Wielkopostny Dzień Wspólnoty rejonu Police

Fotorelacja

Liczba odwiedzin: 0

Wielkopostny Dzień Wspólnoty rejonu Pogodno

Fotorelacja

Świadectwo Ani

15 marca 2025 roku w godzinach popołudniowych Kościół Domowy rejonu Pogodno przeżył swój Wielkopostny Dzień Skupienia. Miejscem spotkania była parafia Św. Trójcy na Krzekowie w Szczecinie.

Na początku ksiądz Krzysztof wygłosił prelekcję na temat „Godność i wolność dziecka Bożego”. Była w niej mowa o godności przysługującej każdemu człowiekowi, niezależnie od stanu, sytuacji czy warunków w których się on znajduje. Jest ona ofiarowana przez Boga – przyrodzona i niezbywalna. Wolność ma źródło w godności. Wolność jest prawdziwa gdy służy dobru. Wejście w grzech jest zaprzeczeniem wolności – choć zanurzonemu w nim jak w błocie człowiekowi może z początku wydawać się inaczej.

Po konferencji wysłuchaliśmy świadectwa Asi, dotyczącego uczestnictwa w Krucjacie Wyzwolenia Człowieka. Ona i jej mąż mając doświadczenie pijącej bliskiej osoby nie mieli problemu aby we dwoje podpisać roczne zobowiązanie nie picia alkoholu. Po roku, w trakcie rekolekcji letnich takie zobowiązanie ponowili. Jednak wzbudziła się u nich refleksja: czy nie zdecydować się na całe życie. Tej decyzji towarzyszyło silne poczucie nie oddania, rezygnacji z czegoś ale otrzymania łaski uczestnictwa w tym dziele. Zawierzenie Bogu, który mówi „ nie lękajcie się”, kilka lat później – gdy ich córka uległa wypadkowi – dało siłę do pokonania ogromnego lęku.

Po wysłuchaniu świadectwa, w ciszy nastąpiła adoracja Najświętszego Sakramentu. Słowa, nad którymi zatrzymaliśmy się to: być dzieckiem Boga.

Następnie cała wspólnota przeszła do salek w domu parafialnym. W mniejszych grupach dzieliliśmy się swoimi doświadczeniami i przemyśleniami dotyczącymi takich zagadnień; 1.Co oznacza bycie dzieckiem Bożym w codziennym życiu? 2.W jaki sposób moja postawa odzwierciedla godność otrzymaną od Boga? 3.Jakie zachowania prowadzą do zniewolenia?

Kolejnym punktem Wielkopostnego Dnia Wspólnoty była Eucharystia w kościele, w której uczestniczyli także tamtejsi parafianie. W Ewangelii była mowa o przemienieniu Pana Jezusa na Górze Tabor. Kapłan w homilii powiedział, że każde uczestnictwo we Mszy Świętej jest naszą Górą Tabor, z której jednak trzeba zejść i podjąć Krzyż tj. podjąć trud codziennego życia. Ostatnim, kończącym punktem spotkania była wspólna agapa. Podsumowując całe to wydarzenie po raz kolejny utwierdziłam się w przekonaniu, że prawdziwą wolność mam wtedy, gdy mocno przylgnę do Chrystusa. To On poniósł ofiarę Krzyża bym mogła być wewnętrznie wolna tu i teraz aż po wieczność.

Ania

Świadectwo Jagody i Tomka

W dniu 15 marca małżeństwa DK rejonu Pogodno w łączności z całym ruchem oazowym przeżywały Wielkopostny Dzień Wspólnoty w temacie „Misja ku wolności”. Po raz pierwszy w historii rejonu spotkaliśmy się w parafii pw. Świętej Trójcy na Krzekowie, gdzie gościnne progi otworzył przed nami proboszcz Ks. Arkadiusz Wieczorek.

Po zawiązaniu wspólnoty w temat wprowadził nas Ks. Krzysztof Żuk, nasz Moderator Rejonowy, który w krótkiej, bezkompromisowej konferencji wyjaśniał pojęcie wolności i godności człowieka. W pamięci zapadły nam słowa o wolności, która nierozerwalnie jest związana z zasadniczym wyborem przed którym stoimy jako ludzie – pomiędzy podążaniem za Bogiem lub odrzuceniem Bożej miłości. I to jest wybór pomiędzy wolnością lub zniewoleniem. Tylko praktykowanie i zanurzanie się w Bożej miłości sprawi, że będziemy ludźmi prawdziwie wolnymi.

Po poruszającym świadectwie jednej z naszych Sióstr był czas na wyciszenie i osobistą adorację Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Kolejnym punktem WDW były spotkania w grupach, gdzie dzieliliśmy się swoim doświadczeniem wolności i godności oraz jak żyć jako dzieci Boże zachowując naszą godność i jednocześnie troszcząc się o wolność bliźnich.

Punktem kulminacyjnym sobotniego spotkania była Eucharystia celebrowana wraz ze wspólnotą parafialną, z pełnym zaangażowaniem naszego rejonu w liturgię i piękną oprawę muzyczną.

Agapa w radosnej i braterskiej atmosferze zakończyła WDW. Nad całością cały czas dyskretnie, z miłością i uśmiechem czuwała Para Rejonowa – Małgosia i Sławek Olędzcy.

Dziękujemy Panu za ten czas zatrzymania i refleksji, napełnienia nadzieją i radości z bycia częścią wspólnoty DK.

Jagoda i Tomek

Liczba odwiedzin: 0

Adwentowy Dzień Wspólnoty rejonu Śródmieście

Fotorelacja

„Misja: rodzina” – wokół ADW (7 XII 2025)

Popołudniowo-wieczorową porą (15.00-20.00) odbył się w sobotę, 7 października adwentowy dzień wspólnoty w rejonie Szczecin-Śródmieście DK. Po przywitaniu punktualnie przybyłych uczestników (nie tak nielicznych!) przez parę rejonową – Basię i Pawła Norelów – konferencję wygłosił „gospodarz” z parafii NSPJ moderator rejonowy ks. Tomasz Porzycki TCh. Przypomniał, że powołanie (wybranie) i posłanie (misja) to dwie ściśle związane ze sobą rzeczywistości, a jako małżonkowie w pierwszej kolejności nie jesteśmy posyłani gdzieś „daleko” czy tylko „od święta”. „Misja: rodzina”? No tak!…

Misja ta nie polega na jakimś jednokierunkowym przekazie własnych zasobów miłości i wiary, lecz raczej na wspólnym przyjmowaniu i pielęgnowaniu Bożych darów oraz wzajemnym obdarowywaniu się. Dobrze uświadamiały to nam pytania, wokół których owocnie dzieliliśmy się w (trzech) grupach.

W jakich momentach czujemy się szczególnie kochani w swojej rodzinie?

Ciepłe przywitanie po późnym powrocie z pracy, obiad na stole, porządek w szafie (od „niewidzialnej ręki”), trafione prezenty, których byś sam(a) sobie nie wymyślił(a), miłe niespodzianki, kwiaty, laurki od dzieci (czy także od współmałżonka!), czułe słowa i wyznania, wspólne żartowanie i pogawędki, a może rozumienie się bez słów? Język miłości dostarcza wielu zróżnicowanych środków wyrazu, jest kreatywny…

Co się najbardziej sprawdza w naszym wspólnym przeżywaniu wiary?

Tutaj w odpowiedziach na plan pierwszy wysuwały się „zabiegi” wobec naszych dzieci, którym należy pomagać w przeżywaniu wiary na różnych etapach ich rozwoju, zachowując jednocześnie szacunek wobec ich poszukiwań i zmagań.

Rodzinna modlitwa przy wieńcu adwentowym połączona z codzienną porcją lektury tematycznie związanej z czasem oczekiwania ma szanse się sprawdzić nawet pośród zwykle wojującego ze sobą rodzeństwa (bo czy wszystkim nie pomaga narastająca atmosfera bliskich już świąt?!). A Bóg może też sprawić cud, że ośmiolatek, który wciąż jeszcze fatalnie zachowuje się w kościele, zechce stawać przy ołtarzu jako ministrant i to zaangażowanie go „spacyfikuje”.

Ale cóż powiedzieć o wspólnym przeżywaniu wiary z naszymi nastolatkami?! Trudne wyzwanie! Niektórym z nas udawało się ich „skusić” jakimś kreatywnym zaangażowaniem (choćby nawet „mniej kościelnym”) czy nietypowym wyjazdem (np. tanecznymi rekolekcjami). Przede wszystkim warto jednak słuchać i nie osądzać dorastających dzieci. My nie rozwijaliśmy wiary w takiej mniejszości jak one i nie wiemy, jak byśmy sobie na ich miejscu radzili z presją rówieśniczego środowiska.

W materiałach formacyjnych pytań proponowanych do dzielenia się w grupie było więcej – za dużo, by je wszystkie spożytkować podczas godzinnego tylko spotkania (to samo dotyczyło propozycji z karteczkami)!

Do rozważania podczas Namiotu Spotkania podarowany nam został Hymn o miłości. Nieoczekiwanie przyszła uzupełniająca odpowiedź na pytanie o szczególne doświadczanie miłości w rodzinie. Czy nie powinienem się czuć kochany przez Boga zwłaszcza wtedy, gdy On uzdalnia mnie do miłości w trudnych sytuacjach z dziećmi czy żoną – poprzez cierpliwość, łagodność, wspaniałomyślność, przebaczenie. Kocham, więc jestem… kochany. Obdarowujący jest uprzednio obdarowany przez Boga.

Czas mijał szybko. Pozostała już tylko msza i końcowa agapa, w których… niestety nie uczestniczyłem. Nie udało mi się namówić odebranych z diakonii dzieci, byśmy pozostali dłużej.

Dobrze, że dzieci miały opiekę (ulokowane tuż nad rodzicami, tzn. nad „kawiarenkową” kaplicą). Był przez chwilę – parę dni przed ADW – niepokój, że ze względu na zaostrzone regulacje prawne diakonii wychowawczej może tym razem w ogóle nie być. „Nowa” (od września) para rejonowa nad wszystkim jednak czuwała.

Piotr Wojdak

Liczba odwiedzin: 0

Zaproszenie na kolędowanie – Zaśpiewajmy kolędę Jezusowi dziś


Zaśpiewajmy kolędę Jezusowi dziś…
🌟🌟🌟 Serdecznie zapraszamy na wspólne kolędowanie z diakonią muzyczną
🌟 Kiedy? W niedzielę 5 stycznia o 16.00.
🌟 Gdzie? Kościół p.w.MB Wspomożenia wiernych przy szkołach salezjańskich na Ku Słońcu.
🌟 Do zobaczenia

Liczba odwiedzin: 0

Oaza Rekolekcyjna Animatorów Ewangelizacji

Zaproszenie na ORAE z diecezji poznańskiej. Są to rekolekcje połączone z nartami i Sylwestrem:
https://www.poznan.oaza.pl/diakonie/diakonia-ewangelizacji/oaza-rekolekcyjna-animatorow-ewangelizacji
Liczba odwiedzin: 0

Adwentowy Dzień Wspólnoty rejonu Stargard

Fotorelacja

Świadectwo Agnieszki i Tomka

7 grudnia odbył się w Gryficach Adwentowy Dzień Wspólnoty. Jest to dla naszej rodziny zawsze wyczekiwany czas – czas modlitwy, adoracji i czas spotkania w gronie wierzących braci i sióstr. Dzień ten rozpoczął się konferencją księdza Emila, a następnie rozmowami w małych grupach. Celem rozmowy było ukazanie rodziny jako środowiska wiary. Dzieliliśmy się przeżywaniem wiary w naszej rodzinie oraz mówiliśmy o trudnościach jakie napotykamy w codziennym życiu wiarą. Podjęliśmy postanowienia jaką dobrą rzecz chcielibyśmy wprowadzić lub przywrócić w swojej rodzinie.

Namiot spotkania oraz Eucharystia były centralnymi punktami tego dnia – ucztą duchową. Spotkanie zakończyła agapa – czyli wspólne świętowanie przy stole, był to czas rozmów i integracji. Dziękujemy za dzień wspólnoty, za ten czas modlitwy i spotkania. Był to dla nas czas duchowego umocnienia, przeżycia wiary we wspólnocie wierzących, czas zatrzymania w kołowrotku codziennych spraw.

Agnieszka i Tomek

Świadectwo Moniki i Piotra

W pierwszą sobotę grudnia, w dniu modlitwy wynagradzającej zniewagi obrażające Niepokalane Serce Maryji, spotkaliśmy się w Gryficach, na Adwentowym Dniu Wspólnoty naszego rejonu, w gościnnych progach parafii Wniebowzięcia NMP.

ADW jest zawsze ważnym dla nas dniem, w całym roku formacyjnym, ponieważ pozwala wejść w dwie bardzo istotne przestrzenie – wspólnoty i skupienia.

Skupienie na słowie Bożym kierowanym do nas w czasie pracy w grupach, w Namiocie Spotkania i przede wszystkim podczas Mszy Świętej, pozwala nam odkrywać i rozeznawać Boże wezwania. Możemy wówczas poznawać Boże działanie w nas, aby następnie żyć Jego słowami, zgodnie z zasadami miłości Bożej.

Przestrzeń wspólnoty, którą tworzymy w ADW, daje nam możliwość odkrywania siebie i innych oraz poznawania samego Boga. Zawiązana przez nas wspólnota pozwala pogłębiać nasza wiarę. Wspólna modlitwa i rozważanie słowa Bożego, zwykłe rozmowy, śmiech, wspólna kawa i ciasto, a nawet ciepła zupa, pozwalają doświadczyć Bożej obecności w drugim człowieku.

Za co serdecznie dziękujemy.

Głębokiej radości i odważnego przyjęcia Jezusa Chrystusa w nadchodzących Świętach Bożego Narodzenia i na cały Nowy Rok. Szczęść Boże!

Monika i Piotr Małeccy

Liczba odwiedzin: 0

Adwentowy Dzień Wspólnoty rejonu Pogodno

Świadectwo Agaty i Adama

W sobotę 7 grudnia 2024 r., w gościnnej parafii Ojców Redemptorystów pod wezwaniem Najświętszego Odkupiciela, wzięliśmy udział w Adwentowym Dniu Skupienia Rejonu Pogodno wspólnoty DK.

Spotkanie pod hasłem „Powołani do misji. Misja: Rodzina ” odbywało się pod przewodnictwem Moderatora ks.Krzysztofa Żuka oraz naszej Pary Rejonowej – Małgosi i Sławka Olędzkich.

Po zawiązaniu wspólnoty, ksiądz w czasie konferencji przypomniał nam co to znaczy prawdziwa i głęboka miłość, tak bardzo potrzebna w naszych małżeństwach, rodzinach i wszędzie tam, gdzie funkcjonujemy w codzienności. W czasie świadectw wsłuchaliśmy się w słowa o mocy wspólnoty. W trakcie Namiotu Spotkania mogliśmy przemodlić myśli z konferencji w oparciu o „List do Miłości” św.Pawła. Podczas spotkania w grupach podzieliliśmy się doświadczeniem wiary i miłości w naszych rodzinach. Centrum spotkania stanowiła msza św., po której udaliśmy się na radosną Agapę.

Dla nas osobiście, największe ubogacenie stanowiło spotkanie w grupach, gdy dzieliliśmy się przeżywaniem wiary i miłości w rodzinach. Wypowiedzi innych osób pobudzały do refleksji nad wiarą naszej rodziny, szczególnie w odniesieniu do naszych dorosłych i dorastających dzieci. Mogliśmy zaczerpnąć z doświadczenia małżeństw przeżywających podobne rozterki co my. Utwierdziliśmy się w przekonaniu, że to od naszej wiary, miłości, wsparcia może nadal zależeć trwanie w wierze naszych dzieci, a w przyszłości także i wnuków. Z zainteresowaniem słuchaliśmy jak kultywowana jest wspólna modlitwa czy rytuały rodzinne u osób, które się z nami dzieliły. Aspekt ten jest dla nas szczególnie ważny w okresie wchodzenia w dorosłość naszych dzieci.

Dziękujemy Bogu za spotkanie rejonowe, które daje nam szansę podzielenia się sobą oraz wzajemnego ubogacenia z innymi osobami, aniżeli osoby z własnego kręgu. Warto z tego bogactwa korzystać.

Agata i Adam, Krąg św.Gerarda, Szczecin Pogodno

Świadectwo Ewy i Dariusza

W sobotę 07.12.2024 w parafii p.w. Najświętszego Odkupiciela rejon Pogodno DK wspólnie z Oazą młodzieżową przeżywał Adwentowy Dzień Wspólnoty.
Początek był pod hasłem “Nie bój się mała trzódko…” gdyż około trzydziestu osób w kościele oo. Redemptorystów trudno uznać za tłum. Nie przeszkodziło to jednak z ufnością w Boże prowadzenie i opatrzność zawiązać wspólnotę tego wydarzenia.

Następnie naukę rekolekcyjną wygłosił moderator naszego rejonu ks. Krzysztof Żuk. Uzupełnił treści przekazane w materiałach do przygotowania się, wskazując jak w naszym życiu najpierw jako młodzi jesteśmy kierowani od przeżywania przyjaźni, do miłości; wybrania i bycia wybranym przez jedyną osobę na wyłączność, gdzie cierpienie towarzyszące rozłące jest wskazówką, że to właśnie ona może być w przyszłości naszym współmałżonkiem. Pojawiające się tu pożądanie jest czymś dobrym. Jesteśmy w tej misji tworzenia małżeństwa i rodziny wezwani do dawania siebie nawzajem bezinteresownie, kierowani tylko dobrem drugiej osoby – ot choćby towarzyszenie małżonkowi w sytuacjach dla niego/niej ważnych, a uciążliwych dla nas.
Następnie w kościele usłyszeliśmy świadectwa osoby z Oazy młodzieżowej, a następnie pary DK.

Namiot spotkania – adorując Chrystusa wystawionego w Najświętszym Sakramencie rozważaliśmy hymn o miłości Apostoła Narodów. Osobiście niespodzianką było dla mnie to, że w trakcie tej modlitwy towarzyszył mi w myślach kanon Taize – Bóg jest Miłością, zaśpiewany przez diakonię muzyczną na zakończenie adoracji.

W trakcie spotkania w grupach celem było ukazanie rodziny jako środowiska wiary. Tutaj pojawiały się często głosy troski o wybory życiowe dorosłych dzieci i doświadczenie własnej bezradności w kontraście do kontroli posiadanej wcześniej.

Szczytem naszego Adwentowego Dnia Wspólnoty była Eucharystia na której homilię wygłosił moderator diecezjalny Ruchu Światło – Życie ks.Wojciech Koladyński w której położył nacisk na naszą osobistą odpowiedzialność za misję powierzoną nam przez Chrystusa, gdzie zasłanianie się istnieniem odpowiednich diakoni, osób mądrzejszych, lepiej przygotowanych jest tylko wymówką i receptą na wegetowanie zamiast życia.

Na deser, cóż był deser, czyli agapa, gorąca herbata, kawa, pożywne kanapki, łakocie i rozmowy, spotkania z bliskimi sobie ludźmi. Tak umocnieni jesteśmy posłani do przeżywania Adwentu wszędzie tam gdzie Pan nas posyła, w parafiach, rodzinach, miejscach pracy i wypoczynku.

Ewa i Dariusz, krąg Św. Ottona

Liczba odwiedzin: 0