Świadectwa z Wielkopostnego Dnia Wspólnoty – 7 Marca 2026 – Ruch Światło – Życie Archidiecezji Szczecińsko

7 Marca spotkaliśmy się aby we wspólnocie przeżywać Wielkopostny Dzień Wspólnoty, moment zatrzymania – przestrzeń, w której możemy razem modlić się, słuchać Słowa i po prostu być ze sobą. Pochyliliśmy się nad tematem nad pokoju, jego źródłem i nad tym, jak może on przenikać nasze codzienne relacje, decyzje i sposób patrzenia na świat. Były rozmowy, wspólna modlitwa, chwile ciszy i radości. To właśnie w takich momentach najmocniej czuć, czym jest wspólnota: miejscem, w którym każdy może znaleźć swoje miejsce i doświadczyć bliskości Boga oraz ludzi.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć i przeczytania świadectw uczestników aby zobaczyć, jak wyglądał ten dzień i poczuć choć odrobinę tej atmosfery.

Oaza Młodzieżowa przeżywała ADW razem z członkami Domowego Kościoła Rejonu Śródmieście.

Świadectwo Agaty i Kazimierza

WIELKOPOSTNY DZIEŃ WSPÓLNOTY 08.03.26, rejon Świnoujście

Tym razem zawitaliśmy w gościnne progi parafii św. Stanisława i Bonifacego B.M w Świnoujściu. Ks. Ignacy Stawarz zawsze przyjmuje nas z otwartym sercem i domem. Po jego osławioną kawę od razu ustawiła się kolejka. Spotkanie we wspólnocie zawsze budzi w nas radość, wciąż jesteśmy ciekawi siebie. Serdeczna życzliwość i otwartość na drugiego to wspaniałe doświadczenie na początek tego dnia.

Jak znaleźć pokój serca, jak go zachować, jak przekazywać innym…

Odkrywaliśmy piękno i głębie nauczania Kościoła w tym temacie, a potem szukaliśmy w sobie odpowiedzi na nie. Tylko Jezus, tylko On jest źródłem Pokoju, jakiego świat dać nie może. Przylgnąć do Niego sercem, zatopić się w Jego Sercu i pozwolić Mu się ukochać, utulić, być.

Jezu, obecny pod postacią chleba, ucz mnie ciągle wracać do Źródła, szukać pokoju w Tobie, zanurzać się w Twoje miłujące Serce i odpocząć w Tobie.

Świadectwo Joanny i Krzysztofa

Dnia 7 marca 2026r. w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu odbył się Wielkopostny Dzień Wspólnoty rejonu Myślibórz. Spotkanie rozpoczęło się od zawiązania wspólnoty następnie przeszliśmy do Namiotu spotkania. Przebiegł on w tym roku trochę w innej formie, bo nie rozważaliśmy fragmentu Słowa Bożego, ale kontemplowaliśmy obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Bardzo lubimy te chwile spędzone z Jezusem w ciszy, spokoju, z dala od zgiełku otaczającego nas świata. Jest to dla nas czas bardzo cenny zwłaszcza w tym świecie pełnym bodźców i informacji z każdej strony.

Nasz rejon jest niewielki, dlatego kolejną część spotkania postanowiliśmy spędzić w jednej grupie, bo zbliża nas to do siebie. Rozmyślając i rozważając tegoroczny temat WDW- POKÓJ MÓJ DAJĘ WAM doświadczyliśmy spokoju duchowego, poczuliśmy się razem ze wspólnotą szczęśliwi, że ją mamy i że nas wspiera w różny sposób, zwłaszcza w ostatnim czasie, gdy Krzysztof chorował. Dziękujemy Bogu za wsparcie modlitewne wspólnoty i radość jaka nas spotkała, gdy Krzyś mógł już uczestniczyć w spotkaniach. Docenia się bardziej to, co człowiek traci i wiemy, że też tak jest w stosunku do Pana Boga. W obecnych czasach trzeba dużo samozaparcia i dyscypliny na świadectwo wiary, na pewno pomaga w tym otrzymana łaska wiary, ale przecież Chrystus obiecał nam, że o cokolwiek Go poprosimy to otrzymamy.

Zasmuca nas fakt, że wokoło wielu ludzi traci Boga z oczu, choć mamy nadzieję, że kiedy zobaczą, że sami sobie nie będą radzić, to ponownie zaczną Go szukać, a wiemy że On jest miłością i kocha swoje dzieci.

Spotkanie zawsze ubogaca w nas Eucharystia, spotkanie Boga żywego twarzą w twarz. Po posiłku duchowym przeszliśmy na agapę.

W związku z tym, że nasze spotkania rejonowe odbywają się w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego to jest to już naszą tradycją, że kończą się zawsze koronką do Bożego Miłosierdzia.

Dziękujemy Ci Panie, że możemy być blisko Ciebie i że nigdy nas nie opuścisz mimo naszych upadków.

JOANNA I KRZYSZTOF

Świadectwo Katarzyny i Krzysztofa

W dniu 7 marca br. uczestniczyliśmy w Wielkopostnym Dniu Wspólnoty Domowego Kościoła Rejonu Bukowe, pod hasłem „Pokój mój daję wam”. W tym roku najbardziej przeżyliśmy spotkanie w grupach, które koncentrowało się na odkrywaniu znaczenia pokoju jako daru od Boga. Dyskusja była niesamowita, ponieważ wiele osób podzieliło się swoim rozumieniem pokoju, niepokojami i zmaganiami. To było ubogacające i wzmacniające doświadczenie – zobaczyć, że nasze problemy czy rozterki nie są odosobnione. Wszyscy zmagamy się z podobnymi rzeczami, a we wspólnocie, jaką jest Domowy Kościół – mamy przestrzeń, by się tym dzielić i wzmacniać. W tym roku nabrało to wyjątkowego znaczenia właśnie przez spotkanie w grupach.
Chwała Panu!

Katarzyna i Krzysztof

Świadectwo Magdy i Igora

Podczas tegorocznego wielkopostnego dnia skupienia mieliśmy okazję zatrzymać się na chwilę i odejść od codziennego pośpiechu. Dzięki konferencji i modlitwie mogliśmy na nowo zastanowić się nad naszym życiem i nad tym, jak wygląda nasza relacja z Bogiem.

Bardzo ważnym momentem była także adoracja Najświętszego Sakramentu. W czasie tej chwili ciszy i skupienia mogliśmy poczuć spokój i pokój w sercu. Uświadomiliśmy sobie, że Bóg jest naprawdę obecny i bliski człowiekowi.

Konferencja księdza ukazała jak bardzo potrzebny jest w życiu pokój, który pochodzi od Boga. Nie zawsze mamy wpływ na to, co dzieje się wokół nas, ale możemy powierzać wszystko Bogu i szukać u Niego siły.

Dni skupienia są pięknymi wydarzeniami, które jednoczą wspólnotę, warto w nich uczestniczyć.

Magda i Igor

Świadectwo Oli i Janusza

W dniu 07 marca 2026 r. rodziny z Rejonu Pogodno przeżywały swój Wielkopostny Dzień Wspólnoty. Kolejny raz ugościła nas Parafia Św. Trójcy w Szczecinie przy ul. Żołnierskiej 1a.

Po zawiązaniu wspólnoty w skupieniu i z dużym zaciekawieniem wysłuchaliśmy konferencji ks. moderatora Krzysztofa Żuka „Pokój Mój Daję Wam”, która inspirowana była Orędziem Papieża Leona XIV na LIX Światowy Dzień Pokoju. Choć dokument źródłowy poruszał zagadnienie głębokie i trudne, jednocześnie wyjątkowo aktualne w kontekście wydarzeń politycznych na świecie, ks. Krzysztof kolejny raz w sposób przystępny i niezwykle ciekawy przybliżył Tajemnice Bożego Pokoju – Pokoju niezwykłego bo „nieuzbrojonego” a „rozbrajającego” przez to zwycięskiego. Pokoju opartego na Prawdzie, która wyzwala. Jan Paweł II słowa Jezusa z Ewangelii Jana (J 8,32) „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” miał wskazać jako najważniejsze w Piśmie Świętym. Oznaczają one, że przyjęcie nauki Chrystusa uwalnia od niewoli grzechu, fałszywych wierzeń i lęku. Prawda ta nie tylko ujawnia stan duchowy człowieka, ale przynosi trwałe oswobodzenie, dając wolność dzieci Bożych.

Następnie udaliśmy się do Domu Parafialnego, gdzie w mniejszych grupach dzieliliśmy się naszymi doświadczeniami w zakresie poszukiwania, przeżywania i trwania w Bożym Pokoju.

Kolejno całą grupą powróciliśmy do Świątyni aby doświadczyć osobistego spotkania z Panem w Namiecie Spotkania. Momentem kulminacyjnym była Eucharystia sprawowana przez ks. Krzysztofa Żuka.

Ostatnim punktem była agapa podczas której mogliśmy zacieśnić relacje pomiędzy Kręgami oraz rodzinami. Serdeczne Bóg Zapłać ks. moderatorowi oraz Parze Rejonowej za trud włożony w przygotowanie i poprowadzenie WDW. Dziękujemy również wszystkim małżeństwom posługującym na każdym z etapów oraz uczestniczącym w tym wydarzeniu.

Ola i Janusz

Świadectwo Piotra

„Pokój z Bogiem” – wokół WDW (7 III 2026)

Dni wspólnoty w 2026 roku kierują naszą uwagę na Boży pokój i ludzkie serce. W materiałach na tegoroczny WDW możemy przeczytać, że „pierwszym krokiem na drodze budowania pokoju jest troska o serce, ponieważ to właśnie w sercu konkretnego człowieka rodzi się pokój i tylko tam może zostać przyjęty jako dar od Jezusa Zmartwychwstałego”.

W sobotę 7 marca o godz. 15.00 Koronką do Bożego Miłosierdzia w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa rozpoczął się Wielkopostny Dzień Wspólnoty Rejonu Szczecin-Śródmieście. Podczas Namiotu Spotkania rozważaliśmy Ewangelię z dnia – o synu marnotrawnym (Łk 15,1-3.11-32). Następnie przeżywaliśmy Eucharystię. W homilii ks. Tomasz Porzycki TChr mówił o sercach trzech bohaterów przypowieści: ojca, syna marnotrawnego i jego starszego brata, kapłan zachęcał, byśmy próbowali się w nich przejrzeć.

Na dalszą część spotkania przeszliśmy do kawiarenki parafialnej i przylegającej do niej kaplicy. Po przerwie kawowej wysłuchaliśmy konferencji ks. Tomasza. „Ten kto znajduje Boga, znajduje także siebie. I odwrotnie. Kto znajduje siebie, znajduje także Boga”. Jedno i to samo spotkanie, z Bogiem i sobą, w głębi serca…

Konferencja przygotowała nas do spotkań w grupach. W konspekcie było aż 11 punktów z pytaniami (za dużo, by wszystkimi zająć się uczciwie w ciągu godziny): „Co jest źródłem największych moich niepokojów?”, „Jakie jest moje doświadczenie pokoju otrzymanego od Boga? W jakich okolicznościach szczególnie go doświadczyłem/doświadczam?”, „W jaki sposób konkretnie mogę otwierać się na dar pokoju? Co w życiu pomaga mi odnaleźć Boży pokój?”, „Co z dzisiejszego spotkania jest dla mnie szczególną inspiracją, co zwróciło moją uwagę? (Wybiorę jedno działanie, które podejmę w najbliższym czasie)”. To tylko niektóre z nich. Bogactwo odpowiedzi mogliśmy usłyszeć podczas krótkiego podsumowania naszego dzielenia się w grupach. Bez trudu można by ułożyć całą litanię rzeczy, o które się niepokoimy (ważne zmiany życiowe, trudne decyzje do podjęcia, dzieci, finanse, brak czasu i pośpiech, zdrowie, wszystko, co stoi
w opozycji do świętego spokoju…). Jednak dość zgodnie wskazaliśmy ich wspólne źródło: brak zaufania Bogu. W konspekcie pytania przeplatały się z fragmentami biblijnymi (J 14,26-27; Kol 1,19-20; Flp 4,4-7; Ga 5,22-23). Piękny fragment z Listu do Filipian przypominał nam, jaką drogą od trosk i niepokojów zmierzać do Bożego pokoju i jakie jest jego ochronne działanie:

„O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie” (Flp 4,6-7).

Dzień skupienia zakończył się agapą. Warto podkreślić, że w całym wydarzeniu uczestniczyła młodzież oazowa z kilku parafialnych grupek ze Szczecina. To dlatego z trudem (inaczej niż zwykle) mieściliśmy się w kaplicy przy kawiarence.

Obecność młodzieży była budująca!

Piotr Wojdak