Archiwum kategorii Aktualności

Jaka jest różnica między ORD a ODB?

Pytanie może wydawać się dziwne, ale podczas Oazy Rekolekcyjnej Diakonii (ORD) któryś z uczestników wspomniał, że jego ksiądz moderator pomylił ten skrót ze skrótem Oazy Dzieci Bożych (ODB). Dlaczego o tym wspominam? Zapewne wśród nas są osoby, które również mogłyby pomylić te skróty, a przecież KAŻDY uczestnik Ruchu Światło – Życie, ale również i kapłan towarzyszący Domowemu Kościołowi czy wspólnocie młodzieżowej albo dorosłych powinien – w mojej ocenie – PRZEŻYĆ ORD. Nie tylko po to, by nie pomylić skrótów :), ale aby uporządkować swoją wiedzę o Ruchu Światło – Życie, a przede wszystkim odkryć, może na nowo, lub utwierdzić się w charyzmacie Ruchu.

Czym dla mnie były te rekolekcje przeżywane w cudownym okresie między Bożym Narodzeniem, a Nowym Rokiem? Był to przede wszystkim czas trwania i wzrastania we wspólnocie, wspólnocie poszczególnych gałęzi Ruchu Światło – Życie, czas zachwycenia się naszą różnorodnością prowadzącą do jedności. Te rekolekcje pozwalają zachwycić się na nowo samą osobą naszego Założyciela, zachwycić się i zrozumieć jak niezbędny jest w naszym, w moim wzrastaniu w wierze charyzmat Ruchu Światło – Życie odkryty i przekazany przez ks Franciszka Blachnickiego. ORD to czas i miejsce, gdzie mogłem lepiej zrozumieć słowa modlitwy kierowanej za wstawiennictwem Sługi Bożego: … który pragnie wychowywać swoich uczestników do posiadania siebie w dawaniu siebie i w ten sposób przyczyniać się do wzrostu żywych wspólnot Kościoła.

Nie bez znaczenia był też pojawiający się aspekt prawny – w świetle prawa kanonicznego, jak i cywilnego – funkcjonowania Ruchu Światło – Życie w Kościele i w Polsce.
Po raz kolejny Pan Bóg przypomniał mi w swoim Słowie i w rozważaniach, że ma dla mnie plan, wspaniały plan i że będzie on zrealizowany jeśli w mojej wolności, otrzymanej od Niego, pozwolę działać Jezusowi, jeśli otworzę się na Ducha Świętego i jego dary obecne we mnie, w miłości do Ojca.

Był to również czas stawiania pytań i choć minęło od zakończenia rekolekcji już kilka dni, nadal na wiele z nich sobie nie odpowiedziałem. Wiem, że na niektóre nie odpowiem, że na część znajdę odpowiedź podczas formacji permanentnej w rodzinie i kręgu, inne wyjaśnią się podczas służby (diakonii) na rzecz całego Ruchu Światło – Życie, jego gałęzi rodzinnej Domowego Kościoła, czy też mojej parafii.
Dariusz Jaczewski

Z głębokim żalem zawiadamiamy, że odeszła do Pana Danusia Głowa – oddana od ponad trzydziestu lat Domowemu Kościołowi – jeszcze ze swym mężem śp. Bogusławem, a od dwudziestu lat jako wdowa. Nie uznawała bezczynności, pogrążona w głębokiej modlitwie przede wszystkim w intencji swoich synów, zatroskana o wszelkie dobro potrzebne nam wszystkim. Uczynna i oddana parafialnemu Caritasowi na Wzgórzu Hetmańskim, jak mało kto obecna w każdym niemal wydarzeniu kościoła „na Wzgórzu”.

Taką Danusię zapamiętamy – Danusię z codziennej Eucharystii, z czuwań i adoracji, z pielgrzymek i procesji, z Biblijnej Szkoły Modlitwy, ze spotkań kręgowych i Jej dzielenia się z nami życiem…
– animatorzy i przyjaciele

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w najbliższą sobotę 7 grudnia w kościele MB Jasnogórskiej na Pomorzanach przy ul. Orawskiej 3. O godz. 10’00 Różaniec, o godz. 10:30 Msza św. Po Mszy św. będzie możliwość skorzystania z autokaru, który zawiezie nas na Cmentarz Centralny.

Warto zaprosić innych…

Joanna Szałata

W imieniu Wspólnoty Rodzin „Domus Mariae”

oraz

Szczecińskiego Centrum Wspierania Rodziny

660 927 656

Od wielu lat wspólnota Domowego Kościoła modli się w Oktawie Wszystkich Świętych w intencji zmarłych. Idąc alejami Cmentarza Centralnego w Szczecinie z różańcem w dłoniach odwiedzają miejsca szczególne, poświęcone pamięci o tych, którzy odeszli do Pana – broniąc Ojczyzny, wskutek totalitarnych represji, aborcji, katastrof, tragedii, mordów. Modlą się o Boże miłosierdzie dla nich, jak i dla wszystkich pozostałych – znajomych jak i obcych, którzy przekroczyli bramę do wieczności. Ten wrastający w życie wspólnoty Domowego Kościoła inspirowany przez rejon Śródmieście zwyczaj, jest dowodem duchowej troski o zmarłych, opartej na głębokiej wierze w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Wszyscy wszak wierzymy, że naszymi modlitwami możemy pomóc oczekującym na wejście do krainy radujących się z oglądania Boga twarzą w twarz.
Odważna, czyli słyszalna modlitwa na cmentarzu wyróżnia się pośród zadumy. Dzięki temu zwróciliśmy na nią uwagę w trakcie oczekiwania na wspólne śpiewanie Pieśni o Rzeczach Ostatecznych mające odbyć się w Kaplicy Głównej Cmentarza Centralnego, przygotowane na niedzielne popołudnie przez artystów Teatru Kana. W napotkanej grupie dzierżących różańcowe paciorki w dłoniach rozpoznaliśmy wielu znajomych, modlących się od lat w tych właśnie dniach i w ten właśnie sposób bez względu na pogodę. Serdecznie przywitał nas i zaprosił do wspólnej modlitwy towarzyszący im ks. Piotr Bieniek SAC, proboszcz szczecińskiej parafii św. Jana Ewangelisty i moderator rejonu Śródmieście DK. Proszę uwierzyć, naprawdę budujący jest ten obraz małżeńskiej, rodzinnej jedności w modlitwie. Budujący jest przykład troski o podtrzymywanie tej krzewiącej się tradycji śródmiejskiej pary rejonowej DK Agnieszki i Krzysztofa Rostkowskich i wszystkich obecnych. Zwłaszcza tych z małymi dziećmi. Miałem tylko zrobić reportaż ze wspomnianego wcześniej muzycznego wydarzenia modlitewnego. Od Pana Boga otrzymałem wraz z żoną gratisową okazję do modlitwy w ważnych intencjach pośród przyjaciół, plus możliwość uwiecznienia tego faktu fotoreportażem w tonie eschatologicznej refleksji.
Adam Szewczyk

kilka zdjęć

Rozpoczęcie roku formacyjnego 2019/2020 w Diakonii Liturgicznej