Adwentowy Dzień Wspólnoty 7.12.2024

Liczba odwiedzin: 0

Liczba odwiedzin: 0
Dzień wspólnoty jest zawsze radością spotkania. Na co dzień biegniemy i ciężko jest się zatrzymać, aby się spotkać samemu ze sobą, a co mówić z bratem lub siostrą.
Moje korzenie wywodzą się ze wspólnoty młodzieżowej. Z tego powodu zawsze ogromną radość sprawia mi widok młodzieży na dniach wspólnoty. Wtedy widzę tą pełną myśl ks. Franciszka Blachnickiego, którego celem było stworzyć drogę rozwoju duchowego od dziecka do seniora.
Przywołało to moje wspomnienia, że kiedyś ja jako nastolatka widziałam pracującą-studiującą młodzież i rodziny, które były dla mnie przykładem do naśladowania, otwartą drogą do wzrastania w wierze i szansą na rozwój duchowy.
A dzisiaj zdałam sobie sprawę, że jestem już od dawna rodziną, na którą patrzy młodzież. To zobowiązuje ale i cieszy, że mogę dawać świadectwo i że ta młodzież szukająca właściwej drogi wciąż jest. Bardzo lubiłam rekolekcje połączone z rodzinami, to było budujące dla nas młodych obserwować te rodziny przez 15 dni codziennie.
Ksiądz Wojtek pięknie mówił o przyjmowaniu odpowiedzialności. O tym aby jak dziecko mieć otwarte oczy na to co się dookoła nas dzieje, co Bóg poprzez wspólnotę nam proponuje i być może do czego nas powołuje. Jest to zadanie dla każdego z nas, bo pracy jest dużo, robotników zawsze mogłoby być więcej.
Wymieniliśmy w tym dniu wiele uścisków, uśmiechów, dobrych słów, trochę popracowaliśmy na rzecz innych w posługach – nie do każdego udało się podejść, ale to tylko obudziło niedosyt i chrapkę na kolejne spotkanie.
Za te myśli, wspomnienia, dobre słowa i miłe spotkania które ten dzień nam dał – Chwała Panu.
Aneta
Na ostatnim Dniu Wspólnoty mieliśmy Mszę Świętą, podczas której przekazano nowe posługi. Ksiądz wygłosił inspirującą homilię, a diakonia liturgiczna zadbała o piękną oprawę Eucharystii. Diakonia muzyczna wzbogaciła liturgię śpiewem, tworząc wyjątkowy klimat modlitwy.
Po Mszy Świętej przyszedł czas na integrację – wspólne rozmowy i jedzenie ciast przygotowanych przez członków Ruchu. Całość uświetniła obecność harcerek ze Skautów Europy, które towarzyszyły nam tego dnia, wprowadzając dodatkową radość i wspólnotowego ducha.
Stanisław
Drogi Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej!
W związku z przeżywanym Jubileuszem Ottonowym – wierząc, że mamy być prawdziwie Kościołem Żywym – zachęcamy w najbliższych miesiącach do wejścia w program duchowej odnowy, oparty na czterech filarach:
a. Marzy się nam, by w każdej parafii, przy której są nasze wspólnoty i kręgi, była niedziela świadectw. Dajmy znać, że jesteśmy !
b. Przyjrzyjcie się, czy w parafii są dzieła miłosierdzia, w które się możecie włączyć – a może jest szansa, by jakieś zainicjować?
c. Nie tylko my jesteśmy Kościołem – niech ten Rok Jubileuszowy będzie okazją, by się poznać, razem modlić, razem pobyć. Bardzo prosimy, byście spróbowali zorganizować spotkanie z pozostałymi wspólnotami, które działają przy parafii (lub przynajmniej ich przedstawicielami) – najlepiej pewnie na plebanii, przy współudziale księdza proboszcza. Niech to spotkanie będzie czasem wspólnej modlitwy, ale też rozmowy, poznania wzajem charyzmatów, zacieśnienia więzi. Bądźmy prawdziwie Kościołem Żywym!
Działajcie, dawajcie znać, dzielcie się świadectwem. Gdy uda się Wam coś zrealizować z punktów 2 i 3, to podeślijcie informacje, by można było je umieścić na stronie i facebooku.
Odwagi! Pamiętajmy o sobie w modlitwie!
ks. Wojciech Koladyński
moderator diecezjalny
z Diecezjalną Diakonią Jedności
Dnia 9 września w Częstochowie uczestniczyliśmy w centralnych obchodach Jubileuszu 50 lecia Domowego Kościoła.
Może ktoś jeszcze chciałby się podzielić swoimi zdjęciami lub świadectwem tego jak przeżył ten Jubileusz. Zachęcamy do przesyłania materiałów paradiecezjalnaszczecin@gmail.com
Jesteśmy małżeństwem 24 letnim stażem, związani z Domowym Kościołem od 9 lat. Gdy dowiedzieliśmy się o świętowaniu Jubileuszu w Częstochowie, poczuliśmy, że tam musimy być aby razem z rodzinami DK świętować to piękne wydarzenie.
Nasze pielgrzymowanie tak naprawdę rozpoczęło się już 9 dni przed pielgrzymką do Częstochowy, podczas odmawiania nowenny i kolejnych intencji na każdy dzień. Każdego dnia zbliżając się do naszego wyjazdu w głębi serca pojawiała się niepewność przed trudami podróży, a jednocześnie radość na spotkanie z siostrami i braćmi. Możliwości na dotarcie do miejsca było kilka, my wybraliśmy … czytaj dalej…
W dniu 9 września u stóp Pani Jasnogórskiej w Częstochowie uczestniczyliśmy w obchodach Jubileuszu 50- lecia Domowego Kościoła.
Udaliśmy się na to wielkie święto z radością i wdzięcznością mając na uwadze ogrom darów jakie otrzymaliśmy i wciąż otrzymujemy przez wszystkie lata naszego małżeństwa, którego obecnie świętujemy 25 Jubileusz i trwanie przez ten czas w Domowym Kościele. Jechaliśmy również ze świadomością bogactwa dziedzictwa, świadectwa, pracy, zaangażowania wielu osób, małżeństw, kapłanów także z naszego rejonu, diecezji, … czytaj dalej…
Kiedy usłyszeliśmy, że będzie organizowany pielgrzymkowy wyjazd do Częstochowy z okazji 50lecia DK, od razu podjęliśmy decyzję, że zrobimy wszystko, aby w nim uczestniczyć. Powróciły wspomnienia z wyjazdu na 25lecie DK, na którym byliśmy również w Częstochowie. Tak też się stało.
Dołączyliśmy do diecezjalnej grupy pielgrzymkowej przy Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na oś. Słonecznym.
Po przybyciu do Częstochowy , zakwaterowaniu i kolacji nasze kroki skierowaliśmy na Jasną Górę, pragnąc podziękować Pani Jasnogórskiej za szczęśliwą podróż a nade wszystko za dobro i łaski jakie wyprasza dla naszej rodziny u Swego Syna. … czytaj dalej…
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Zacznę od tego, że dla naszej rodziny ten rok obfitował w rekolekcje i wyjazdy. Udało nam się wyjechać w lutym na rekolekcje Orar I stopnia do Wadowic. W lipcu służyliśmy w Krajniku w diakonii wychowawczej na Oazie II stopnia. W lipcu również wyjechaliśmy ponownie do Wadowic do domu rekolekcyjnego u Karmelitów, na wypoczynek. Zakończeniem wakacji były dla naszej rodziny odwiedziny u naszej Mamy :).
Świętowanie 50-lecia Domowego Kościoła zaczęliśmy już w piątek 8 września. Świętowanie, bo przecież w tym dniu wspominamy …czytaj dalej…
Dnia 9 września 2023r. uczestniczyliśmy z naszymi dziećmi w obchodach jubileuszu 50-lecia Kościoła Domowego na Jasnej Górze w Częstochowie. Było to dla nas wielkie wydarzenie.
Gdy dowiedzieliśmy się, że będzie organizowany wspólny wyjazd na spotkanie autokarem to szybko się zapisaliśmy z myślą aby naszym najmłodszym dzieciom pokazać siłę wspólnoty i oczywiście Jasną Górę.
W Kościele Domowym jesteśmy od 9 lat, ale ostatni raz na Jasnej Górze u kochanej Matki Bożej byliśmy 30 lat temu. … czytaj dalej…
Zakończenie roku pracy rejon Majowe
Uroczyste zakończenie roku pracy naszego rejonu rozpoczęliśmy wspólną Eucharystią. Czytania z dnia pięknie wpisały się w ten dzień ostatniej mszy św. naszego rejonu Majowe. Od września już rejonu Słoneczne.
Jezus zostawia słowo ,,Gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”. Do kogo lub do czego najczęściej lgnie moje serce? Co możemy powiedzieć o obecnym stanie naszego serca? Co w nim dominuje? W swoich wyborach musimy być zdecydowani. Musimy wybierać Jezusa!
Po Eucharystii spotkaliśmy się na Agapie. Dobrze było się znów spotkać ze wspólnotą, powspominać i pośmiać. Podziękowaniom nie było końca.
Dziękujemy całej wspólnocie za ten piękny czas!
Kasia i Arek
Fotorelacja
Wigilia zesłania Ducha Świętego w rejonie Majowe.
Uroczyste oczekiwanie rozpoczęliśmy Eucharystią w parafii Opatrzności Bożej na osiedlu Majowym. Brały w niej udział wspólnota DK z rejonu Słoneczne, Odnowa w Duchu Świętym i Róża Różańcowa. Modliliśmy się w intencji wszystkich wspólnot, podobnie jak uczniowie w Wieczerniku zebrani po Wniebowstąpieniu Pana Jezusa, Maryja, Matka Chrystusa oraz ci, którzy stanowili w Jerozolimie pierwszy zalążek wspólnoty chrześcijańskiej.
Po mszy świętej czuwanie modlitewne przeplatane pięknym śpiewem Dawida wraz z dziećmi Anią i Piotrkiem, umocniło w nas wszystkich Ducha Jedności. Wraz z świętym Janem Pawłem II rozważaliśmy tajemnicę Ducha Świętego uwielbiając Trzecią Osobę Trójcy Świętej.
Ksiądz Tadeusz Szponar pięknie wprowadził nas w rozważanie tajemnicy różańca świętego.Wraz z Maryją modliliśmy się i błagaliśmy Jej Syna o dar Ducha Świętego. Ona jest zawsze z nami jako troskliwa Matka, która nie może oprzeć się prośbom swoich dzieci.
Rozważaliśmy tajemnicę Zesłania Ducha Świętego. Prosiliśmy Go, aby przychodził do naszych serc, czynił w nas swój pokój, miłość i radość.
Przyzywaliśmy Ducha Świętego prosząc:
O Duchu Św. Dawco daru mądrości, oświecaj mnie.
O Duchu Św. Dawco daru rozumu, pouczaj mnie.
O Duchu Św. Dawco daru rady, kieruj mną.
O Duchu Św. Dawco daru mocy, umacniaj mnie.
O Duchu Św. Dawco daru umiejętności, rozpraszaj moją nieświadomość.
O Duchu Św. Dawco daru bojaźni Bożej, oswobodź mnie od wszelkiego grzechu.
O Duchu Św. Dawco pokoju, obdarz mnie pokojem.
Błagam Cię, Duchu Święty Boże, udziel mi mocy, abym w każdej chwili mego życia kierował się dobrocią i życzliwością, słodyczą i wiernością, cierpliwością i miłością, radością i wyrozumiałością.
Modliliśmy się także o odnowienie poszczególnych darów, podchodząc kolejno do ołtarza, w zależności od tego dla kogo ten dar jest najważniejszy, dodawaliśmy kadzidło do kadzielnicy.
Wołaliśmy do Ducha Świętego prosząc za Ojcem Świętym, Janem Pawłem II słowami zapisanymi na rok przed jego śmiercią.Na koniec uwielbialiśmy Ducha Świętego, zebrani w Jedności ze wszystkimi wspólnotami wokół ołtarza:
Przyjdź, Duchu czcigodny i wszechmocny,
któryś uczynił wszystko.
Wszystko trzymasz w swej ręce,
Ty, który jesteś ponad wszelką mądrość i moc.
Nikt nie może Cię opisać ani pojąć, ani zgłębić.
Ty doskonalisz całe stworzenie aż do dna jego istoty.
Ty jesteś nieodłączny od każdej rzeczy aż do dna jej siły.
Bóg zapłać za ten czas! Kasia i Arek.
Tradycją kręgów DK jest uczestnictwo w modlitwie za wszystkich zmarłych wraz ze wspólnotą wiernych z naszych parafii na prawobrzeżu Szczecina. Jak co roku spotkaliśmy się w pierwszą niedzielę po Wszystkich Świętych na cmentarzu w Dąbiu, by modlić się za dusze wszystkich zmarłych. Spotkaliśmy się o godz. 15.00 by rozpocząć procesję modlitewną i z refleksją oddać Panu tych co odeszli. Modląc się za zmarłych upraszaliśmy też potrzebne łaski dla siebie.
Podczas pierwszej stacji wspominaliśmy zmarłych kapłanów i braci. Niedawno do Pana odeszli m.in. ś.p ks. Marek Piotrowski, ś.p ks Piotr Leśniak którzy byli opiekunami kręgów DK w rejonie Majowe-Załom. Kolejne stacje to modlitwy za zmarlych rodziców i przodków, za zmarłych krewnych i dobrodziejów, za poległych i ofiary wojny i za wszystkich dalszych zmarłych.
Szliśmy w zadumie rozważając tajemnice różańca świętego. Z nostalgią wspominaliśmy tych, którzy jeszcze tak niedawno byli z nami, a wiarę których znał tylko Bóg.
Mogliśmy z całą wspólnotą przeżyć piękny czas, modlitwę, wspólny śpiew, w towarzystwie kapłanów z naszego rejonu – ks. Dariusz Kilian, Ksiądz Tadeusz Szponar, ks. Daniel Socik.
Wieczny odpoczynek racz zmarłym dać Panie…
Kasia i Arek Bieleninik rejon Majowe-Załom-Wielgowo.
15.05.2021 odbyliśmy pielgrzymkę do Starej Dąbrowy do parafii pw. Św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. Od progu przywitały nas znajome i nieznajome, ale uśmiechnięte twarze i od razu poczuliśmy się jak w domu, mimo iż była to nasza pierwsza rejonowa pielgrzymka. Spotkanie rozpoczęło się zawiązaniem wspólnoty i przedstawieniem wszystkich uczestników tego błogosławionego czasu. Jesteśmy młodym małżeństwem rozpoczynającym swoją drogę w Domowym Kościele, a zawiązanie wspólnoty pozwoliło nam poznać się nawzajem i stworzyć piękną wspólnotę modlitewną. Miejsce w którym się zgromadziliśmy było niezwykłe, gdyż parafia ma dwóch szczególnych patronów: Józefa i Maryję. Tych dwoje towarzyszyło nam przez cały dzień tych rekolekcji. W duchowe rozważania wprowadził nas ksiądz Witold Seredyński, proboszcz tamtejszej parafii, który przybliżył nam osobę św. Józefa. Człowieka wybranego przez Boga do pełnienia roli ojca Syna Bożego. Człowieka, który bezgranicznie kochał Maryję i który był otwarty na Słowo kierowane do niego przez Boga zwłaszcza w snach. Opiekuna, który poprzez stały kontakt z Bogiem był w stanie uchronić swoją rodzinę nie używając ani miecza, ani siły. Ksiądz Witold skierował też nasze serca na poddanie ich Bogu, abyśmy byli posłuszni, czyli wsłuchiwali się w słowo Boga oraz upokorzeni, czyli pełni pokory względem jego planów. Podkreślił również rodzicielski udział w wychowaniu dzieci, aby uczyć je upokorzenia i posłuszeństwa względem nas i względem Boga, aby wskazywać im, że przez mamę, która troszczy się o miłość, relacje i ognisko domowe przemawia do nich Maryja, a przez tatę sam Pan Jezus pokazujący drogę, którą należy kroczyć oraz chroniący swoją rodzinę. Uwieńczeniem naszego spotkania była Eucharystia i zawierzenie nas i naszych rodzin w ręce Maryi oraz świętego Józefa.
Pielgrzymka do św. Józefa pozwoliła nam poczuć się jak na jednodniowych rekolekcjach z najlepszymi patronami rodzin, umocniła nas i dała nam siły na dalszą duchową drogę. Rzeczą, która utkwiła nam w naszych sercach jest to, że Bóg zawsze ma z nami kontakt, tylko my sami go utrudniamy. Że mamy się upokorzyć oraz być posłusznymi woli Bożej, a Św. Józef patron tego miejsca oraz całego roku liturgicznego jest wzorem tej postawy i wraz z Maryją ukazują nam jak należy żyć, oddając się całkowicie Bogu.
Zgadzamy się również ze słowami ks. Witolda że Domowy Kościół to droga dla nas i to właśnie na TE CZASY.
Agata i Kamil Kandybowicz
,, Na spotkanie z Chrystusem możemy iść tylko w postawie otwartej ku braciom, w postawie miłości” – ks. Franciszek Blachnicki
Podczas Wielkopostnego Dnia Wspólnoty rejonu Majowe w szczególny sposób modliliśmy się za wspólnoty Ruchu, wszystkie małżeństwa i kapłanów z naszej diecezji i rejonu.
Konferencja, którą wygłosił nasz moderator, ks. Dariusz Kilijan w sposób jasny i konkretny przybliżyła nam pojęcie nowej wspólnoty, która może powstać tylko na fundamencie miłości.
W trakcie wspólnej modlitwy przed Najświętszym Sakramentem podczas Namiotu Spotkania doświadczyliśmy obecności samego Chrystusa. W czasie przeżywania Eucharystii Pan objawił się w Swoim słowie. W słowie, które daje nowe życie.
Dziękujemy za ten piękny czas, za wspólnotę, za wszystkie małżeństwa, kapłanów dzięki którym wzrastamy w wierze, wciąż na nowo, każdego dnia.
Kasia i Arek.

