Archiwum kategorii Aktualności

Fotorelacja

W dniach 22-25.05 w Centrum Ruchu Światło-Życie w Krościenku nad Dunajcem odbyła się Centralna Oaza Matka. Każdego roku gromadzi ona moderatorów, animatorów, członków diakonii i innych odpowiedzialnych ze wszystkich gałęzi i stanów Ruchu , którzy w uroczystość Zesłania Ducha Świętego pragną wspólnie modlić się w intencji nadchodzących rekolekcji wakacyjnych oraz uczestniczyć w uroczystym rozesłaniu oaz, czyli odebraniu zapalonych świec oaz wielkich przez przedstawicieli poszczególnych diecezji. W czasie COM ma też miejsce ponowne zawierzenie Oazy Maryi Niepokalanej Matce Kościoła pod jej figurą na Kopiej Górce. Akt ten dokonywany jest przez moderatorów zgromadzonych na Kolegium Moderatorów w Dniu Moderatora w Święto Niepokalanej Matki Kościoła.

Centralna Oaza Matka rozpoczęła się w piątkowy wieczór Mszą Św. połączoną z Nieszporami. Przewodniczył jej Moderator Krajowy Domowego Kościoła ks. Tomasz Opaliński. W homilii podkreślił, że należy służyć z miłości i w pokorze: „Spuśćmy powietrze ze słowa posługa”. Na zakończenie została zaśpiewana piosenka nowego roku formacyjnego „W mocy Ducha Świętego”.

Kolejny dzień, tzw. Dzień Diakonii rozpoczął się Jutrznią, po której nastąpiła Celebracja Sakramentu Pokuty i Pojednania.

Następnie wybrani delegaci z poszczególnych diecezji w liczbie 141 udali się na VII Nadzwyczajną Kongregację Diakonii, której celem było wyłonienie trzech kandydatów na Moderatora Generalnego. Wyborom przewodniczył biskup delegat KEP ds. Ruchu Światło-Życie, bp Adam Szal. Dla pozostałych uczestników COM był to m.in. czas spotkań w grupach.

O godzinie 19-stej rozpoczęła się Msza Św. Wigilii Zesłania Ducha Świętego połączona z Nieszporami, po której nastąpiła Wielka Wigilia Modlitewna „Niech zstąpi Duch Twój”. Eucharystii przewodniczył bp Adam Szal. W czasie Nieszporów miało miejsce błogosławieństwo 9 nowych członków stowarzyszenia Diakonia Ruchu Światło-Życie. Ze względu na złe warunki pogodowe wszystko to odbyło się w kościele Chrystusa Dobrego Pasterza (w tzw. górnym kościele), a nie jak zazwyczaj w Wieczerniku Św. Jana Pawła II.

Następny dzień (Dzień Animatora) zapoczątkowała Jutrznia szczególnie mocno wyczekiwana przez animatorów, którzy w czasie niej mieli otrzymać błogosławieństwo animatorskie. Odbyła się ona w tzw. dolnym kościele, gdzie znajduje się grób Czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Po homilii, którą wygłosił przewodniczący Jutrzni ks. Aleksander Suchocki, każdy z kandydatów do błogosławieństwa został wywołany po imieniu, na co odpowiadano „jestem”. Następnie wywołani uklękli, a cała wspólnota modliła się za nich pieśnią do Ducha Świętego, po czym otrzymali uroczyste błogosławieństwo do posługi animatorskiej i przyjęli zewnętrzny znak tego w postaci krzyża animatorskiego z rąk Moderatora Generalnego ks. bp Adama Wodarczyka. Dyplomy już tradycyjnie wręczyła Pani Dorota Seweryn z Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła.

Około godz. 11-stej rozpoczęła się Msza Św. z uroczystym rozesłaniem oaz pod przewodnictwem Moderatora Generalnego. Na jej zakończenie przedstawicielom poszczególnych diecezji zostały wręczone zapalone świece oaz wielkich oraz pobłogosławiono członków Diakonii Misyjnej, którzy wyjadą na rekolekcje I i II stopnia do Kenii. Po Eucharystii większość uczestników COM już opuściła Krościenko.

Ostatni dzień COM, to Dzień Moderatora.

W tegorocznej Centralnej Oazie Matce uczestniczyło ok. 700 osób, co jest niewątpliwym rekordem. Nieprzeciętna jest również liczba nowych animatorów krzyżowych, bowiem na niedzielnej Jutrzni błogosławieństwo otrzymało ponad 100 osób i to w wyjątkowy sposób, ponieważ pierwszy raz w historii Ruchu z rąk biskupa. Miło nam nadmienić, że w skład tego grona wchodzi też jedna z animatorek z naszej diecezji.

Tak było 11 lat temu, a wspomnianą animatorką byłam ja.

Uświadomienie sobie, że tegoroczny COM odbywa się w tych samych dniach co wówczas jeszcze bardziej zmobilizowało mnie do uczestniczenia w nim. Pan Bóg zadziałał tak, że pomimo początkowych trudności udało się.

W tym roku z naszej Archidiecezji w Centralnej Oazie Matce wzięło świadomie udział 5 osób (6 jeśli weźmiemy pod uwagę roczną uczestniczkę :D). W sumie wyszło tak, że wszyscy jesteśmy z Diecezjalnej Diakonii Formacji Diakonii.

Program COM-u był podobny do tego z 2015 r., ale poszczególnym liturgiom przewodniczyli oczywiście inni kapłani niż wówczas. Wyjątkiem była Jutrznia w niedzielę Zesłania Ducha Św., bo to już tradycja, że prowadzi ją ks. Aleksander.

Nowością w tym roku była Wioska Animatorów. Każdy mógł wybrać spośród 12 mini-event o różnej tematyce i formie: wymiana myśli, warsztaty, dyskusje w stylu oksfordzkim, przedpokój Krucjaty, miniwykłady, czy gra terenowa o ks. Blachnickim. Wszystko to, aby móc zainspirować nas i stworzyć przestrzeń do dzielenia się swoimi doświadczeniami służby. Udało mi się wziąć udział w wykładzie pt. „Animator- homo Paschalis”, który przypomniał mi, że bez paschy Jezusa nie ma posługi animatorskiej. Następnie udałyśmy się wraz z Kasią i Alą na warsztaty „Animator pokoju- o komunikacji empatycznej”. Temat mocno wpisany w hasło tegorocznego roku formacyjnego podpowiedział mi sposoby pokojowych rozwiązań konfliktów we wspólnocie.

W COM-ie uczestniczyłam 3 raz, jednak dopiero teraz miałam okazję wziąć udział w Wigilii modlitewnej w Wieczerniku Św. Jana Pawła II. Pomimo panującego na dworze chłodu serca były gorące obejmujące modlitwą cały Ruch Światło-Życie i proszące o Ducha Św.

W czasie błogosławieństwa 160 animatorów w czasie niedzielnej Jutrzni modliłam się w ich intencji szczególnie mocno wspominając jednocześnie swoje własne błogosławieństwo, dziękując za nie Panu Bogu i uświadamiając sobie, że został pobity rekord sprzed 11 lat w liczbie nałożonych krzyży. Pan Bóg posyła jeszcze więcej robotników na swoje żniwo!

Pod koniec niedzielnej Mszy Św. odebrałyśmy wraz z Kasią święcę Oazy Wielkiej Betel, która została poświęcona w Dzień Światła przypadający w Uroczystość Ofiarowania Pańskiego. Jest ona symbolem posłania Ruchu w naszej archidiecezji. Już 13 czerwca będzie obecna w czasie Diecezjalnej Oazy Matki i to od niej będą odpalane świece oaz średnich.

Tegoroczna Centralna Oaza Matka była dla mnie czasem wytchnienia od codzienności, nabrania Ducha Św. i czasu we wspólnocie w miejscu, które dobrze znam, a jeszcze 11 lat temu jechałam na COM w nieznane…

Emilia

Liczba odwiedzin: 0

Fotorelacja

Paschalny Dzień Wspólnoty za nami.

16 maja w sobotnie popołudnie w gałęzi młodzieżowej Ruchu Światło-Życie przeżywaliśmy radość Zmartwychwstania. Był to czas integracji, modlitwy i odkrywania pokoju, który przynosi Zmartwychwstały. W Namiocie Spotkania odkrywaliśmy dar i trud relacji z innymi. W Eucharystii doświadczyliśmy osobistego spotkania z Tym, który przynosi pokój, a homilia o patronie dnia — św. Andrzeju Boboli — ukazała nam, że trudne warunki zewnętrzne nie muszą burzyć pokoju ani być przyczyną niewierności swojemu powołaniu. Podczas konferencji usłyszeliśmy, jak budować pokój wśród najbliższych, a spotkania w grupach poprowadziły nas do Adhortacji Apostolskiej Amoris Laetitia papieża Franciszka, która stała się przewodnikiem po Hymnie o Miłości. Tego dnia nie zabrakło także pysznego jedzenia oraz czasu na gry i rozmowy.

Ten dzień pozostawił w naszych sercach wiele refleksji, a jedną z nich podzieliła się animatorka Ala:

„Czas przygotowań do tego dnia był dla mnie trudny. Wiele obowiązków i spraw do ogarnięcia, nie tylko oazowych, sprawiło, że przestałam dostrzegać dobro, które wydarzało się obok mnie. Kiedy podczas ostatnich ustaleń z moderatorem dostałam pytanie: „Jak nastawienie przed PDW?”, z moich ust padła odpowiedź: „Kiepsko, nie ma ludzi do pracy”. To nastawienie towarzyszyło mi aż do rozpoczęcia Dnia Wspólnoty.

Kiedy zobaczyłam ludzi i przygotowane miejsce, otworzyły mi się oczy. Ta odpowiedź sprzed kilku godzin była kłamstwem. To wydarzenie nie odbyło się wyłącznie dzięki pracy moich rąk. Cały czas byli obok ludzie, którzy zadbali o wejście do salki i kaplicy, oprawę muzyczną, poprowadzenie spotkań w grupach, przygotowanie konferencji, przyniesienie jedzenia… i wiele innych małych elementów, które można by jeszcze wymieniać. To właśnie zrobili inni — zrobiła wspólnota, której wcześniej nie potrafiłam dostrzec.

Ten czas Paschalnego Dnia Wspólnoty był dla mnie doświadczeniem Bożej obecności we wspólnocie. Pokazał mi, że ta nazwa nie jest bez znaczenia, bo jest to dzień, w którym mogę sobie przypomnieć, że mam obok siebie ludzi, którzy razem ze mną idą drogą wiary i pomagają organizować wydarzenia. To także przypomnienie, że nie jestem sama i nie wszystko musi być moim zadaniem oraz obowiązkiem.”

Liczba odwiedzin: 0

Serdecznie zapraszamy na Marsz dla Życia, który odbędzie się 19 kwietnia 2026r. o godz. 15.00. Spotykajmy się przed rozpoczęciem Marszu po prawej stronie pomnika Św. Jana Pawła II patrząc od strony Urzędu Miasta. Zachęcamy do zabrania ze sobą znaków, emblematów, banerów naszej wspólnoty.

Liczba odwiedzin: 0

Czcigodni Kapłani,

dniu rozpoczynającym Święte Triduum Paschalne, dniu będącym pamiątką ustanowienia Sakramentu Eucharystii i Sakramentu Kapłaństwa dziękujemy Dobremu Bogu za dar Waszego powołania.

Dziękujemy, że pomimo licznych obowiązków jesteście wraz z nami, wpieracie nas i opiekujecie się nami.

To dzięki Wam możemy przybliżać się do Kochającego Boga, To Wy wskazujecie nam drogę.

Sakramenty to piękny dar, bez Waszego TAK nie moglibyśmy być obdarowani łaskami płynącymi z Sakramentu Pojednania i Sakramentu Eucharystii.

Drodzy Kapłani chcemy Was zapewnić, że jesteśmy, aby wraz z Wami i z Waszą pomocą kroczyć ku Zbawieniu.

Zapewniamy Was o naszej modlitwie
Agnieszka i Krzysztof Rostkowscy
Para diecezjalna Domowego Kościoła

Liczba odwiedzin: 0

7 Marca spotkaliśmy się aby we wspólnocie przeżywać Wielkopostny Dzień Wspólnoty, moment zatrzymania – przestrzeń, w której możemy razem modlić się, słuchać Słowa i po prostu być ze sobą. Pochyliliśmy się nad tematem nad pokoju, jego źródłem i nad tym, jak może on przenikać nasze codzienne relacje, decyzje i sposób patrzenia na świat. Były rozmowy, wspólna modlitwa, chwile ciszy i radości. To właśnie w takich momentach najmocniej czuć, czym jest wspólnota: miejscem, w którym każdy może znaleźć swoje miejsce i doświadczyć bliskości Boga oraz ludzi.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć i przeczytania świadectw uczestników aby zobaczyć, jak wyglądał ten dzień i poczuć choć odrobinę tej atmosfery.

Oaza Młodzieżowa przeżywała ADW razem z członkami Domowego Kościoła Rejonu Śródmieście.

Świadectwo Agaty i Kazimierza

WIELKOPOSTNY DZIEŃ WSPÓLNOTY 08.03.26, rejon Świnoujście

Tym razem zawitaliśmy w gościnne progi parafii św. Stanisława i Bonifacego B.M w Świnoujściu. Ks. Ignacy Stawarz zawsze przyjmuje nas z otwartym sercem i domem. Po jego osławioną kawę od razu ustawiła się kolejka. Spotkanie we wspólnocie zawsze budzi w nas radość, wciąż jesteśmy ciekawi siebie. Serdeczna życzliwość i otwartość na drugiego to wspaniałe doświadczenie na początek tego dnia.

Jak znaleźć pokój serca, jak go zachować, jak przekazywać innym…

Odkrywaliśmy piękno i głębie nauczania Kościoła w tym temacie, a potem szukaliśmy w sobie odpowiedzi na nie. Tylko Jezus, tylko On jest źródłem Pokoju, jakiego świat dać nie może. Przylgnąć do Niego sercem, zatopić się w Jego Sercu i pozwolić Mu się ukochać, utulić, być.

Jezu, obecny pod postacią chleba, ucz mnie ciągle wracać do Źródła, szukać pokoju w Tobie, zanurzać się w Twoje miłujące Serce i odpocząć w Tobie.

Świadectwo Joanny i Krzysztofa

Dnia 7 marca 2026r. w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu odbył się Wielkopostny Dzień Wspólnoty rejonu Myślibórz. Spotkanie rozpoczęło się od zawiązania wspólnoty następnie przeszliśmy do Namiotu spotkania. Przebiegł on w tym roku trochę w innej formie, bo nie rozważaliśmy fragmentu Słowa Bożego, ale kontemplowaliśmy obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Bardzo lubimy te chwile spędzone z Jezusem w ciszy, spokoju, z dala od zgiełku otaczającego nas świata. Jest to dla nas czas bardzo cenny zwłaszcza w tym świecie pełnym bodźców i informacji z każdej strony.

Nasz rejon jest niewielki, dlatego kolejną część spotkania postanowiliśmy spędzić w jednej grupie, bo zbliża nas to do siebie. Rozmyślając i rozważając tegoroczny temat WDW- POKÓJ MÓJ DAJĘ WAM doświadczyliśmy spokoju duchowego, poczuliśmy się razem ze wspólnotą szczęśliwi, że ją mamy i że nas wspiera w różny sposób, zwłaszcza w ostatnim czasie, gdy Krzysztof chorował. Dziękujemy Bogu za wsparcie modlitewne wspólnoty i radość jaka nas spotkała, gdy Krzyś mógł już uczestniczyć w spotkaniach. Docenia się bardziej to, co człowiek traci i wiemy, że też tak jest w stosunku do Pana Boga. W obecnych czasach trzeba dużo samozaparcia i dyscypliny na świadectwo wiary, na pewno pomaga w tym otrzymana łaska wiary, ale przecież Chrystus obiecał nam, że o cokolwiek Go poprosimy to otrzymamy.

Zasmuca nas fakt, że wokoło wielu ludzi traci Boga z oczu, choć mamy nadzieję, że kiedy zobaczą, że sami sobie nie będą radzić, to ponownie zaczną Go szukać, a wiemy że On jest miłością i kocha swoje dzieci.

Spotkanie zawsze ubogaca w nas Eucharystia, spotkanie Boga żywego twarzą w twarz. Po posiłku duchowym przeszliśmy na agapę.

W związku z tym, że nasze spotkania rejonowe odbywają się w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego to jest to już naszą tradycją, że kończą się zawsze koronką do Bożego Miłosierdzia.

Dziękujemy Ci Panie, że możemy być blisko Ciebie i że nigdy nas nie opuścisz mimo naszych upadków.

JOANNA I KRZYSZTOF

Świadectwo Katarzyny i Krzysztofa

W dniu 7 marca br. uczestniczyliśmy w Wielkopostnym Dniu Wspólnoty Domowego Kościoła Rejonu Bukowe, pod hasłem „Pokój mój daję wam”. W tym roku najbardziej przeżyliśmy spotkanie w grupach, które koncentrowało się na odkrywaniu znaczenia pokoju jako daru od Boga. Dyskusja była niesamowita, ponieważ wiele osób podzieliło się swoim rozumieniem pokoju, niepokojami i zmaganiami. To było ubogacające i wzmacniające doświadczenie – zobaczyć, że nasze problemy czy rozterki nie są odosobnione. Wszyscy zmagamy się z podobnymi rzeczami, a we wspólnocie, jaką jest Domowy Kościół – mamy przestrzeń, by się tym dzielić i wzmacniać. W tym roku nabrało to wyjątkowego znaczenia właśnie przez spotkanie w grupach.
Chwała Panu!

Katarzyna i Krzysztof

Świadectwo Magdy i Igora

Podczas tegorocznego wielkopostnego dnia skupienia mieliśmy okazję zatrzymać się na chwilę i odejść od codziennego pośpiechu. Dzięki konferencji i modlitwie mogliśmy na nowo zastanowić się nad naszym życiem i nad tym, jak wygląda nasza relacja z Bogiem.

Bardzo ważnym momentem była także adoracja Najświętszego Sakramentu. W czasie tej chwili ciszy i skupienia mogliśmy poczuć spokój i pokój w sercu. Uświadomiliśmy sobie, że Bóg jest naprawdę obecny i bliski człowiekowi.

Konferencja księdza ukazała jak bardzo potrzebny jest w życiu pokój, który pochodzi od Boga. Nie zawsze mamy wpływ na to, co dzieje się wokół nas, ale możemy powierzać wszystko Bogu i szukać u Niego siły.

Dni skupienia są pięknymi wydarzeniami, które jednoczą wspólnotę, warto w nich uczestniczyć.

Magda i Igor

Świadectwo Oli i Janusza

W dniu 07 marca 2026 r. rodziny z Rejonu Pogodno przeżywały swój Wielkopostny Dzień Wspólnoty. Kolejny raz ugościła nas Parafia Św. Trójcy w Szczecinie przy ul. Żołnierskiej 1a.

Po zawiązaniu wspólnoty w skupieniu i z dużym zaciekawieniem wysłuchaliśmy konferencji ks. moderatora Krzysztofa Żuka „Pokój Mój Daję Wam”, która inspirowana była Orędziem Papieża Leona XIV na LIX Światowy Dzień Pokoju. Choć dokument źródłowy poruszał zagadnienie głębokie i trudne, jednocześnie wyjątkowo aktualne w kontekście wydarzeń politycznych na świecie, ks. Krzysztof kolejny raz w sposób przystępny i niezwykle ciekawy przybliżył Tajemnice Bożego Pokoju – Pokoju niezwykłego bo „nieuzbrojonego” a „rozbrajającego” przez to zwycięskiego. Pokoju opartego na Prawdzie, która wyzwala. Jan Paweł II słowa Jezusa z Ewangelii Jana (J 8,32) „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” miał wskazać jako najważniejsze w Piśmie Świętym. Oznaczają one, że przyjęcie nauki Chrystusa uwalnia od niewoli grzechu, fałszywych wierzeń i lęku. Prawda ta nie tylko ujawnia stan duchowy człowieka, ale przynosi trwałe oswobodzenie, dając wolność dzieci Bożych.

Następnie udaliśmy się do Domu Parafialnego, gdzie w mniejszych grupach dzieliliśmy się naszymi doświadczeniami w zakresie poszukiwania, przeżywania i trwania w Bożym Pokoju.

Kolejno całą grupą powróciliśmy do Świątyni aby doświadczyć osobistego spotkania z Panem w Namiecie Spotkania. Momentem kulminacyjnym była Eucharystia sprawowana przez ks. Krzysztofa Żuka.

Ostatnim punktem była agapa podczas której mogliśmy zacieśnić relacje pomiędzy Kręgami oraz rodzinami. Serdeczne Bóg Zapłać ks. moderatorowi oraz Parze Rejonowej za trud włożony w przygotowanie i poprowadzenie WDW. Dziękujemy również wszystkim małżeństwom posługującym na każdym z etapów oraz uczestniczącym w tym wydarzeniu.

Ola i Janusz

Świadectwo Piotra

„Pokój z Bogiem” – wokół WDW (7 III 2026)

Dni wspólnoty w 2026 roku kierują naszą uwagę na Boży pokój i ludzkie serce. W materiałach na tegoroczny WDW możemy przeczytać, że „pierwszym krokiem na drodze budowania pokoju jest troska o serce, ponieważ to właśnie w sercu konkretnego człowieka rodzi się pokój i tylko tam może zostać przyjęty jako dar od Jezusa Zmartwychwstałego”.

W sobotę 7 marca o godz. 15.00 Koronką do Bożego Miłosierdzia w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa rozpoczął się Wielkopostny Dzień Wspólnoty Rejonu Szczecin-Śródmieście. Podczas Namiotu Spotkania rozważaliśmy Ewangelię z dnia – o synu marnotrawnym (Łk 15,1-3.11-32). Następnie przeżywaliśmy Eucharystię. W homilii ks. Tomasz Porzycki TChr mówił o sercach trzech bohaterów przypowieści: ojca, syna marnotrawnego i jego starszego brata, kapłan zachęcał, byśmy próbowali się w nich przejrzeć.

Na dalszą część spotkania przeszliśmy do kawiarenki parafialnej i przylegającej do niej kaplicy. Po przerwie kawowej wysłuchaliśmy konferencji ks. Tomasza. „Ten kto znajduje Boga, znajduje także siebie. I odwrotnie. Kto znajduje siebie, znajduje także Boga”. Jedno i to samo spotkanie, z Bogiem i sobą, w głębi serca…

Konferencja przygotowała nas do spotkań w grupach. W konspekcie było aż 11 punktów z pytaniami (za dużo, by wszystkimi zająć się uczciwie w ciągu godziny): „Co jest źródłem największych moich niepokojów?”, „Jakie jest moje doświadczenie pokoju otrzymanego od Boga? W jakich okolicznościach szczególnie go doświadczyłem/doświadczam?”, „W jaki sposób konkretnie mogę otwierać się na dar pokoju? Co w życiu pomaga mi odnaleźć Boży pokój?”, „Co z dzisiejszego spotkania jest dla mnie szczególną inspiracją, co zwróciło moją uwagę? (Wybiorę jedno działanie, które podejmę w najbliższym czasie)”. To tylko niektóre z nich. Bogactwo odpowiedzi mogliśmy usłyszeć podczas krótkiego podsumowania naszego dzielenia się w grupach. Bez trudu można by ułożyć całą litanię rzeczy, o które się niepokoimy (ważne zmiany życiowe, trudne decyzje do podjęcia, dzieci, finanse, brak czasu i pośpiech, zdrowie, wszystko, co stoi
w opozycji do świętego spokoju…). Jednak dość zgodnie wskazaliśmy ich wspólne źródło: brak zaufania Bogu. W konspekcie pytania przeplatały się z fragmentami biblijnymi (J 14,26-27; Kol 1,19-20; Flp 4,4-7; Ga 5,22-23). Piękny fragment z Listu do Filipian przypominał nam, jaką drogą od trosk i niepokojów zmierzać do Bożego pokoju i jakie jest jego ochronne działanie:

„O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie” (Flp 4,6-7).

Dzień skupienia zakończył się agapą. Warto podkreślić, że w całym wydarzeniu uczestniczyła młodzież oazowa z kilku parafialnych grupek ze Szczecina. To dlatego z trudem (inaczej niż zwykle) mieściliśmy się w kaplicy przy kawiarence.

Obecność młodzieży była budująca!

Piotr Wojdak

Zachęcamy do obejrzenia fotorelacji z poszczególnych rejonów:

Rejon Bukowe

Rejon Gumieńce

Rejon Myślibórz

Rejon Niebuszewo

Rejon Police

Rejon Pogodno

Rejon Słoneczne

Rejon Stargard

Rejon Śródmieście

Rejon Świnoujście

Liczba odwiedzin: 0