Świadectwa z DWDD w Pile – 21-22 Listopada 2025

Fotorelacja

Drugi w tym roku Dzień Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych filii poznańskiej, odbył się w dniach 21-22.11.2025 r. pt. Misja odnowy parafii.

Tradycyjnie spotkanie rozpoczęło się w piątkowy wieczór Eucharystią z Nieszporami – tym razem – w Ostrowcu, któremu przewodniczył moderator Ruchu Światło-Życie diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej ks. Wojciech Pawlak. Po Eucharystii odbyło się spotkanie kręgu filialnego, natomiast kapłani spotkali się w gronie moderatorów diecezjalnych RŚŻ, aby pochylić się nad tematem tegorocznego jesiennego DWDD. W drugim dniu, spotkanie miało miejsce w Pile, już w poszerzonym gronie, o członków diakonii działających na terenie naszej filii. Uczestników spotkania gościli przedstawiciele diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej w Zespole Szkół Towarzystwa Salezjańskiego w Pile, a powitała para diecezjalna Agnieszka i Łukasz Podgórscy.

W dalszej kolejności nastąpiło zawiązanie wspólnoty i wysłuchanie krótkiej katechezy ks. Piotra Listwonia w oparciu o fragmenty referatu moderatora generalnego Ruchu Światło-Życie ks. Marka Sędka, wygłoszonego podczas 50. Konferencji Odpowiedzialnych na Jasnej Górze. Założeniem tego spotkania było pochylenie się nad wciąż aktualną misją Ruchu, jaką jest służba posoborowej odnowie parafii. Po konferencji rozpoczęła się praca w grupach dzielenia, gdzie min. zastanawialiśmy się jak wygląda nasze zaangażowanie w parafiach? Czy dostrzegamy Boże działanie w tym obszarze, czy też polegamy na własnych wysiłkach? Czy nie ulegamy pokusie ograniczania misji odnowy parafii do tylko ludzkiego wymiaru zaangażowania i działania?

Następnie udaliśmy się na Namiot Spotkania, gdzie nasze emocje uległy wyciszeniu. Szczytem i źródłem DWDD była Msza św. koncelebrowana, której głównym celebransem był moderator filialny RŚŻ – ks. Piotr Listwoń. Po Eucharystii rozmowy w kularach, szybka mała czarna i praca w grupach diakonijnych.

Spotkanie zakończyło się podsumowaniem dnia i przedstawieniem na forum ogólnym najważniejszych wniosków z pracy w grupach dzielenia. We wszystkich grupach zauważono, że uczestnictwo w życiu parafii jest nieodłączną częścią życia każdego katolika. By stać się aktywnym uczestnikiem działalności parafialnej, kluczowe jest poczucie zaangażowania
i odpowiedzialności za swoją wspólnotę i wspólnotę parafialną, bo Kościół to wspólnota wspólnot. Ogólnie rzecz biorąc, jako parafianie i członkowie Domowego Kościoła Ruchu Światło- Życie, preferujemy i angażujemy się charytatywnie w Caritasie, chórze, współorganizujemy konkursy i festyny parafialne, wspieramy kapłanów w przygotowaniu uroczystości i świąt parafialnych, a także służymy pomocą przy prowadzeniu katechez dla młodzieży bierzmowanej i rodziców dzieci komunijnych. Prowadzimy również rekolekcje ewangelizacyjne…, oraz pomagamy przy budowie kościołów. Ponadto pełnimy posługę liturgiczną poprzez aktywne uczestnictwo w służbie podczas Mszy św. i innych nabożeństw, mające na celu pomoc w przebiegu liturgii oraz przygotowanie wiernych do głębszego przeżywania obrzędów. Jednym słowem, w Ruchu rozpoznajemy swoje talenty i staramy się w miarę naszych możliwości angażować się w diakonię, aby realizować swoje powołanie poprzez codzienną, praktyczną obecność również w życiu parafii.
Mimo tego, często słyszymy, że nasz Ruch nie istnieje dla siebie, i nie istnieje dla parafii.

Co zatem poszło nie tak, że „nasze parafie potrzebują odnowy, która będzie polegała nie tyle na zwiększaniu wysiłku duszpasterskiego, co na zmianie mentalności, a co za tym idzie zmianie strategii działania, co oznacza wspólne budowanie parafii misyjnej i ewangelizującej, która ewangelizację zaczyna od siebie”.

W wyniku żywej dyskusji na postawione pytania zauważono, że na zaistniałą sytuację miało i ma wpływ wiele czynników i działań jak: zniechęcenie do podejmowania jakiejkolwiek posługi w Ruchu i parafii, wypalenie się osób posługujących w diakoniach, zmiana pokoleniowa – to co dla starszego pokolenia było i jest sprawą oczywistą, dla innych szczególnie młodego pokolenia, jest nieoczywiste i tutaj niezbędna jest ewangelizacja od podstaw, niekiedy braku współpracy kapłanów z wiernymi i odwrotnie oraz wiele innych czynników, które nie sprzyjają budowie naszej wspólnoty i wspólnoty parafialnej.

Nie mniej jednak widzimy w naszej posłudze, w parafii Boże działanie, które sprzyja odnowie duchowej i zaangażowaniu wiernych. Jednak niezbędna jest nasza – znacznie większa – otwartość na Ducha Świętego oraz modlitwa za Ruch i jedność w Kościele, „wspólnota opiera się na wspólnej modlitwie i relacji z Bogiem. Gdy modlitwa zanika, wspólnota traci swoją tożsamość i sens”.

Dlatego warto otworzyć oczy, uszy i rozum i zadać sobie pytanie: po co i dla kogo jesteśmy w tej wspólnocie i jakie działania powinniśmy podjąć?

Krystyna Zawal

Świadectwo Leszka

W dniu 22 listopada br. w Pile uczestniczyłem w Dniu Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych. Był to pierwszy raz kiedy mogłem wziąć udział w tym pięknym wydarzeniu skupiającym przedstawicieli całej Filii Poznańskiej.

Zaciekawił mnie temat: MISJA ODNOWY PARAFII. Jechałem na DWDD z nastawieniem uzyskania konkretnych wskazówek praktycznych dotyczących funkcjonowania parafii, aby móc je przenieść do mojej młodej parafii.

Podczas spotkania w grupie dzielenia doszliśmy do wniosku, że misja odnowy parafii jest wciąż aktualna, powinna być oparta na bogactwie i łączności wspólnot, rozeznaniu na modlitwie właściwych działań, otwartości, aktywności i wierności w posłudze. Nasze działania powinny być podejmowane z pasją, ze świadomością, że jesteśmy narzędziami Pana a owoce nie tylko zależą od nas.

Doszedłem do wniosku, że moje dotychczasowe zaangażowanie w parafii ograniczało się tylko do mojego własnego działania a zabrakło rozeznania właściwych kierunków, Bożych zamierzeń. Wyjeżdżam z DWDD z nowymi przemyśleniami, pamiętając o tym, że najpierw powinienem konkretne działania w parafii rozeznać na modlitwie i oprzeć je na modlitwie.
Wielkim bogactwem było spotkanie w grupach diakonijnych, gdzie mogliśmy podzielić się różnorodnością działań modlitewnych i radościami służenia innym poprzez modlitwę. Dzieliliśmy się również bogactwem form modlitwy.

Spotkanie z tak wieloma osobami, którzy na co dzień są zaangażowani w służbę innym w różnych diakoniach było dla mnie wielką radością, inspiracją i umocnieniem. Wciąż odkrywam prawdę w myśli ks. Franciszka Blachnickiego aby – posiadać siebie w dawaniu siebie.

Chwała Panu!
Leszek Czerski

Liczba odwiedzin: 53