Wielkopostny Dzień Wspólnoty rejonu Stargard
Świadectwo Kasi i Piotrka
Jesteśmy małżeństwem niespełna ćwierć wieku, mamy troje dzieci, w tym dwoje już dorosłych. Rok 2025 jest dla nas podwójnie jubileuszowy. W pierwszym rzędzie ze względu na ogłoszony przez Papieża Franciszka Rok Jubileuszowy w Kościele Katolickim, który również i dla nas jest czasem szczególnej łaski, odnowy duchowej oraz możliwości uzyskania odpustu zupełnego. Po drugie, rok 2025 jest naszym srebrnym jubileuszem zawarcia związku małżeńskiego.
W chłodny, sobotni poranek dnia 15 marca br. o godz. 9:00 (dość wcześnie) w parafii Św. Ducha w Stargardzie, nasza para rejonowa – Dagmara i Mariusz, rozpoczęli Wielkopostny Dzień Skupienia członków Domowego Kościoła dla Rejonu Stargard. Dni wspólnoty są dla nas ważnym elementem formacji i dlatego ze znacznym wyprzedzeniem staramy się zarezerwować w kalendarzu czas na te spotkania. Oddając ten czas Bogu staramy się w pełni go wykorzystać, a następnie pozwolić działać Duchowi Świętemu.
Tegoroczny WDW był w temacie godności i wolności człowieka. W pierwszej kolejności wysłuchaliśmy konferencji ks. Emila – naszego moderatora, który na przykładzie własnego świadectwa życia ukazał możliwą drogę do zachowania godności człowieka, zachowując przy tym łaskę wolności w podejmowaniu wyborów. Następnie w grupach próbowaliśmy przedstawić własne spostrzeżenia: Co znaczy być Dzieckiem Bożym? Jakie zniewolenia nas dotykają? W jaki sposób Prawda o Jezusie wyzwala z tych słabości i pomaga w codziennym życiu?
Głównymi punktami tego dnia wspólnoty był Namiot Spotkania przed Najświętszym Sakramentem oraz wspólna celebracja liturgii Mszy Świętej. Po wspólnej uczcie duchowej, na zakończenie WDW, udaliśmy się na radosne spotkanie przy wspólnym stole – AGAPE. Była to wyjątkowa okazja aby się nieco rozgrzać i posilić, jak również okazja do rozmów i wymiany poglądów z bliźnimi, podzielenie się własnymi spostrzeżeniami w mniejszym gronie.
Według nas, im bliższa relacja z Chrystusem, tym mamy większe zaufanie do Pana na co dzień i łatwiej jest przyjąć Wolę Bożą w stosunku do naszych spraw. Bliskość Jezusa pozwala dostrzegać prawdę o sobie, o swoich zniewoleniach i powierzając się Jemu czujemy się wolni. Im więcej w nas Jezusa, tym mniej nas samych.
Za to wszystko Bogu niech będą dzięki.
Kasia i Piotrek
Świadectwo Oli i Grześka
Czas spędzony na WDW był bardzo owocny. Tym razem szczególną uwagę zwróciłam na bogactwo płynące z dzielenia się doświadczeniami w relacjach małżeńskich i rodzinnych członków DK z dłuższym stażem. Spotkania i dyskusje w grupach dały możliwość refleksji nad naszymi słabościami i zniewoleniami. Jest to bardzo dobry fundament do pracy nad sobą zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu. Bezpośrednio po zakończeniu spotkania doszliśmy z mężem do wspólnego wniosku – spędzanie czasu we Wspólnocie to niezwykły dar, który dodaje skrzydeł i sprawia, że jesteśmy szczęśliwi.
Pozdrawiamy Was serdecznie
Ola i Grzesiek
Liczba odwiedzin: 1
