WDW 2022 – młodzież

W sobotę 12 marca spotkaliśmy się w parafii pw. Jana Ewangelisty w Szczecinie na Wielkopostnym Dniu Wspólnoty. Spotkanie rozpoczęliśmy prawie punktualnie wspólną modlitwą po czym przyszedł czas na wspólne gry i zabawy tak zwane zawiązanie wspólnoty. Następnie skierowaliśmy się do kościoła by w ramach konferencji wspólnotowo przeżyć drogę krzyżową. Wprowadziła nas ona poniekąd w temat następnego punktu którym były spotkania w grupach na których poruszaliśmy temat właśnie krzyża. Krzyża Jezusa w wymiarze odkupieńczym i naszego własnego który powinien być dla nas zadaniem podejmowanym w miłości a nie tylko ciężarem. Potem nasza gromadka skierowała się do kaplicy by uczestniczyć wspólnie w Eucharystii i w przygotowującym nas do niej namiocie spotkania. Na sam koniec była wspólna agapa gdzie jedliśmy ciasta, ciasteczka a nawet pograliśmy trochę w miejscowy bilard.

WDW 2022 – Świadectwo Janusza

Na Wielkopostnym Dniu Wspólnoty Rejonu Pogodno spotkaliśmy się licznie w atmosferze zadumy i radości. Zadumy bo to było nasze zapatrzenie w krzyż Chrystusa, w Jego odkupieńczą wartość, która przemienia nasze życie. Prowadzili nas Wielcy Polacy sługa boży ks. Franciszek Blachnicki, Św. Jan Paweł II, bł. Kard. Stefan Wyszyński których teksty pozwoliły nam wejść w głębię drogi krzyżowej. Nie mogło też zabraknąć tego co bardzo nas umacnia: wzajemnego ubogacania się doświadczeniem i rozumieniem własnych krzyży. Ale choć staliśmy pod krzyżem, w krzyż wpatrzeni, to dał nam Pan Bóg łaskę radości. Radości ze spotkania po już „latach” covida. To było pierwsze takie spotkanie od długiego czasu, gdzie mogliśmy z sobą pobyć, porozmawiać, poczuć wspólnotę. Tę wspólnotę czuliśmy szczególnie, gdy przeżywaliśmy na Eucharystii radość z przyjęcia dwóch kręgów do Domowego Kościoła.

Janusz Papliński

WDW 2022 – świadectwo Basi i Tomka

12 marca mieliśmy możliwość uczestniczyć w wielkopostnym dniu wspólnoty, rejonu Stargard.

Dla naszego małżeństwa był to pierwszy dzień wspólnoty.  Mimo, że już ponad 2 lata temu nasz krąg skończył czas pilotażu to okres pandemii uniemożliwił „pełnowymiarowe ” dni wspólnoty. A na adwentowym dniu skupienia być nie mogliśmy.

Tematem przewodnim był KRZYŻ.

Spotkanie rozpoczęliśmy drogą krzyżową z  rozważaniami według sługi bożego księdza Franciszka Blachnickiego i błogosławionego Prymasa Stefana Wyszyńskiego. Po niej nastąpiło gładkie przejście do spotkania w grupach, na którym zastanawialiśmy się nad symbolem krzyża i jego znaczeniem w naszym życiu.

Namiot Spotkania z rozważaniem na temat Krzyża Jezusa i przez jego pryzmat patrzenie na swoje krzyże.

Całość pięknie podsumował ks. Piotr Kurzaj w czasie kazania. Każdy  z nas dostaje krzyż dostosowany do swoich możliwości, który ma też pomoc nam przejść przez różne trudności.

Minione dwa lata pandemii, i obecna wojna na Ukrainie, to bardzo trudny czas dla wszystkich.

Mamy wrażenie, że to są krzyże naszych czasów….jak my je podejmujemy, jak kroczymy z nimi przez życie? Czego one nas uczą? Czy umiemy przekuć je w miłość. Tak jak Pan Jezus który podjął Krzyż z miłość do nas….

Czas pandemii i nauki zdalnej był egzaminem dla naszych rodzin, i małych społeczności… Raczej w skali mikro

Obecnie podejmujemy trud pomocy Ukrainie oraz jednoczenie starając się utrzymać pokój na świecie- to jest już (chyba)skala makro.

Myślę że, możemy być dumni z siebie ponieważ patrząc na ten tak niespokojny czas umiemy podjąć krzyż i kroczyć z Nim a nawet staramy się , niczym Szymon Cyrenejczyk , pomagać nieść krzyż bratu, który kroczy obok. Robimy to z miłości do bliźniego.

Wielkopostny dzień wspólnoty był bardzo emocjonujący, pełen wrażeń i tematów do  przemyślenia.

Takie rekolekcje w pigułce. Chwała Panu.

Barbara i Tomasz Glapkowie.

WDW 2022 – Relacja rejonu Śródmieście

Wielkopostny Dzień Wspólnoty – przestrzeń skupienia i spotkań

Dwa razy do roku w Domowym Kościele odbywają się Dni Wspólnoty: Adwentowe oraz Wielkopostne. W Adwencie należało się do dostosować do warunków narzuconych przez epidemię. Natomiast teraz- dnia 12.marca – Domowy Kościół, podzielony na rejony, ale zjednoczony w tym samym czasie i w modlitwie, przeżył ( w naszym rejonie w pełni zorganizowany) Wielkopostny Dzień Wspólnoty.

Rejon Śródmieście gościł w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wydarzenie zostało wcześniej przygotowane i zaaranżowane, a kręgi stanowiące rejon, zostały zaangażowane w wyznaczone posługi, współtworząc ten dzień. Każdy mógł przyczynić się do ostatecznego wyglądu tego spotkania i każdy mógł w pełni korzystać z wartości wypływających z całości, czy poszczególnych jego składowych.

Nasz WDW składał się z kilku konkretnych elementów. Rozpoczęliśmy od zawiązania wspólnoty i Drogi Krzyżowej. Ks.Tomasz Porzycki TChr odczytał przemyślane, autentycznie wspierające refleksję nad poszczególnymi stacjami rozważania, przygotowane przez Ruch Światło-Życie. Małżeństwa w trakcie drogi krzyżowej stały, ale krzyż przechodził przez „stacje”, czyli małżeństwa – przekazywany sobie nawzajem w skupieniu i z troską, a potem trzymany wspólnie przez małżonków.

Bezpośrednio potem została stworzona przestrzeń do indywidualnego spotkania z Panem – odbył się Namiot Spotkania przed Najświętszym Sakramentem ze słowem Iz 49, 1-6 i pytaniami pomocniczymi.

Podczas tej modlitwy i spotkań dorosłych, dzieci były zaopiekowane przez diakonię wychowawczą, świetne się bawiąc, poznając i integrując. Było nawet wyjście na plac zabaw. Zadowolone i zaopiekowane maluchy były gwarancją spokoju i skupienia rodziców. Tę część dnia kończyły spotkania w grupach.

Msza św., której przewodniczył ks.Tomasz Porzycki została odprawiona w naszej intencji. Przy Eucharystycznym stole, zgodnie z Ewangelią z dnia, wysłuchaliśmy słów: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5, 43-48).

Kawowa przerwa w trakcie dnia i wieńcząca wydarzenie Agape stanowiły czas spotkań, uścisków i wielu rozmów, czas nowych znajomości lub spotkań po długim czasie. Czas Wspólnoty…

Tego dnia zupełnie nieplanowanie wydarzyła się jeszcze jedna rzecz – zbiórka na rzecz Ani i Szymona z rejonu Niebuszewo. Na wieść o tragedii pożaru, która ich spotkała, została podjęta decyzja o przekazaniu wsparcia tej rodzinie. Jedność i braterstwo względem braci w potrzebie – być może najważniejsze świadectwo z tego dnia.

WDW 2022 – Relacja rejonu Pogodno

Wielkopostny Dzień Wspólnoty przeżywaliśmy w parafii pw. Najświętszego Odkupiciela, gdzie bardzo ciepło przyjęli nas Ojcowie Redemptoryści. Rozpoczęliśmy Drogą Krzyżową, po której w Namiocie Spotkania adorowaliśmy Pana w Najświętszym Sakramencie. Następnie odbyły się spotkania w 5 grupach, gdzie dalej pochylaliśmy się wielowątkowo nad Krzyżem Chrystusa. Punktem kulminacyjnym naszego spotkania była uroczysta Eucharystia połączona z przyjęciem do DK dwóch nowych kręgów. Zakończyliśmy agapą, podczas której towarzyszyła nam autentyczna radość ze spotkania po ponad dwuletniej przerwie. Za ten czas, za małżeństwa z nowych kręgów, za doświadczenie wspólnoty CHWAŁA PANU!

WDW 2022 – Relacja Mirosława

Sobota 12 marca 2022 r.

Piękny słoneczny dzień w którym od rana rozbrzmiewa radosny świergot ptaków. Promienie słońca rozświetlają świat jakby na przekór smutnej rzeczywistości – temu co dzieje się na Ukrainie, co dzieje się w wielu polskich miastach i miasteczkach „zalanych” nieustającą falą uciekinierów z ogarniętego wojną kraju, co dzieje się w sercach kobiet i dzieci pozbawionych z dnia na dzień domu, przepełnionych troską o walczącego na froncie  męża/tatę/ojca.

To także dzień w którym nasz rejon Domowego Kościoła spotyka się na WDW w  parafii pw. św. Michała Archanioła w Wielgowie. Prowadząc auto, a ponieważ ruch na drodze niewielki, kołacze mi się po głowie pytanie  – po co nam WDW ?. Nam  trwającym w Ruchu przez lata, uformowanym licznymi zobowiązaniami.  Po co  tracić pół dnia po to, żeby uczestniczyć w Mszy Świętej?, spróbować  ciasta na agapie?,  a może spotkać ze znajomymi? To ostatnie może być jakąś motywacją, ale czy jest celem samym w sobie?

Odpowiedz jest jedna: dzień wspólnoty jest znakiem naszej  jedności, a uczestnicząc w nim pokazujemy, że jesteśmy wspólnotą sakramentalnych małżeństw.  Wiele nas różni: wiek, miejsce zamieszkania, sytuacja życiowa, ale łączy nas  Chrystus. Jest to nasze świadectwo, że Chrystus jest w naszym codziennym życiu, że trwanie we wspólnocie  Domowego Kościoła  ma sens.

I tak rozmyślając dojeżdżamy na parking przy kościele. Jest już spora grupa znajomych. Kasia pokazuje nam Oratorium,  w którego pomieszczeniach będziemy się spotykać w grupach, szybka wymiana wiadomości i idziemy do kościoła.  Czekamy parę minut na ks. Tadeusza, a Kasia w tym czasie informuje nas o programie na dzisiejszy dzień.  Jest już ks. Tadeusz (ściągnięty pewnie w trybie awaryjnym, bo miejscowy proboszcz który się miał nami zająć,  zachorował),  który z uśmiechem wita się z nami i mówi, że cieszy się tym dzisiejszym spotkaniem w Wielgowie – bo trzeba nam wędrować po kościołach Prawobrzeża, by być świadkami a tego oczekuje Pan.

Arek który „dorwał” się do mikrofonu przedstawia wszystkim  ks. Tadeusza,  zaprasza do siebie parę diecezjalną Agnieszkę i Przemka którzy przybyli – jak mówią z Polic – na nasz WDW. Następnie zarządza prezentację poszczególnych kręgów. Przedstawiamy się, mówimy parę słów o sobie, rodzinie, dzieciach, wnukach. Jest trochę śmiechu, dużo radości i podziwu, szczególnie dla kręgu z Załomia w którym jest 17 dzieci (przebili wszystkich).

Chwila oczekiwania i zaczynamy naszą Drogę Krzyżową. Jak ustalili nasi „rejonowi” w dzisiejszym dniu  skupiamy naszą uwagę na Krzyżu Chrystusa, podkreślając jego rolę jako narzędzie zbawienia, a także zastanawiając się nad sensem naszych krzyży – naszych trudności i cierpień.  Prowadzenie obejmuje ks. Tadeusz, a członkowie poszczególnych kręgów czytają rozważania przy kolejnych stacjach. W tekstach przebijają myśli bł. Kard. S. Wyszyńskiego i naszego założyciela bł. Ks. Blachnickiego. Na zakończenie ks. Tadeusz mówi – że przeszliśmy przez te stacje Drogi Krzyżowej by na nowo odkryć sens naszego pielgrzymowania i wspólnie   modlimy się  w intencji Ojca Św.

Wraca normalność – przechodzimy do Oratorium na kawę/herbatę/ciasto – to co przez prawie 2 lata było niedostępne przez pandemię. Wreszcie można blisko siebie  porozmawiać, pośmiać się, zażartować. I pewnie byśmy tak długo mogli debatować ale  nieugięty Arek pogania nas do spotkania w grupach,  prowadzonych w formie ewangelicznej rewizji życia. Celem tego spotkania jest ukazanie krzyża Chrystusa jako narzędzia zbawienia – krzyż z narzędzia hańby stał się znakiem zbawienia.

Zaczynamy od początku – od symboliki  krzyża.  Dla chrześcijan to znak zbawienia i zwycięstwa, tron z którego króluje Chrystus.  Dla innych ludzi –  przedmiot o cechach magicznych. Różnie ludzie podchodzimy do krzyża – jedni z czcią, inni z obojętnością, a jeszcz inni nawet z wrogością. Najbliższa nam forma krzyża, czyli krzyż łaciński  ma najwierniej oddawać wygląd krzyża, na którym wykonywano karę śmierci. Pionowa – dłuższa belka – symbolizuje łączność człowieka z Bogiem, przywróconą przez ofiarę Chrystusa. Krótsza, poprzeczna belka – symbolizuje powszechność odkupienia. A ramionami krzyża Chrystus obejmuje cały świat.

Padają pytania:

–  czym jest krzyż Chrystusa – zgorszeniem, znakiem słabości, narzędziem śmierci, czy znakiem nadziei?,

– czym jest mój krzyż – ciężarem, gotowością do rezygnacji z przyjemności, akceptacją cierpienia, wyrazem bezinteresownej miłości?

O 13.25 spotykamy  się ponownie w kościele na Namiocie Spotkania, by patrząc na krzyż Chrystusa spojrzeć na swoje krzyże. Towarzyszy nam zdanie ks. Tadeusza: aby wzrastać w wierze muszę wniknąć w głąb swojej duszy. Jest to także odpowiedz na pytanie – po co nam WDW.

Po pól godzinie rozpoczyna się Msza Św.  Eucharystię sprawuje ks. Tadeusz a ks. Dariusz  (proboszcz parafii w Załomiu – który w międzyczasie  dojechał) posługuje w konfesjonale.

W homilii ks. Tadeusz skupia się na okresie Wielkiego Postu – to czas szczególny, w którym pochylamy się nad ofiarną miłością Chrystusa. Aby miłować trzeba zrozumieć człowieka którego Bóg stawia na naszej drodze życia. Nie można mówić o krzyżach, o przeżywanych cierpieniach  nie wspominając aktualnej sytuacji na Ukrainie. I dodaje –  Ja sobie uświadomiłem, że Jezus wzywa mnie do doskonałości, do odwagi w głoszeniu Słowa Bożego. Kończy słowami Bądźcie więc doskonali , jak doskonały jest Wasz Ojciec w niebie życząc namby nasze codzienne krzyże były nasza radością.

Całe  dzisiejsze spotkanie ubogaca oprawa muzyczna z kręgu Igora i Magdy, wspomagana przez Tomka. Jakże wymownie brzmią słowa pieśni na wyjście:

Matko, która nas znasz, z dziećmi swymi bądź,
Na drogach nam nadzieja świeć, z Synem Twym z nami idź.

Po Eucharystii Kasia dziękuje nam, że byliśmy,  za nasze świadectwo trwania w Ruchu, za frekwencję której się nie spodziewali (w kuluarach mówiła, że z Arkiem liczyli  może  na 15 osób, a tu taki tłum)  a  także za naszą hojność – w kolekcie dla Ani i Szymona z rejonu Niebuszewo,  zebraliśmy 1124 zł i zaprasza nas na agapę.

Widać jak spragnieni jesteśmy wzajemnych kontaktów – wracamy do Oratorium , rozmawiamy, śmiejemy się i pałaszujemy ciasta, bo Arek zapowiedział, że nie wyjdziemy jak wszystkiego nie zjemy.

I tak minął nasz Wielkopostny Dzień Wspólnoty. Tradycyjnie  w imieniu wspólnoty Domowego Kościoła naszego rejonu dziękuję Kasi i Arkowi za trud, za starania i wytrwałość.  Niech Pan ich strzeże i błogosławi  im każdego dnia.

A poniższy fragment wiersza niech będzie drogowskazem na każdy dzień naszego życia;

 Nie zdejmę krzyża z mego serca
Choćby mi umrzeć trzeba
Choćby mi groził kat morderca
Bo Krzyż to klucz do nieba

Mirosław Sienkiewicz

WDW 2022 – Relacja Pauliny i Krystiana

Dnia 12.03.2022 w kościele p.w. Matki Boskiej Jasnogórskiej odbył się Wielkopostny Dzień Wspólnoty rejonu Gumieńce-Pomorzany. Tegoroczny temat roku „Prawda – Krzyż – Wyzwolenie” był tematem przewodnim, a konkretnie Krzyż, przy którym zatrzymaliśmy się na dłużej. Podczas Drogi Krzyżowej rozważaliśmy kolejne stacje w oparciu o słowa bł. Stefana Wyszyńskiego, czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego oraz papieża Benedykta XVI. Następnie przed Najświętszym Sakramentem mogliśmy rozważać Słowo Boże w Namiocie Spotkania. Zwieńczeniem Dnia Wspólnoty była Eucharystia pod przewodnictwem ks. Andrzeja Buczmy. Podczas homilii kapłan nawiązał do 400lecia kanonizacji św. Ignacego Loyoli i 400lecia święceń kapłańskich św. Andrzeja Boboli, które przypadały tego dnia. Głównym przesłaniem było wezwanie, by w relacje z Bogiem i bliźnimi wejść już dziś, nie jutro, nie za tydzień.
W tym trudnym czasie wojny na Ukrainie i bólu narodu ukraińskiego w modlitwach prosiliśmy o pokój i zakończenie tej tragedii.
Udział w Dniu Wspólnoty był radością i pokrzepieniem a jednocześnie towarzyszeniem Jezusowi w jego męce.

Paulina i Krystian Polonis

ADW 2021 – relacja Helenki i Adama

W gościnnych progach u Świętego Józefa

Adwentowy Dzień Wspólnoty 2021 r. przeżywaliśmy w Sanktuarium Świętego Józefa na Pomorzanach.

Dawno nas tu nie było, ale z uwagi na wyniesienie jednego z kościołów w naszym rejonie do rangi Sanktuarium (co miało miejsce 7 października 2021 r.), pragnieniem naszego serca było, abyśmy pierwszy dzień wspólnoty po tym wydarzeniu, jako wspólnota, przeżywali w Sanktuarium Świętego Józefa. Dzięki otwartości księdza prałata Ireneusza Sokalskiego było to możliwe.

Nasz Adwentowy Dzień Wspólnoty, który przeżywaliśmy w gronie małżeństw z Rejonu Gumieńce-Pomorzany oraz młodzieży formującej się w Ruchu Światło-Życie, rozpoczęliśmy o godz. 15:00.

Po modlitwie gospodarz miejsca, ks. Ireneusz, wprowadził nas w klimat miejsca, opowiadając krótko historię wyniesienia kościoła pw. Świętego Józefa do Ranki Sanktuarium.

Do wygłoszenia katechezy w temacie „PRAWDA” zaprosiliśmy księdza Łukasza Śniadego, z parafii Przemienienia Pańskiego. Ksiądz Łukasz, jak zawsze, katechezę wygłosił z wielką mocą, zwracając uwagę wszystkich na te różne prawdy wypływające z dzisiejszych czasów oraz tą jedyną PRAWDĘ, do odnajdywania której jesteśmy wzywani każdego dnia.

W czasie namiotu spotkania, przed Najświętszym Sakramentem, pochyliliśmy się nad słowami Maryi wielbiącymi Boga.

Z uwagi na miejsce naszego spotkania Msza Święta, którą sprawowali ksiądz Ireneusz oraz ksiądz Łukasz, była o Świętym Józefie. I znowu wsłuchiwaliśmy się w PRAWDĘ o roli Świętego Józefa w życiu Jezusa Chrystusa, Najświętszej Maryi Panny, a także w dzisiejszym życiu każdego z nas, szczególnie mężczyzn.

Przez cały czas towarzyszyła nam muzyka i śpiew animowany przez Monikę i Adama z Polic wspomaganych przez wspaniałą młodzież. Kochani – jesteśmy Wam bardzo wdzięczni za Waszą posługę.

Wracając do domów, na wzór Maryi, dziękowaliśmy że dane nam było przeżyć czas Adwentowego Dnia Wspólnoty i za to czego mogliśmy dotknąć w tym świętym miejscu.

Helenka i Adam Borowscy

PS. Niestety zdjęciami z naszego spotkania nie możemy się podzielić. Z przyczyn technicznych uległy zniszczeniu. Tak nie raz jest z techniką – nieraz zawodzi.

ADW 2021 Świadectwo Agnieszki

W dniu 12 grudnia 2021 r. odbył się Adwentowy Dzień Wspólnoty rejonu Słoneczne.

Radość w sercu, gdyż pomimo niesprzyjającej sytuacji związanej z ograniczeniami jakie nakłada na nas pandemia, mogliśmy uczestniczyć w Adwentowym spotkaniu w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na żywo oraz online. Razem modliliśmy się, rozważaliśmy Słowo Boże podczas Namiotu Spotkania przed Najświętszym Sakramentem i uczestniczyliśmy w Eucharystii sprawowanej przez moderatora rejonowego ks. Michała Barańskiego. Każda minuta z dwóch godzin naszego spotkania była cenniejsza od wszystkiego na świecie, tym bardziej, że Przewodniczką duchową w tymże uświęconym czasie była Niepokalana – Oblubienica Słowa.

O godzinie 10:00 nasza para rejonowa Agata i Tomasz Kłodawscy razem z ks. Moderatorem Michałem Barańskim serdecznie nas przywitali. Spotkanie rozpoczęliśmy zawiązaniem wspólnoty i przedstawieniem tematu przewodniego tegorocznego Adwentowego Dnia Wspólnoty tj. „prawda w życiu”. Następnie odbyło się wystawienie Najświętszego Sakramentu i adoracja, podczas której w Namiocie Spotkania, w kontekście tematu „prawdy”, mogliśmy rozważać słowa Magnificat. Była również możliwość przystąpienia do spowiedzi. O godz. 11:00 rozpoczęła się Eucharystia, podczas której ks. Michał Barański wygłosił piękną i pouczającą homilię w duchu odkrywania prawdy o sobie i Bogu. Słowa, które zdecydowanie utkwiły w sercu, to słowa mówiące o tym, że człowiek nie jest w stanie poznać Boga, nie poznając wpierw siebie.

I jeszcze na koniec, taka moja osobista refleksja z całego wyczekiwanego z utęsknieniem Adwentowego Dnia Wspólnoty, a mianowicie – nic nie jest piękniejsze od możliwości adorowania w godzinnej ciszy Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Wtedy zdać możemy sobie sprawę, że nie jesteśmy dziełem przypadku, a pierwszoplanowymi postaciami w idealnie napisanym przez Boga scenariuszu naszego życia. Jesteśmy tu i teraz. Tak, jak Maryja była tu i teraz podczas Zwiastowania. Czy umiemy powiedzieć, tak jak Ona – „fiat”, niech mi się stanie, tak jak Ty Panie chcesz?

Warto także wspomnieć w tym pięknym czasie Adwentu o sakramencie pojednania. Podchodząc do konfesjonału czułam się wpierw jak ukrzyżowana na Golgocie niczym łotr za swoje grzechy, cierpiąca biedę, a za chwilę usłyszałam słowa, które wlały w moje serce pokój. W jednej chwili odezwała się moja ufność – „wspomnij na mnie…” i Boże miłosierdzie – „zaprawdę powiadam ci…”

Wracając do adoracji poczułam, jak Maryja mnie przytula, a ja kładę głowę na Jej brzemiennym łonie. Poczułam, jak jednoczy mnie Ona ze Swym Dziecięciem, a uderzenie Ich serc było jakby jedno.

Przeżywajmy dany nam  czas Adwentu z Jezusem i Maryją.  Odkrywajmy prawdę o sobie, aby móc odkryć prawdziwie Boga. Korzystajmy z sakramentu pojednania, bo tam dzieje się cud za cudem.

Marana tha!

Agnieszka Struk

ADW 2021 Relacja rejon Śródmieście

W sobotę 11 grudnia rodziny Domowego Kościoła rejonu Szczecin-Śródmieście spotkały się na Adwentowym Dniu Wspólnoty. W tym roku, z powodu pandemii, ten dzień odbył się w zmienionej, okrojonej formie – skupiwszy nas wokół ołtarza – na Eucharystii. Msza została odprawiona w Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa o godzinie 13:30. Wcześniej odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu, połączona z Namiotem Spotkania, na którym zaproponowano rozważanie fragmentu Magnificat (Łk 1, 46-55) wraz z pomocniczymi pytaniami.

Wiele osób, z powodu choroby, nie mogło uczestniczyć w tym wydarzeniu. Cieszyła obecność każdego z nas. Tradycyjnie w trakcie Eucharystii przedstawiciele poszczególnych kręgów pełnili wyznaczone posługi, a szczególną modlitwą otoczone zostały małżeństwa świętujące w grudniu swoją rocznicę ślubu.

Modlitwa, czas, spotkanie – ten dzień skupił nas na najważniejszym wydarzeniu – Mszy świętej. Czasem tyle wystarczy, by przeżyć Adwentowy Dzień Wspólnoty.

Najbliższa msza rejonowa w intencji małżeństw odbędzie się 16.01.2022r. w parafii św. Jana Ewangelisty. Do zobaczenia!