Rekolekcje formacyjne 2025

Świadectwo

„Najpierw Miłość”

Tylko w takiej przestrzeni, miłości do Boga i ludzi, można rozpatrywać pytanie które Bóg do nas skierował.

To Miłość Boga do mnie, do nas, sprawiły że dziś po trzech latach odpowiedzialności za naszą wspólnotę, mamy poczucie że Pan był i nadal jest blisko nas. Kiedy najpierw wspólnota, w osobach tworzących krąg diecezjalny, a następnie Arcybiskup rozeznał że mamy być tymi którzy będą służyć we wspólnocie, dla wspólnoty, nie sądziliśmy że to przede wszystkim my najwięcej otrzymamy, że nam będzie najwięcej dane. Bo Bóg jest hojny.

Odkrywaliśmy w tym czasie nasze talenty, charyzmaty, odkrywaliśmy dobro w nas, dobro którym możemy się dzielić, którym możemy innych ubogacać, ale przede wszystkim uczyliśmy się odkrywać dobro w bracie i siostrze, czerpać z ich świadectwa, uczyć się od nich miłości do drugiego człowieka.

Dostrzegaliśmy także nasze słabości, niedomagania, które nie pozwalały nam w pełni być dla drugiego, wierzymy jednak że Pan Bóg i z tego wyciągał dobro.

Często przekraczaliśmy nasze „strefy komfortu”, odkrywaliśmy że ilość minut w każdej godzinie jest cenna, każda minuta powinna być odpowiednio wykorzystana dla Pana, naszego małżeństwa, dzieci, pracy i wspólnoty.

Możemy świadomie podzielić się tym że uczyliśmy się siebie jeszcze bardziej, bywało że jedno musiało pomóc drugiemu, a czasami wprost powiedzieć że się myli. Pokonywaliśmy w sobie trudności, jedno mniej drugie bardziej, by uwierzyć że mamy coś innym do zaoferowania.

Mamy poczucie że nasza jedność małżeńska nabrała innego wymiaru, że nasza codzienna modlitwa małżeńska umacniała naszą miłość, dodawała sił i łask do przezwyciężania podszeptów „a po co wam to, są lepsi, ładniejsi, zdolniejsi, bardziej znani, lubiani, chętni…”

Często na modlitwie, podczas dzielenia się Słowem Bożym Pan Bóg przemawiał w tym samym momencie dokładnie tym samym fragmentem do nas obojga, to takie niesamowite działanie Pana poprzez Słowo. Doświadczyliśmy tego, że z Bożą pomocą, kiedy powierzamy Panu nasze sprawy, kiedy Namiot Spotkania jest wyznacznikiem naszego dnia, wtedy wszystko jest na swoim miejscu, układa się tak jak powinno. Że różne sprawy, zadania, wydarzenia do ogarnięcia, również dzięki pomocy innych ludzi, po prostu się dzieją.

Zostaliśmy obdarowani po to by posługiwać we wspólnocie, w różnych jej wymiarach. Wiedzieliśmy że służba to czas kiedy drugi człowiek jest nam dany i zadany, że trzeba będzie poświęcić wiele czasu i sił aby ukazywać charyzmat Ruchu i pokazywać że kiedy idzie się tą drogą to przemienia się nasze życie…

Dzięki Panu Bogu, wołaniu do Niego, Jego światłu i zaufaniu Jego Miłości mogliśmy również przyjmować te trudne sprawy związane z naszą wspólnotą, On uczył nas trwać kiedy było ciężko i kiedy płynęły łzy.

Wiemy że nie byliśmy w tej posłudze sami, że Pan dał nam na ten czas tego konkretnego kapłana. Modlitwa, obecność, słowo, relacja, rozmowy, wspólne podróżowanie z ks. Tomaszem dodawało nam sił, w tym czasie pokazywał nam to czego nie widzieliśmy, ukazywał konkretne rozwiązania, był dla nas wsparciem, duchowym doradcą w pełnym tego słowa znaczeniu. W szerszej perspektywie Ruchu towarzyszył nam też ks. Wojciech, mieliśmy poczucie zatroskania o nas, nasze sprawy, sprawy wspólnoty a także wiedzieliśmy że na modlitwę zawsze możemy liczyć.

Mamy też wdzięczność za tych których poznaliśmy, którzy przyjęli nas takich jakimi jesteśmy i dziś łączy nas relacja przyjacielska i to też jest dla nas jeden z owoców tej posługi.

Pan Bóg nas kocha, wystarczy uwierzyć tej Miłości.
Chwała Panu!
Agnieszka i Przemek Gazińscy

Liczba odwiedzin: 0

Zaproszenie na Ingres Biskupa Wiesława Śmigla

Słowo zaproszenia
w związku z Ingresem do Bazyliki Archikatedralnej w Szczecinie

Drodzy bracia duchowni, osoby konsekrowane oraz wszyscy wierni świeccy Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej! Umiłowani w Chrystusie siostry i bracia!

Z wielką radością i wdzięcznością przyjąłem wolę papieża Franciszka, który powierzył mi misję pasterzowania w Archidiecezji. Mam jednak świadomość, że do wypełnienia tak ważnej misji potrzeba pomocy Boga i wsparcia wiernych. Bardzo proszę o modlitwę, współpracę i pomoc! W tym duchu zapraszam do udziału w uroczystości mojego ingresu do Archikatedry pw. św. Jakuba w Szczecinie, która odbędzie się 26 października 2024 roku o godz. 11:00.

Ingres to szczególny moment w życiu Archidiecezji, a dla mnie osobiście to czas modlitwy i refleksji nad misją, którą Pan mi powierza. Ingres w pewnym sensie jest jak zaślubiny z konkretną wspólnotą, która gromadzi się wokół Jezusa Chrystusa. Ufam, że z Bożą pomocą oraz wsparciem Was wszystkich wiernie wypełnię złożone zaślubiny i będę służyć Kościołowi Szczecińsko-Kamieńskiemu z oddaniem i miłością.

Jestem szczególnie wdzięczny, że mogę obejmować posługę w Archidiecezji, której początki sięgają misji świętego Ottona z Bambergu. To on przyniósł światło Ewangelii na te ziemie, dając początek naszemu Kościołowi lokalnemu. Zdaję sobie sprawę, że historia naszego Kościoła jest skomplikowana, podobnie jak niekiedy zawiłe bywa ludzkie życie, ale jest ona również pełna nadziei.

Wspominając dzieło świętego Ottona, pragniemy dalej kontynuować jego misję, głosząc Chrystusa i budując wspólnotę Kościoła. Nie możemy też zapomnieć o szczególnej opiece naszej patronki, Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, której zawierzamy naszą Archidiecezję, prosząc, by prowadziła nas wszystkich ku Chrystusowi!

Jeszcze raz zapraszam do wspólnej modlitwy podczas ingresu. Wasza obecność będzie dla mnie wielkim darem i znakiem jedności naszej Archidiecezji. Proszę również o modlitwę, bym w mojej posłudze arcybiskupiej potrafił wsłuchiwać się w Boży głos i mądrze prowadzić naszą wspólnotę ku coraz głębszej wierze i miłości.

Razem powierzajmy tę drogę Bogu, prosząc Ducha Świętego o Jego światło i moc. Z serca błogosławię każdemu z Was i z radością oczekuję spotkania podczas tej ważnej dla nas wszystkich uroczystości!

+ Wiesław Śmigiel
Metropolita Szczecińsko – Kamieński
Nominat

Liczba odwiedzin: 0

Niedziela świadectw w rejonie Pogodno

Niedziela świadectw w Bezrzeczu.

20 października w Bezrzeczu, w nowym kościele pw. św.  Josemaríi Escrivy de Balaguer’a, przy pomocy kręgu bł. Stefana Wyszyńskiego i proboszcza-moderatora ks. Adamam Auguściaka, udało się przeprowadzić kolejną już w naszym rejonie niedzielę powołaniową. Nie przypadkiem, bo od 1926r. przedostatnia niedziela października obchodzona jest jako Światowy Dzień Misyjny, zatem nasze świadectwa doskonale wpisały się klimat tego dnia. Byliśmy obecni podczas każdej z pięciu Mszy św. i na każdej z nich zachęcaliśmy wiernych do zainteresowania się charyzmatem Ruchu DK.

Co jest warte podkreślenia, w dawanie świadectw zaangażowały się również pary, niebędące członkami kręgu bł. S. Wyszyńskiego ale na stałe mieszkające na terenie parafii i aktywnie uczestniczące w życiu wspólnoty. To budująca wiadomość związana z takim przedsięwzięciem.

Również, jak miało to miejsce w poprzednich wydarzeniach, po Mszy św. rozdawaliśmy ulotki DK zainteresowanym osobom, czasami były to pary a czasami pojedyncze osoby, z którymi udało się zamienić kilka słów. Po każdej Mszy św. była możliwość skorzystania z przygotowanego poczęstunku w zaaranżowanej salce przy plebanii. Eucharystia o godz. 12.30 zgromadziła największą ilość wiernych, jak również przybyłych do naszego kościoła par DK z naszego rejonu. Spotkanie po Mszy św. było również doskonałą okazją do bliższego poznania się ludzi wewnątrz „pogodnego” rejonu i owocnych rozmów na bieżące tematy związane z codziennością rejonu.

Bardzo dziękujemy za obecność i pomoc w zorganizowaniu niedzieli świadectw.

W porozumieniu z ks. Proboszczem i parą rejonową, jeśli znajdą się pary chętne do wejścia w charyzmat Ruchu, będziemy organizować spotkanie informacyjno-organizacyjne. Tymczasem minioną niedzielę powierzamy Panu Bogu i prosimy o modlitwę w intencji dobrych owoców naszych starań.

Chwała Panu!

Marta i Rafał Śledziewscy

Liczba odwiedzin: 0

Oaza Modlitwy Szkoły Animatora

12 października 2024 roku w domu parafialnym przy kościele MB Jasnogórskiej w Szczecinie  miała miejsce Oaza Modlitwy Szkoły Animatora.

Temat, wokół którego uczestnicy skupiali swoje myśli, brzmiał: „Wzmocnij Boże, moje ręce”. Ten niełatwy fragment z 6 rozdziału Księgi Nehemiasza pomógł nam zrozumieć Mateusz, a jeszcze bardziej rozjaśnił go w swoich konferencjach ks. Wojciech Koladyński. Z kolei Namiot Spotkania przed Najświętszym Sakramentem, pomógł Słowu przebyć niełatwą drogę z głowy do serca, aby Ono mogło wydać owoc. Szczyt przebytej tego dnia duchowej drogi miał miejsce podczas wieczornej Mszy Świętej, gdzie mogliśmy zebrać w jedno wszystkie rozważania z tego dnia i oddać je naszemu Panu.

Długi popołudniowy spacer pomógł nam dotlenić nasze szare komórki i odzyskać siły do działania.

Oczywiście nie zabrakło również pokarmu dla ciała, przygotowanego przez naszych wspaniałych animatorów – Martę i Mateusza, a na deser – wieczorne gry planszowe, które dały nam odetchnąć i jeszcze bardziej zintegrować się w gronie animatorskim. Niektórym pozostaje tylko pocieszać się słowami: Kto nie ma szczęścia w kartach, ten ma szczęście w miłości! 😊

Teraz już wiemy, że wszystkie trudy, troski i niedomagania możemy śmiało oddać i powierzyć naszemu Miłosiernemu Bogu, a wtedy On sam będzie działał.

 

Tekst: PS

Zdjęcia: AP, PS, WK

Grafika: KK


Liczba odwiedzin: 0

Zaproszenie na spotkanie Diakonii Oaz Rekolekcyjnych


Liczba odwiedzin: 0

Rekolekcje dla par diecezjalnych

Aktualny temat roku „Powołani do Misji”, który wdzięcznie zaprasza wspólnotę DK do pogłębionej refleksji nad odkrywaniem nowej dynamiki misyjności Kościoła również w wymiarze małżeńskim nabrał dla nas szczególnej wymowy w kontekście otrzymania nominacji na Parę Diecezjalną. Po podjęciu przez nas posługi na ogólnopolskim spotkaniu odpowiedzialnych w Częstochowie, kolejnym etapem wprowadzającym w tematykę diecezjalnych zadań było uczestnictwo w Rekolekcjach dla Par Diecezjalnych, które odbyły się 27-29 września 2024 w Gnieźnie.

W gościnnych wnętrzach Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego wraz z nowo wybranymi parami diecezjalnymi oraz moderatorem diecezjalnym DK z diecezji gnieźnieńskiej ks. Bartoszem zostaliśmy serdecznie powitani przez Parę Krajową Małgorzatę i Tomasza Kasprowiczów wraz z towarzyszącą im diakonią małżeństw w której służyli: Skarbnicy DK oraz Lubelska Para Filialna. W sobotę skład diakonii uzupełnił swoją obecnością Ks. Damian Kwiatkowski Moderator Krajowy DK.

Od samego początku ujęła nas atmosfera miejsca i tematyka rekolekcji. Mieliśmy szansę doświadczyć w wymiarze duchowym, ewangelicznej refleksji nad powołaniem uzupełnionej o praktyczne spojrzenie na określone cele i zadania odpowiedzialności na poziomie diecezjalnym. Rekolekcje obok głębokich i ważnych treści pozwoliły nam nawiązać relacje z innymi parami diecezjalnymi i wymienić się tak nowymi dla nas doświadczeniami. Jechaliśmy na rekolekcje z nadzieją na zatrzymanie w biegu i wyciszenie serca oraz myśli. Modlitewny charakter przyniósł nam ulgę i wewnętrzną pewność, że Pan powierzając zadania obdarzy nas siłą i łaskami do ich wykonania. Usłyszeliśmy, że Pan wybrał nas takich jakimi jesteśmy i że mamy Mu zaufać, Jego plan jest najlepszy. Musimy pamiętać o naszej jedności otrzymanej dzięki Sakramentowi Małżeństwa i tylko w tej jedności realizować to co Pan nam powierza. Na nowo odświeżyliśmy w nas świadomość, że warto oprzeć się na ponad 50-letnim doświadczeniu naszego ruchu, który stwarza bezpieczną przestrzeń dla wzrostu duchowego. Czas rekolekcji minął szybko, pozostaje w nas głęboka wdzięczność za to, że Pan go nam podarował, za Diakonię, która ofiarowała nam Swój czas i doświadczenie. Dziękujemy Dobremu Bogu za to, że zaprosił nas do współuczestnictwa w Bożych zadaniach i służbie.

Chwała Panu,
Agnieszka i Krzysztof Rostkowscy – Para Diecezjalna Domowego Kościoła Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej












Liczba odwiedzin: 0

Zaproszenie na spotkanie Diakonii Modlitwy

Zaproszenie na spotkanie Diakonii Liturgicznej

Zapraszamy na spotkanie diakonii liturgicznej, które odbędzie się w czwartek, 10 października, w katedrze pw. Św. Jakuba Apostoła w Szczecinie.

Program:

  • 18:00 – Msza Święta w katedrze
  • Po Mszy – spotkanie formacyjne w refektarzu na plebanii

Diakonia liturgiczna zajmuje się pogłębianiem rozumienia liturgii i pomocą w jej celebracji, dlatego na spotkanie zapraszamy wszystkich, którym zależy na świadomym i głębszym uczestnictwie w liturgii. Spotkania diakonii to także okazja do pogłębienia życia duchowego i refleksji nad rolą liturgii w codziennym życiu chrześcijańskim.

Kolejne spotkania odbywać się będą w każdy drugi czwartek miesiąca.

Szczęść Boże,
Mam na imię Rafał, jestem członkiem diakonii liturgicznej od dwóch lat.
Część formacyjna diakonii, polegająca na dogłębnym czytaniu i tłumaczeniu dokumentów kościoła, pomaga w ciągłym poznawaniu tego misterium którym jest Eucharystia, ale również dba o świeżość wiedzy która z czasem jest zapomniana.
Natomiast część służebna diakonii, która jest spełnieniem celu istnienia tej grupy, objawia się poprzez dbanie o piękno liturgii w naszych parafiach, podczas mszy oazowych oraz na rekolekcjach.
Dzięki całości pracy tej diakonii mogę używać swoich talentów i charyzmatów na rzecz wspólnoty i całego kościoła.
Za to wszystko, chwała Panu!

Rafał