Mini gazetka o liturgii – nowy projekt Diakonii Liturgicznej

Diakonia Liturgiczna z radością informuje o nowym projekcie – wydaniu mini gazetki, która będzie skierowana głównie do członków Ruchu Światło-Życie i Liturgicznej Służby Ołtarza, ale również do wszystkich zainteresowanych. Naszym celem jest zwiększenie świadomości liturgicznej oraz wsparcie formacji w parafiach. Zachęcamy kapłanów i osoby odpowiedzialne za formację, aby udostępniali gazetkę wiernym. Będzie ona wydawana co dwa miesiące, stanowiąc praktyczną pomoc w zgłębianiu tajemnic liturgii.

Link do gazetki w formacie PDF

Liczba odwiedzin: 0

Diecezjalne spotkanie opłatkowe Ruchu Światło-Życie

Fotorelacja

Świadectwo Karoliny i Huberta

W dniu 12 stycznia w Uroczystość Chrztu Pańskiego wraz z dziećmi uczestniczyliśmy w spotkaniu opłatkowym Ruchu Światło-Życie.
O godz. 15:00 rozpoczęła się Eucharystia pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Wiesława Śmigla. Cieszymy się, że we mszy świętej uczestniczyli także: ksiądz Moderator Filialny Piotr Listwoń, ksiądz Moderator Ruchu Światło Życie Wojciech Koladyński, ksiądz Moderator Diecezjalny Domowego Kościoła Tomasz Gruszto oraz przybyli Moderatorzy kręgów Domowego Kościoła bo niedziela Chrztu Pańskiego jest zarazem Patronalnym Świętem Moderatorów Ruchu Światło-Życie.
Jako wspólnota modliliśmy się w ich intencji i dziękowaliśmy Bogu za dar kapłaństwa oraz za ich obecność, otwartość i pomoc dla wspólnoty.
Podczas kazania Ksiądz Arcybiskup przypomniał znaczenie Chrztu Świętego, że jako rodzice stoimy na straży wiary i przekazujemy ją naszym dzieciom. Jako rodziny mamy pielęgnować ten dar i łaskę chrztu bo on otwiera nam drzwi i wprowadza nas do Wspólnoty Kościoła, w którym wzrastamy i odnajdujemy nasze powołanie do służby Bogu i drugiemu człowiekowi.
Po Eucharystii odbyła się agapa podczas której łamaliśmy się opłatkiem i składaliśmy sobie życzenia Noworoczne. Był to czas radosnego spotkanie z Bogiem i drugim człowiekiem.

Karolina i Hubert

Świadectwo Ali

Z tegorocznego Opłatka Ruchu Światło- Życie naszej diecezji zabieram dla siebie dwa doświadczenia.
Pierwsze to usłyszana homilia Arcybiskupa bogata w treści, ale prosta w przekazie, skierowana do konkretnej grupy ludzi, do nas członków Ruchu. Przytaczane słowa ks. Blachnickiego, znajomość charyzmatu i nowe spojrzenie na chrzest.
Druga sprawa to doświadczenie wspólnotowej troski.
Tego dnia ilość pytań i troski o mojego tatę mocno mnie zaskoczyła. W tym doświadczeniu zobaczyłam że nie jesteśmy dla siebie obojętni i jako wspólnota potrafimy zatroszczyć się o drugiego.
Z pozoru kilka godzin w tłumie ludzi, a w rzeczywistości czas doświadczania Bożego działania przez drugiego człowieka.

Ala

Świadectwo Moniki i Adama

To miało być kolejne spotkanie opłatkowe. Kolejne, bo odkąd jesteśmy we wspólnocie byliśmy już na kilku.
Tym razem nie czuliśmy entuzjazmu na myśl o tym dniu, w końcu tyle obowiązków, trudności, spore zmęczenie. Jednak na kilka dni przed spotkaniem nasi przyjaciele powiedzieli, że czekają na ten dzień. Czekają, bo ufają, że jest to czas, kiedy można budować wspólnotę i dać innym kawałek siebie i że warto jechać na to spotkanie nawet jeśli nie jadą bracia z kręgu.
Dotknęły nas te słowa.
Gdzieś zgubiliśmy radość z wydarzeń wspólnotowych, a to przecież takie ważne momenty… Udało się, dojechaliśmy.
Był to czas wzruszenia, uśmiechu, a także pojednania. Odnowiła się w nas radość z przebywania z tymi, którzy przecież idą w tym samym kierunku co my – w stronę Chrystusa.

Monika i Adam

Świadectwo Agnieszki i Tomasza

W niedzielę Chrztu Pańskiego, kończącą okres Bożego Narodzenia, w Kościele rektoralnym pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Szczecinie, wraz ze wspólnotą Domowego Kościoła archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej uczestniczyliśmy w Diecezjalnym spotkaniu opłatkowym.

Eucharystii przewodniczył Ksiądz Arcybiskup Wiesław Śmigiel i było to nasze pierwsze wspólnotowe spotkanie z nowym Pasterzem naszej Archidiecezji. Homilia wygłoszona przez Księdza Arcybiskupa dotykała zagadnień związanych z sakramentem Chrztu Świętego. Wsłuchując się w słowa homilii po raz kolejny uświadomiliśmy sobie, jak wdzięczni jesteśmy naszym rodzicom, którzy wiele lat temu zadbali o to, byśmy jeszcze jako niemowlęta otrzymali sakrament Chrztu Świętego. W obecnych czasach coraz liczniejsza grupa młodych rodziców, choć ochrzczonych, kieruje się niewłaściwie pojmowaną wolnością i decyzję o przyjęciu chrztu przez dziecko pozostawia jemu samemu licząc na to, że przyjmie chrzest gdy dorośnie. Tymczasem jako wierzący rodzice pragnący największego dobra dla swoich dzieci, a jednocześnie identyfikujący to największe dobro jako życie w Bożej obecności, nie powinniśmy odmawiać dziecku tak wielkiej łaski. Przecież dla dobra dziecka nieustannie podejmujemy w jego imieniu różne decyzje związane z jego codziennym życiem. Podobnie jest z decyzją o przyjęciu chrztu: jest to nasza decyzja podjęta dla dobra dziecka, bo od tego momentu bierzemy na siebie obowiązek wychowania go w wierze. Chrzest jest bowiem dopiero początkiem drogi życia z Chrystusem.

Słowa Księdza Arcybiskupa po raz kolejny zmotywowały nas do podjęcia systematycznej modlitwy w intencji młodych rodziców, aby zaufali Bożej miłości i w ufności powierzali Panu Jezusowi swoje dzieci wypełniając w ten sposób Jego słowa: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie”.

Po zakończeniu Eucharystii miała miejsce agapa, podczas której w serdecznej atmosferze dzieliliśmy się opłatkiem składając sobie życzenia przy akompaniamencie diakonii muzycznej, która zapewniła wspaniałą oprawę muzyczną.

Agnieszka i Tomasz

Liczba odwiedzin: 0

II Bezalkoholowy Bal Karnawałowy Ruchu Światło-Życie

Serdecznie zapraszamy na II Bezalkoholowy Bal Karnawałowy Ruchu Światło-Życie.
Zabawę rozpoczniemy w sobotę 25 stycznia 2025 o godz. 19.00,
w sali bankietowej ,,Zielone Patio” (Posejdon przy Bramie Portowej).
Oprawą muzyczną zajmie się profesjonalny DJ.

W menu między innymi: zupa krem z pomidorów, strepsy z deepami, patera serów i wędlin, tortilla z szynką i serem, ciasta, napoje ciepłe i zimne.
Zabawę planujemy do godziny 3:00.

Cena za osobę – 200 zł.

Chętnych prosimy o zapisywanie się przez formularz:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScA_DpCdk6EXcY0FQOztdXRlTPTDHYtnjNZoARadQGw3wOj9Q/viewform

do dnia 18.01.2025.
Po zapisaniu się prosimy bezzwłocznie o wpłatę pełnej kwoty na konto
14 1240 1574 1111 0010 9064 6389
Stowarzyszenie DIAKONIA Ruchu Światło-Życie z dopiskiem: „Bezalkoholowy Bal Karnawałowy”.

Decyduje kolejność zgłoszeń i wpłat.

W przypadku rezygnacji z balu prosimy o znalezienie pary w zastępstwie.
W razie pytań prosimy dzwonić pod nr 0048 695 881 127 (Ania Bijas-Roman) lub napisać na adres: a.b.roman@buziaczek.pl

Niedziela Świętej Rodziny

„Dostąpiwszy więc usprawiedliwienia dzięki wierze, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa; dzięki Niemu uzyskaliśmy na podstawie wiary dostęp do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej”

Drogie Małżeństwa i Rodziny wspólnoty Domowego Kościoła Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej,

Obchodzenie pamiątki Narodzenia Pańskiego to dla chrześcijańskich rodzin szczególny czas celebracji i odkrywania na nowo tajemnicy Boga, który zapragnął doświadczyć Bożego Człowieczeństwa żyjąc w błogosławionej obecności Maryi i Józefa tworząc z Nimi najpiękniejszy wzór życia jakim jest Święta Rodzina.
Okres Bożego Narodzenia nabiera w tym roku szczególnej wymowy, bo jest opromieniony rozpoczętym w Wigilię przez Papieża Franciszka Rokiem Jubileuszowym 2025 pod hasłem: „Nadzieja zawieść nie może”. Diecezjalne obchody rozpoczęcia Jubileuszu przypadają w Niedzielę Świętej Rodziny, która jest dla naszej wspólnoty świętem patronalnym.
Niech ten niezwykły i symboliczny gest Bożej Opatrzności będzie dla nas radością i okazją do doświadczenia nowego impulsu nadziei. Bóg zaprasza nas, aby mu zaufać i odkrywać na nowo ,że nasze życie przeniknięte chrześcijańską nadzieją z niedoskonałości ludzkich ma szansę przemienić się w doskonałość i zawsze ma sens w Bożych oczach.
Życzymy Wam wiary Maryi rodzącej Boże Słowo, odwagi Św. Józefa, który uczy nas stawiać czoła, nawet wtedy gdy wokół niepewność i zwątpienie i doświadczania Jezusowej miłości. Niech nasze rodziny będą piękne na wzór tej najdoskonalszej Św. Rodziny.

ks. Wojciech Koladyński – moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie
ks. Tomasz Gruszto – moderator diecezjalny Domowego Kościoła
Agnieszka i Krzysztof Rostkowscy – para diecezjalna Domowego Kościoła

Liczba odwiedzin: 0

Seria „Wywiady” – Anna i Dariusz Krzemińscy

Seria „Wywiady” to odpowiedzi małżeństw i młodzieży formujących się w Ruchu Światło-Życie naszej Archidiecezji na kilka pytań.
Powstała po to byśmy mogli ubogacić się świadectwem ich życia, formowania się we wspólnocie, przeżywania tej formacji w swoim życiu osobistym, małżeńskim, rodzinnym.
Co miesiąc na naszej stronie ukaże się jedno świadectwo.
Zachęcamy do czytania.

Wywiad z Anną i Dariuszem

1) Parę informacji o sobie, Waszej Rodzinie

Anna i Dariusz Krzemińscy – w małżeństwie 35 lat. Mamy dwoje dorosłych dzieci oraz dwoje wnuków. Mieszkamy w małej miejscowości Trzcińsko-Zdrój, parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W Domowym Kościele jesteśmy od 2008 roku. Obecny nasz krąg, który przynależy do rejonu Myślibórz tworzy pięć małżeństw z okolicznych parafii: Chojna, Banie, Góralice.

2) Czy słyszeliście wcześniej o takiej wspólnocie jak Ruch Światło-Życie? Albo kiedy pierwszy raz o takiej wspólnocie usłyszeliście?

Z Ruchem Światło-Życie zetknęliśmy się w szkole podstawowej, pod koniec lat 70-siątych. W naszej parafii siostry Orionistki prowadziły Dom Opieki a jedna z sióstr zajmowała się katechezą. Obydwoje należeliśmy do grupy, którą prowadziła siostra Irena. Spotykaliśmy się w salce katechetycznej na czytaniu Słowa Bożego, śpiewie, przygotowywaliśmy uroczystości parafialne oraz podejmowaliśmy różne inne działania związane z okresami roku liturgicznego. I właśnie dzięki siostrze Irenie uczestniczyliśmy w rekolekcjach oazowych Ruchu Światło-Życie, aczkolwiek w ciągu roku nie przeżywaliśmy formacji w charyzmacie Ruchu. Wtedy też, właśnie pod koniec szkoły podstawowej, dowiedzieliśmy się, że jest taka wspólnota. Myśleliśmy jednak, że jest to ruch typowo dla młodzieży.

3) Co skłoniło Was do pójścia na pierwsze spotkanie kręgu pilotowanego Domowego Kościoła?

Zaproszenie księdza Ignacego Stawarza, proboszcza naszej parafii, aczkolwiek wierzymy, że pojawienie się ks. Ignacego na naszej drodze, to odpowiedź Boga na prośbę: ożyw naszą miłość, pomóż nam być jednością. Prawie po 20 latach małżeństwa czuliśmy, że nie tak wyobrażaliśmy sobie nasze wspólne życie, trudno było nam się porozumieć, cieszyć sobą, narastały wzajemne pretensje i obwinianie za ten stan drugą stronę. Prosiliśmy Boga, aby przyszedł i coś z tym zrobił. Pewnej niedzieli, po mszach świętych, małżeństwo z DK – Ula i Darek (nasza przyszła para pilotująca, za co Bogu dziękujemy do dzisiaj) podzieliło się świadectwem swojego życia oraz formacją w Domowym Kościele. Następnie Ksiądz Ignacy zaprosił małżeństwa chcące się formować w DK na spotkanie. Gdy jeszcze się zastanawialiśmy, czy mamy iść zadzwonił do nas z pytaniem, czy upiekę ciasto na spotkanie. Postawił nas przed faktem dokonanym (i czasem tak trzeba). Poszliśmy na pierwsze informacyjne spotkanie i już zostaliśmy, za co jesteśmy wdzięczni Bogu, że tak się o nas starał i zatroszczył.

4) Czym zachęciła Was formacja Domowego Kościoła, że postanowiliście ją przeżywać?

Na początku przyglądaliśmy się wspólnocie z pewnym dystansem, aczkolwiek urzekła nas radość, jaką widzieliśmy w małżeństwach, z którymi zaczęliśmy się spotykać, ich otwartość na innych, świadectwo przeżywania swojej wiary, jedność i widoczna jedność i miłość małżeńska. Ale tak w pełni, to co daje Domowy Kościół zaczęliśmy doświadczać dopiero po przeżytych w 2010 r. rekolekcjach formacyjnych OR I0 w Mrzeżynie. Był to czas ogromnej łaski dla naszego małżeństwa. Bardzo mocno doświadczyliśmy Bożej obecności uzdrawiającej nasze serca i wzajemne relacje i w pełni zobaczyliśmy piękno charyzmatu tej wspólnoty. Miłość braterska objawiająca się we wspólnocie, świadectwa innych, żywe Słowo Boże, wspólna modlitwa – było tak mocnym doświadczeniem, że od tego 2010 roku każdego roku uczestniczymy w rekolekcjach. I dziękujemy Bogu, że dał nam się poznać w tej wspólnocie, którą przyjmujemy jako Jego szczególny dar dla nas. Odpowiedzią na ten dar było m.in. nasze przystąpienie do dzieła KWC właśnie na tych naszych pierwszych rekolekcjach.

5) Jaka jest Wasza droga formacji?

Przeżyliśmy formację podstawową, sesję o pilotowaniu, ORDR I, rekolekcje tematyczne. Każde z tych rekolekcji pozwalało głębiej wchodzić w formację. Z perspektywy czasu widzimy, jaki ta formacja ma sens, jak to wszystko wypływa z siebie, jakie to logiczne. Dostaliśmy tak dużo, tak wiele doświadczyliśmy, że w naturalny sposób podejmujemy posługi, do których Bóg nas posyła.

6) Wiemy, że podejmowaliście różnego rodzaju posługi. Dlaczego? Jakie owoce przyniosły te posługi w Waszym życiu osobistym, małżeńskim i rodzinnym?

Każdy rozpoczynający się rok formacji zaczynamy od oddania Bogu naszych chęci uczestniczenia w rekolekcjach oraz przyjęcia posług zgodnie z Jego wolą. Dlaczego?
Z wdzięczności, że dał nam wspólnotę, dzięki której tyle dobra zadziało się w naszym małżeństwie i rodzinie. Więc inaczej nie możemy, jak tylko tym dobrem dzielić się dalej.
Pełniliśmy posługę pary rejonowej, pilotującej krąg. Posługiwaliśmy na rekolekcjach jako para animatorska, raz jako para moderatorska. Służąc coraz pełniej odkrywamy Chrystusa Sługę i uczymy się miłości, rezygnacji z własnego ja. Coraz bardziej zgłębiamy charyzmat Ruchu, doświadczaliśmy Bożej opieki i Jego interwencji w sytuacjach, w których wydawało się nam, że nie podołamy. Uczymy się pokory, ufności w Bożą miłość i opiekę. Umacnia się nasza jedność małżeńska, poznajemy lepiej siebie.

7) Z podejmowanych posług, która była dla Was szczególna? Dlaczego?

Każda z podejmowanych posług była szczególna, każdą przyjmowaliśmy w pokorze i zawołaniu: jeśli taka jest Twoja wola …i każda przynosiła autentyczną radość i wdzięczność, umacniała naszą wiarę. Czuliśmy się przez Boga kochani i zaopiekowani. Doświadczaliśmy bycia narzędziem w rękach Tego, który działa w nas i przez nas.

8) Jak zachęcilibyście małżeństwa do włączenia się w formację Domowego Kościoła?

Podstawą odpowiedzi na to pytanie jest przede wszystkim świadectwo naszego życia, nasza postawa w życiu codziennym. Ale też świadczenie słowem, ile dobrego w naszym życiu małżeńskim, rodzinnym dokonał Bóg przez wspólnotę Domowego Kościoła, jak łatwiej przechodzi się różne kryzysy w małżeństwie i rodzinie. Zyskujemy oparcie w Bogu i wspólnocie w każdej sytuacji. Mamy pokój w sercu i ufność, że nie jesteśmy sami. Nasze życie małżeńskie nabrało głębi i smaku – Bożego smaku. Szczególnie dialog małżeński pomógł nam się lepiej poznać, zrozumieć, co doprowadziło do umocnienia naszej jedności i miłość małżeńskiej. Będąc w Domowym Kościele mamy doświadczenie życia w środowisku ludzi, którzy podobnie myślą i mają podobne wartości, co w dzisiejszych czasach jest bardzo cenne.

9) Ogromną i nieocenioną wartością w Domowym Kościele są posługujący Księża. Jakie macie doświadczenia współpracy z Kapłanami? Czy macie wdzięczność za ich posługę?

Współpraca z kapłanami jest dla nas ogromnym błogosławieństwem i wielką wartością. Ich duchowe przewodnictwo, zaangażowanie w naszej formacji są dla nas niezastąpione. Pomagają nam zrozumieć głębię sakramentów, inspirują do głębszej relacji z Bogiem. Ich obecność podczas spotkań kręgu, rekolekcji czy celebracji liturgicznych pozwala nam lepiej zrozumieć, jak w praktyce żyć Ewangelią w codziennym życiu małżeńskim i rodzinnym. Zawsze staramy się wyrażać naszą wdzięczność za ich posługę – zarówno przez modlitwę w ich intencji, jak i małe gesty, które pokazują nasze uznanie. Jesteśmy ogromnie wdzięczni za ich obecność i modlimy się, by Bóg umacniał ich w ich powołaniu.

10) Jak rozumiecie hasło roku „Powołani do misji”?

W trzech wymiarach, jako:
– wezwanie do głębszego zaangażowania się w niesienie Ewangelii w naszej codzienności, czyli w rodzinie, środowisku pracy, sąsiedztwie, parafii, zgodnie z powołaniem i naszą chrześcijańską tożsamością, czyli powołaniem przez chrzest do życia w duchu misji;
– świadome i odważne dzielenie się wiarą, zarówno słowem, jak i przykładem życia;
– otwarcie na to, co nowe – na nowe wyzwania, które Bóg stawia przed nami.
Otwarcie serca, wyzbycie się lęku przed powołaniem do służby, rozeznawaniem woli Bożej, bycie odpowiedzialnym małżonkiem, rodzicem, sąsiadem, pracownikiem, parafianinem – człowiekiem, który kocha i ufa Bogu, przemienia świat wokół siebie miłością i wiernością Ewangelii.

Liczba odwiedzin: 0

Życzenia

Szczęść Boże.
Kochana wspólnoto Ruchu Światło-Życie!

„… Z Narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. …”
Ewangelia wg. Św. Mateusza tak rozpoczyna rozdział o Bożym Narodzeniu.
Każdy z nas zna dalszy tekst tej historii, która zmieniła życie całego świata i każdego z nas.
Święta Bożego Narodzenia to jedne z najpiękniejszych świąt w ciągu całego roku kalendarzowego, święta przepełnione kolorowymi dekoracjami, światełkami, dźwiękami pastorałek i kolęd.
Na ten czas świętowania i na cały kolejny rok pragniemy Wam życzyć, aby Dziecię Jezus przyszło do każdego z Was ze swoją łaską.
Niech światło betlejemskiej gwiazdy wskaże swoim promieniem to co w Was najpiękniejsze i objawi to całemu światu, niech ciepło tego promienia rozgrzeje Wasze serca nadzieją, wiarą i miłością.
Bądźcie piękni Chrystusowym światłem i nieście je tam, gdzie go brak.
Bądźcie pewni, że Chrystus jest zawsze z Wami i prowadzi Was po ścieżkach życia, bądźcie ufni że droga, którą dla Was wybrał, jest najlepsza, bo jest po prostu Wasza, nie poddawajcie się i szukajcie dobra nawet tam gdzie go pozornie brak.

Kochani, pięknych, radosnych, pełnych ciepła i dobrej atmosfery Świąt Narodzenia Pańskiego oraz spełnienia pragnień serca w nadchodzącym nowym 2025 roku życzą:

ks. Wojciech Koladyński – moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie
ks. Tomasz Gruszto – moderator diecezjalny Domowego Kościoła
Agnieszka i Krzysztof Rostkowscy – para diecezjalna Domowego Kościoła

Liczba odwiedzin: 0

Diecezjalne spotkanie opłatkowe 12.01.2025

Niedziela Chrztu Pańskiego, obchodzona jest w Ruchu Światło-Życie jako niedziela Chrystusa Sługi, tego dnia szczególnie pamiętamy i otaczamy modlitwą naszych Kapłanów – Moderatorów.

Droga Wspólnoto.
W tym dniu tj. 12 stycznia 2025 r. zapraszamy Was do Kościoła rektoralnego pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Szczecinie przy ul. Ku Słońcu 124, na Diecezjalne spotkanie opłatkowe.
O godz. 14.45 zacznie się przygotowanie do Eucharystii by o godz. 15.00 punktualnie Ją rozpocząć. Po Mszy Świętej przejdziemy do budynku Szkół Salezjańskich by dzielić się opłatkiem, składać sobie życzenia i cieszyć się swoją obecnością podczas Agapy.
Z wielką radością informujemy, że zaproszenie na nasze spotkanie przyjął Ksiądz Arcybiskup Wiesław Śmigiel. Będzie to nasze pierwsze wspólnotowe spotkanie z Pasterzem naszej Archidiecezji.
Niech nasze spotkanie w okresie Bożego Narodzenia rozbudzi w nas na nowo nadzieję, którą zostali obdarowani pasterze i mędrcy witający Jezusa narodzonego w Betlejem.

ks. Wojciech Koladyński – moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie
ks. Tomasz Gruszto – moderator diecezjalny Domowego Kościoła
Agnieszka i Krzysztof Rostkowscy – para diecezjalna Domowego Kościoła


Liczba odwiedzin: 0

Adwentowy Dzień Wspólnoty 7.12.2024

Adwentowy Dzień Wspólnoty w rejonach.
Fotorelacja i świadectwa poszczególnych rejonów po kliknięciu w nazwę rejonu.

Rejon Niebuszewo

Rejon Pogodno

Rejon Police

Rejon Stargard

Rejon Śródmieście

Liczba odwiedzin: 0

Rejonowa Msza Św. rejonu Pogodno

Msza Rejonowa w Parafii Świętego Jana Bosko w Szczecinie

24 listopada 2024 r. wspólnota rodzin Domowego Kościoła rejonu Pogodno zgromadziła się w parafii pw. Św. Jana Bosko, aby świętować Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Na Mszę Świętą o godzinie 10:30 zaproszono wszystkich parafian, całą Wspólnotę DK, a także osoby chcące poznać dzieło Domowego Kościoła.

Msza Święta sprawowana była przez Księdza Mariusza Wencławka, który głosił Słowo Boże do najmłodszych oraz Księdza Tomasza Bloka. Podczas Mszy Świętej, kręgi posługujące w parafii aktywnie włączyły się w liturgię słowa oraz przygotowały oprawę muzyczną. Na koniec Mszy Świętej jedno z małżeństw Wspólnoty Domowego Kościoła wygłosiło świadectwo dotyczące ich życia. Po zakończeniu Eucharystii zorganizowane zostało spotkanie w Oratorium, gdzie przygotowano słodki poczęstunek dla kręgów Domowego Kościoła oraz wszystkich innych osób pragnących dowiedzieć się czegoś więcej o Domowym Kościele.

Jesteśmy wdzięczni za liczną obecność małżeństw Domowego Kościoła. Każda Msza Rejonowa jest znakiem aktywności i możliwością poznania się w szerszym gronie z innymi członkami naszej Wspólnoty.

Z Panem Bogiem,
Barbara i Piotr Stecewiczowie









Liczba odwiedzin: 0

Oaza jedności Diakonii Liturgicznej

Fotorelacja

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

W dniach od 9 do 11 listopada 2024r. przeżywaliśmy w Centrum Krucjaty Wyzwolenia Człowieka w Krościenku nad Dunajcem, Oazę Jedności Diakonii Liturgicznej.
Na co dzień jesteśmy członkami i posługujemy w Diakonii Oaz Rekolekcyjnych, ale jako członkowie Ruchu Światło- Życie, który jest ruchem liturgicznym, mieliśmy w sobie pragnienie pogłębienia liturgicznej formacji i przeżycia tego metodą oazy.
Temat tych dni brzmiał: „Formacja, ale jaka?”, a podstawą rozważań i pracy, nauczanie ks. Franciszka Blachnickiego i list apostolski papieża Franciszka „Desiderio desideravi”.
Chcieliśmy się dobrze przygotować, dlatego oprócz modlitwy w intencji dobrego przeżycia oazy, przestudiowaliśmy materiały, aby móc nie tylko otwierać się na łaskę Pana Boga, ale także aktywnie z nią współpracować.
Dużą radością dla nas była obecność członków diecezjalnej diakonii liturgicznej z naszej szczecińskiej wspólnoty; razem stanowiliśmy liczną reprezentację.
W duchu jedności przyjmowaliśmy dzielenie się uczestników ich posługą w diakoniach diecezjalnych, z ciekawością słuchaliśmy o ich zaangażowaniu w krzewienie piękna liturgii i doświadczyliśmy pewności, że celebracja sakramentów, a w niej każde słowo, gest, pomaga spotkaniu z żywym Bogiem na Eucharystii. Tutaj dużą pomocą były głoszone konferencje i homilie.
Wychowani w Ruchu Światło- Życie, Liturgię zawsze przyjmowaliśmy jako „szczyt, do którego zmierza działalność Kościoła i źródło, z którego wypływa cała jego moc”. Zrozumienie daru spotkania, pragnienie pogłębiania, ciągłe odkrywanie nowości, świeżości, dbałość o piękno przeżywania, czystość przystępowania, przenikało nasze życie małżeńskie i rodzinne. Ma to wyraz między innymi w podejmowaniu przez Huberta posługi ceremoniarza w kościele parafialnym i nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej, ale także w przywiązywaniu dużej uwagi do pełnego uczestnictwa w Eucharystii naszych dzieci, posługi ministranckiej i lektorskiej synów.
Oaza Jedności Diakonii Liturgicznej na nowo wyzwoliła w nas radość z przeżywania liturgii. Bogu niech będą dzięki za dar przeżywania tego czasu w jedności Ducha Świętego, we wspólnocie członków Ruchu. Dała też światło w obszarze przygotowywania i prowadzenia szkoły liturgiczno- rodzinnej podczas Oazy Nowego Życia II st. dla Rodzin; wróciliśmy do domu z przemyśleniami, pomysłami, ale też przekonaniem o ważności formacji liturgicznej dla wszystkich członków Kościoła.

W tym świętym czasie, chwała Panu!
Anna i Hubert Kowalewscy, archidiecezja szczecińsko- kamieńska

Liczba odwiedzin: 0