Archiwum kategorii Aktualności

Centralna Oaza Matka to czas wyjątkowy. Dla wolontariuszy pełen pracy, dla animatorów przyjmujących błogosławieństwo pełen radości i lekkiego stresu. Znalazłam się w obu tych grupach, więc zdecydowanie był to dla mnie czas intensywny.
Wartościowy przede wszystkim ze względu na ludzi, których miałam okazję spotkać i pobyć z nimi po prostu dobrze się czując. Również ze względu na piękne widoki, które zawsze sprawiają, że nawet jeśli nie ma się siły na skupienie na modlitwie – uwielbia się Boga w przyrodzie. Praca wolontariacka męcząca ale piękna, bo wiem, że nawet tak małymi rzeczami jak przecieranie ławek służę Bogu. A radość księdza moderatora widzącego pierwszy raz Krościenko – bezcenna i pełna nadziei.
Przyjęcie krzyża było dla mnie trudne, ale bardzo radosne i także piękne. Mam nadzieję, że to błogosławieństwo będzie mnie umacniać na drodze animatorskiej i sprawi, że „jarzmo będzie słodkie a brzemię lekkie”.
I tak jak powiedział ksiądz biskup Włodarczyk w homilii niedzielnej mszy – Duch Święty jest w nas, w naszej wspólnocie, w tym, że jesteśmy razem. Właśnie takiego działania Ducha Świętego doświadczyłam podczas tegorocznego COM – u i jestem za to bardzo wdzięczna. Chwała Panu!
Helena Dekert

18.05.2019r. odbyłam z mężem autokarową pielgrzymkę Domowego Kościoła do Kalisza. Szczęśliwa, że wreszcie udało mi się dokądś pojechać tylko z mężem (bez dzieci), korzystałam z czasu „spokoju”, kontemplując Boże tajemnice. Nie tylko sam pobyt w Kaliszu u św. Józefa podczas konferencji czy Eucharystii oraz czas spędzony na rozmowach z braćmi i siostrami w wierze, ale również sama droga miała charakter modlitewny – dużo się modliliśmy i śpiewaliśmy na Bożą chwałę. Myślę, że każde spotkanie zaproponowane przez Domowy Kościół czy ogólnie Ruch Światło – Życie jest warte tego, aby wziąć w nim udział. Skorzysta na nim i dusza i ciało.
Karolina

———————

Po powrocie autokarem z Kalisza, o 3 w nocy położyłem się do łóżka, od 6 – tej dzieci zaczęły regularnie budzić, wstałem o 10 – tej… Nie czułem już zmęczenia. Dominowało poczucie naprawdę dobrze spędzonej soboty. Jazda autokarem 2 razy po prawie 6 godzin w ciągu 1 doby, jak za „starych dobrych czasów”. Uczta duchowa u św. Józefa w sanktuarium narodowym. Doświadczenie wspólnoty. No i w końcu – dzięki możliwości przedłużonego pobytu w Kaliszu, niekoniecznie przecież zaplanowanego – spacer z żoną po urokliwych miejscach, pełnych zieleni, wokół rynku i sanktuarium. W odróżnieniu od standardowo spędzanych sobót, kiedy nie rzadko dominuje poczucie zmarnowanego czasu, ta sobota była dobra, wyjątkowa, potrzebna. Bogu niech będą dzięki.
Paweł

To był nasz pierwszy wyjazd ze wspólnotą rodzin na Ogólnopolską Pielgrzymkę Domowego Kościoła do Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. I mamy nadzieję, że nie ostatni. Bardzo cieszymy się, że mogliśmy uczestniczyć w tym niezwykłym wydarzeniu.

Autokarowa podróż do Kalisza przepełniona była wspólną modlitwą, radosnym śpiewem i żartami, jak również opowiedzianymi przez niektórych historiami i świadectwami Bożego działania w ich życiu. I już wtedy miałam okazję przekonać się, że św. Józef roztoczył nad nami swoją opiekę… W pewnym momencie kierowca zmuszony był zatrzymać pojazd, informując, że nie może dalej jechać, ponieważ zepsuło się cięgło gazu. Autokar stał na parkingu i nie było pewne czy będziemy mogli kontynuować podróż. Jednak moje ciche prywatne westchnienie i modlitwa do św. Józefa z prośbą o pomoc podziały błyskawicznie! Po kilku minutach autokar już zmierzał do celu podróży. Dziękujemy św. Józefie!

Najmłodszym uczestnikiem naszej grupy był niespełna 5-letni chłopiec, najstarszym 91-latek, który mimo swojego wieku, podparty laską, dziarsko pokonywał wszystkie etapy pielgrzymki. Jego postawa na długo pozostanie w naszej pamięci i będzie przykładem, że ani wiek ani niedogodności ze strony ciała nie muszą być żadną przeszkodą w realizacji celów :)

Tegoroczna pielgrzymka odbyła się w dniu 99. urodzin św. Jana Pawła II i w 40. rocznicę zawołania papieskiego „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”.

Tysiące osób, rodzin z całej Polski, a także spoza jej granic, pokonując setki kilometrów przyjechały do Kalisza i zgromadziły się w sanktuarium św. Józefa we wspólnej modlitwie, podziałały na nas bardzo budująco. Obecne na kaliskim spotkaniu małżeństwa, nawet z maleństwami w wózkach i ich żarliwe modlitwy, zadały w naszej ocenie kłam twierdzeniu, że polska rodzina jest aktualnie w złej kondycji. Umocnić wiarę w wielu słuchaczach mogły też wystąpienia i opowiedziane publicznie świadectwa dwóch małżeństw z Domowego Kościoła, w których rodzinach działał i działa żywy Bóg.

Msza Święta z udziałem biskupa diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej Krzysztofa Włodarczyka oraz kilkudziesięciu księży w wypełnionym po brzegi pielgrzymami sanktuarium była dla nas głębokim, duchowym przeżyciem.

Dziękując wszystkim uczestnikom tegorocznej szczecińskiej pielgrzymki za wspólną podróż i modlitwę, zapraszamy pozostałych członków wspólnoty Domowego Kościoła, którzy z różnych powodów nie wzięli w niej udziału, do uczestnictwa w przyszłym roku. Na pewno nie będzie to dla was stracony czas.

Beata i Piotr Olszewscy

Świnoujście

W dniach 3-5 maja 2019 r. w miejscowości Obra, we wspaniałym kompleksie klasztoru pocysterskiego, w którym obecnie znajduje się wyższe seminarium duchowne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej przeżywaliśmy dni skupienia kręgu diecezjalnego i odpowiedzialnych za diakonie. Tu umacnialiśmy się i cieszyliśmy naszą wspólnotą złożoną z połowy pary diecezjalnej, w osobie Huberta, moderatora diecezjalnego ks. Piotra Listwonia, par rejonowych i odpowiedzialnych za diakonie w naszej diecezji. Opieki nad dziećmi podjęli się Dorota i Jacek.
Miejsce to było dla nas oazą, w której zaznaliśmy życzliwej gościnności i odpoczynku od trudów dnia codziennego. Radosny czas wtopienia się w modlitwę i przemyślenia pracy nad wolą Bożą w naszej posłudze. W czasie tych dni szukaliśmy odpowiedzi na pytania dotyczące naszej posługi m.in. na jakim etapie formacji się obecnie znajdujemy, czy jestem zdolna/y do pełnienia służby najpierw w rodzinie, później w Domowym Kościele oraz wiele innych, zgodnie z charyzmatem Założyciela. Wiele czasu poświęciliśmy na modlitwę i tematy związane z posługą w naszej wspólnocie. Ks. Piotr na przykładzie Liturgii Triduum Paschalnego objaśnił nam jak ważne są znaki towarzyszące w tej Mszy Św.; tak samo jak ważne jest przestrzeganie zasad towarzyszących w naszym wzrastaniu. Hubert z ks. Piotrem przeprowadzili nas przez rozeznawanie naszej drogi formacyjnej w Domowym Kościele. Hubert przypomniał nam o zasadach i wskazówkach istotnych dla wierności charyzmatu pozostawionego nam przez czcigodnego sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego oraz jedności z odpowiedzialnymi za Domowy Kościół.
Dziękujemy ojcom Oblatom za gościnę i organizatorom naszych dni wspólnotowych za przygotowanie i poruszenie ważnych dla nas tematów. Wróciliśmy bardzo ubogaceni duchowo.
Małgorzata i Krzysztof