tym paralityku, by doświadczyć oczyszczenia, nawrócenia i uzdrowienia; aby nie bać się poszukiwać nowych sposobów pracy duszpasterskiej (co nie znaczy, że należy zarzucać stare); aby rozeznawać, co Pan Bóg chce od nas; aby nie bać się wyśmiania dla Jezusa; aby działać bezinteresownie i umieć pracować zespołowo („duży może więcej”). Trzeba być nam raczej „dyrygentem niż orkiestrą”, nie należy bać się konkurencji, zagrożenia od strony innych, należy dostrzegać ich zalety i talenty. Urzeczywistnianie misji Kościoła dzisiaj wymaga również odwagi w zmianie struktur, bo gdy struktura przestaje być nośna, zaczyna przeszkadzać w dotarciu do Jezusa – tutaj Ksiądz Biskup przypomniał, że paralityka spuszczono przez dach, który wcześniej rozebrano i mogło nawet coś spaść na Jezusa, ale On nie narzekał.

My mamy być owymi tragarzami, którzy przynoszą paralityków do Jezusa i to jest nasza misja w Kościele dzisiaj, ale aby to dobrze robić nie możemy zaniedbywać Namiotu Spotkania – i o tym była kolejna konferencja. Dopiero wejście w relację z Jezusem uzdolni mnie do tego, aby służyć z miłością. Przepiękne rozważanie o tym jak dusza zaprzyjaźnia się z Jezusem – koniecznie odsłuchajcie (sobota od godziny 11:00), a po nim trzy świadectwa, trzech różnych osób, które zechciały podzielić się swoją intymną relacją ze swoim Bogiem, z Jezusem, z Przyjacielem.

Cały program Kongregacji był bardzo bogaty w treści, zarówno kazania na mszach świętych, rozważania Słowa Bożego na nieszporach i jutrzni, konferencje. Uogólniając, można powiedzieć, że niedziela była poświęcona powołaniu. Najpierw była konferencja księdza Jana Kobaka: „Życie w kluczu powołania”, a potem referat programowy księdza Marka Sędka, moderatora krajowego Ruchu Światło-Życie na temat: „Misja, do której Bóg powołuje dziś Ruch Światło-Życie”.

Jednak dla nas osobiście najważniejsza była sobota wieczór, kiedy w czasie nieszporów otrzymaliśmy wraz z innymi uroczyste błogosławieństwo jako nowo przyjęci członkowie Stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło-Życie. Czas pokaże z jakim skutkiem.

I tu również otrzymaliśmy Słowo z czytania z Drugiego Listu do Koryntian (6,1-4a): Napominamy was, abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej. (…) Nie dając nikomu sposobności do zgorszenia, aby nie wyszydzono naszej posługi, przez wszystko okazujmy się sługami Boga. Trudne są te słowa, dlatego prosimy o modlitwę czytających, aby wszyscy przyjmujący błogosławieństwo, również księża z Unii Kapłanów Chrystusa Sługi, wydali dobre owoce.

Kongregacja Odpowiedzialnych to nie tylko konferencje i modlitwy, chociaż one są bardzo ważne, to również radość ze wspólnego spędzania czasu z przyjaciółmi, rozmowy w kuluarach, spotkania z dawno niewidzianymi braćmi i siostrami z innych diecezji, z którymi kiedyś przeżywaliśmy wspólnie rekolekcje, pogodne wieczory z naszą delegacją diecezjalną – innymi słowy – doświadczanie wspólnoty. Czy wreszcie, czas spędzony we wspólnocie małżeńskiej w świetle nowego-starego powołania – powołania do misji.

Anna i Maciej Poliwoda
rejon Szczecin – Śródmieście