Zaproszenie na Eucharystię w 38 rocznicę śmierci Sługi Bożego Ks. Franciszka Blachnickiego

Droga Wspólnoto!

W tym roku przypada 38 rocznica odejścia do domu Ojca założyciela naszego ruchu Sługi Bożego Ks. Franciszka Blachnickiego. Dziękując za duchowe owoce i dzieła Jego życia oraz prosząc o Jego rychłą beatyfikację spotkajmy się wokół stołu Pańskiego. Serdecznie zapraszamy na Eucharystię w dniu 27 lutego 2025 roku na godz. 18.00 do parafii pw. Św. Jana Ewangelisty w Szczecinie ul. Św. Ducha 9.

Agnieszka i Krzysztof Rostkowscy
Para Diecezjalna Domowego Kościoła Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej


Liczba odwiedzin: 0

II Bezalkoholowy Bal Karnawałowy

Fotorelacja

W sobotę 25. stycznia wraz z małżeństwami i kapłanem ze wspólnoty DK naszej diecezji bawiliśmy się na II Bezalkoholowym Balu Karnawałowych RŚŻ.
Cała organizacja balu była profesjonalna – od linku do zapisów, po salę bankietową w „Zielonym Patio” w Posejdonie, muzykę i pyszne oraz obfite menu. Muzyka – dobrana przez DJ-a, a także kilka piosenek w jego wykonaniu, była gustowna, „z klasą”, dokładnie taka jaką lubimy na parkiecie. Najwyraźniej wszyscy mieli podobne odczucia, bo parkiet nawet na chwilę nie pustoszał. Były nawet taneczne „kulminacje”– klasyczny pociąg, jak i podróż muzyczna przez kraje, a tu niezłomni do końca Panowie – w kręgu odtańczyli Zorbę, choć tempo rosło… .
Wszystkich zachwyciły 3 pary, które wirowały na parkiecie w rytm rumby, tanga, walca i innych tańców klasycznych, pokazując swoje spore umiejętności. Dużo frajdy mieliśmy także w obrotowej fotobudce, pamiątką pozostanie więc także filmik w śmiesznych strojach.
Jesteśmy wdzięczni za ten czas wspólnej radości, a szczególnie za rozmowy, dłuższe i krótsze, wymianę bieżących doświadczeń i spotkania po latach z innymi parami – pięknie jest patrzeć jak nadal, mimo upływu lat, tańcząc, patrzą sobie w oczy.
Dziękujemy za trud organizatorom, szerzenie Nowej Kultury (IX Drogowskaz Nowego Człowieka) i do zobaczenia na III edycji!

Kasia i Jacek, DK Rejon Gumieńce

Na Zielonym Patio bawimy się z gracją,
a przy nas dziewczyna ta piękna jedyna,
taka właśnie jak trzeba którą Bóg dał z nieba,
były tańce i rozmowy i Kościół Domowy
kto nie poszedł niech żałuje i następny bal planuje – Hej!

Monika i Ryszard Zdebscy

Sobota.
Ostatnia sobota stycznia, wieczór, środek Szczecina.
Wokół ludzie spieszący z pracy do domu, na zakupy, do kina a wśród nich kilkadziesiąt odświętnie ubranych Pań i Panów przemyka pośród kropli deszczu aby się razem spotkać.
I nie, nie jest to Studniówka 2025, choć i na takiej niektórzy z nich mogliby się bawić, wszak nauczycieli jest wśród nich wielu.
Dlaczego zatem, w sobotnią noc spotykają się te wszystkie osoby aby się razem bawić?
Otóż okazja była ku temu wyśmienita – II Bezalkoholowy Bal Karnawałowy Ruchu Światło–Życie Archidiecezji Szczecińsko–Kamieńskiej.
Zorganizowany przez Annę i Dariusza Bal tym razem odbył się w Zielone Patio Lunch & Bistro.
Zabawę, po modlitwie na rozpoczęcie, prowadził DJ One Man Show – Marcin Jarczyński, który nie tylko puszczał takie piosenki, że najbardziej skamieniałych Panów porywał do tańca, ale też raczył nas swoimi wokalnymi występami.
Ksiądz Marcin pociągnął za sznur, a raczej ciągnął za sobą sznur zwany pociągiem, który przemierzał każdy zakamarek sali i zabierał po drodze wszystkich chętnych.
Przy pokaźnie zastawionych stołach toczyła się druga część Balu – rozmowy, wspomnienia, plany… a przy ekspresie do kawy i herbaty, choć czasem szwankującym (brak wody, mleka, prądu ;-)) wymiana poglądów, podejmowanie decyzji oraz spora dawka humoru!
Atrakcją licznie obleganą okazała się fotobudka selfie 360, która rejestrowała poczynania przebranych postaci i generowała wysoki poziom zadowolenia i radości.
Bardzo dziękujemy Annie i Dariuszowi za świetną organizację Balu, współtańczącym się za świetną atmosferę i liczne wygibasy a współbiesiadnikom za Polaków nocne rozmowy przy stole.

AiP

Na Balu było wspaniale, jak zawsze. Fajny lokal, dobry DJ no o oczywiście Super Towarzystwo. Staramy się być co roku. Czekamy z utęsknieniem. Jest to najlepsza integracja, pełna radości i dobrej zabawy. Jest też czas na rozmowę i żarty. Cieszymy się, że możemy się spotkać i pobawić w naszym gronie. Oby taka impreza stała się już tradycją.

Magda i Michał Misior

Liczba odwiedzin: 0

Pożegnanie Marka

Fotorelacja

Drogi Marku,

Blisko 26 lat temu, za sprawą śp. księdza Piotra Grygowskiego, Pan Bóg zaprosił nas do wspólnego przeżywania wiary w Domowym Kościele. Jednym z sześciu małżeństw, które tworzyły nasz nowy krąg, byliście Wy – Krysia i Ty, Marku. Byliście małżeństwem z największym doświadczeniem życiowym, z długoletnim stażem i czwórką dzieci. Pamiętamy, że najmłodsza z Waszych pociech, Emilia, przystępowała wówczas do Pierwszej Komunii Świętej.

Nasze pierwsze lata w kręgu to czas wzajemnego poznawania się – zarówno jako wspólnota, jak i w duchu Ruchu Oazowego. To były piękne chwile pełne wspólnych wyjazdów, ognisk, spływów kajakowych. Dzieliliście się z nami swoim życiem, radościami i trudami, a także drogą, którą już przeszliście, a która dopiero otwierała się przed nami – młodymi wówczas małżonkami.

W trudnych chwilach zawsze patrzyliście na swoje doświadczenia z ufnością i nadzieją na lepsze jutro. Źródłem tej nadziei była Wasza głęboka wiara w Boga i wzajemna miłość. Twoje optymistyczne „będzie dobrze” zapamiętamy na zawsze, Marku. Takim Cię znaliśmy – urodzonym optymistą, pełnym nadziei i niemal pewnym, że wszystko się dobrze ułoży.

Potem przyszedł naprawdę trudny czas. Najpierw choroba Krysi, potem Twoja. Ty martwiłeś się o Krysię, a ona martwiła się o Ciebie. W swoim cierpieniu zawsze umniejszałeś własne problemy, podkreślając, że wolałbyś wziąć cały ból na siebie, byleby tylko Twoja Krysieńka nie musiała cierpieć. Byłeś gotów wszystko dla Niej poświęcić.

Do końca znosiłeś swoje cierpienie ze spokojem i niezwykłą godnością. Zawsze pozostawałeś optymistycznie nastawiony. Kiedy przed Świętami po raz pierwszy powiedziałeś, że czujesz się słabo, wiedzieliśmy, że jest naprawdę źle.

Marku, dziękujemy Ci za Twoje poczucie humoru, które nie opuszczało Cię nawet w najtrudniejszych chwilach, za pogodę ducha i słowa pocieszenia. Dziękujemy za Twoje zainteresowanie nami i naszymi dziećmi, za to, że zawsze pytałeś, jak się mamy, co słychać u naszym dzieci i za Twoją troskę.

Dziękujemy Ci także za Twoją miłość do Krysi, za to, jak pięknie okazywałeś jej swoje uczucia. Z Twojej otwartości i ciepła wszyscy mogliśmy się uczyć. Było nam miło patrzeć na Waszą relację – pełną wzajemnego szacunku, czułości i miłości.

Zapamiętamy Cię również jako człowieka o niespotykanej wiedzy historycznej i geograficznej. Twoje opowieści były ciekawe, inspirujące i pełne pasji – imponowały nam i pozostaną w naszej pamięci.

Marku, Twoja wiara i ufność w Bożą Opatrzność była dla nas przykładem. Dziś wiemy też, że byliśmy sobie dani i zadani i dziękujemy dobremu Bogu za Ciebie i Krysię. Za Wasze świadectwo życia i piękne świadectwo odchodzenia.

Ufamy, że jesteś już z Krysieńką. Wspierajcie nas stamtąd, z góry…

krąg Świętej Faustyny

Seria „Wywiady” – Emilia

Seria „Wywiady” to odpowiedzi małżeństw i młodzieży formujących się w Ruchu Światło-Życie naszej Archidiecezji na kilka pytań.
Powstała po to byśmy mogli ubogacić się świadectwem ich życia, formowania się we wspólnocie, przeżywania tej formacji w swoim życiu osobistym, małżeńskim, rodzinnym.
Co miesiąc na naszej stronie ukaże się jedno świadectwo.
Zachęcamy do czytania.
Tym razem świadectwo Emilii z gałęzi młodzieżowej.

Wywiad z Emilią

1) parę informacji o sobie…

Mam na imię Emilia i jestem z parafii pw. Św. Kazimierza w Policach. Od 18 lat należę do gałęzi młodzieżowej Ruchu, a od 13 służę jako animatorka. Z zawodu jestem diagnostą laboratoryjnym.

2) czy słyszałaś/słyszałeś wcześniej o takiej wspólnocie jak Ruch Światło-Życie? Albo kiedy pierwszy raz o takiej wspólnocie usłyszałaś?

O Ruchu Światło Życie (pod nazwą Oaza) usłyszałam po raz pierwszy w wieku 11 lat od koleżanki, której starsze siostry już w na nią chodziły.

3) co skłoniło Cię do pójścia na pierwsze spotkanie w ramach grupy oazowej?

to właśnie koleżanka zachęciła mnie do dołączenia do wspólnoty. Już na pierwszym spotkaniu zostałam obsadzona w Jasełkach, więc podczas prób miałam okazję wszystkich lepiej poznać.

4) czym zachęciła Cię formacja Ruchu Światło-Życie że postanowiłaś ją przeżywać?

Formacja Ruchu zachęciła mnie poruszaniem w gronie rówieśniczym tematów, na które u mnie w domu się nie rozmawiało.

5) jaka jest Twoja droga formacji?

Jestem po pełnej formacji podstawowej. Obecnie formuję się i posługuję w Diakonii Wyzwolenia i Diakonii Formacji Diakonii.

6) Wiemy że podejmowałaś różnego rodzaju posługi. Dlaczego? Jakie owoce przyniosły te posługi w Twoim życiu?

Na początku podejmowałam posługę animatorską, ponieważ chciałam się dzielić wiedzą o Bogu i wiarą. Później doszło do tego odkrycie, że przez pomoc innym w ich formacji również ja wzrastam duchowo. Z kolei dzięki Diakonii Wyzwolenia odkryłam lepiej czym jest wolność i zaczęłam patrzeć z miłością na osoby zniewolone.

7) z podejmowanych posług która była dla Ciebie szczególna? Dlaczego?

Wierzę, że do każdej podejmowanej posługi, to Pan Bóg mnie posyła, więc wszystkie są dla mnie ważne.

8) jak zachęciłabyś Twoich rówieśników do włączenia się w formacje Ruchu Światło-Życie?

Jeśli chcesz lepiej poznać Pana Boga i lepiej poznać wiarę oraz osoby, które kierują się tymi wartościami co Ty, to przyjdź :)

9) ogromną i nieocenioną wartością w Ruchu Światło-Życie są posługujący w nim Księża.
Jakie masz doświadczenie współpracy z Księżmi? Czy masz wdzięczność za ich posługę?

Jak najbardziej, mam wdzięczność za ich posługę. Ostatnio doświadczam tego, że dla grupy młodzieżowej są autorytetem i są w stanie zachęcić ją np. do wyjazdu na rekolekcje. Pokazuje też, że z księżmi można normalnie porozmawiać przy herbacie.

10) jak rozumiesz hasło roku „Powołani do misji”?

Rozumiem je tak, że mamy świadczyć przy każdej sposobności i znajdować przestrzenie do służby.

Liczba odwiedzin: 0

Oaza Modlitwy

Fotorelacja

W dniach 17-19 stycznia br. w Domu Rekolekcyjnym w Mrzeżynie odbyła się Oaza Modlitwy w temacie „Rozwój życia modlitwy”.
Te krótkie, intensywne rekolekcje przygotowała i przeprowadziła Diakonia Modlitwy Ruchu Światło-Życie naszej diecezji, która odpowiedziała na oczekiwania wyrażone w Liście Kręgu Centralnego Domowego Kościoła na rok formacyjny 2024/2025.
Celem takiej Oazy jest wewnętrzna odnowa w Duchu Świętym poprzez uczestnictwo we wspólnocie modlitewnej przeżywanej w atmosferze braterstwa, jedności i radości.
Ks. Franciszek Blachnicki nazwał tę formę rekolekcji „ukrytym sercem Ruchu, źródłem jego życia i mocy” („Siloe” nr 2, listopad 1977).
W rekolekcjach wzięło udział 48 osób – przedstawicieli rejonów DK naszej diecezji oraz jedna para z diecezji ełckiej.

Świadectwa

Świadectwo Agnieszki i Macieja

Przyjechaliśmy na Oazę Modlitwy w Mrzeżynie z wielką nadzieją ponieważ wracamy z „dalekiej drogi” w naszym życiu.
Dlatego jesteśmy wdzięczni, że mogliśmy dzielić się i czerpać podczas dzielenia się doświadczeniem modlitwy w życiu innych uczestników.
Powrócić do podstaw i różnorodności modlitwy prezentowanych podczas konferencji tak bogatej w przykłady i treści świętych, siostry Skudro czy o.Blachnickiego.
Słowa ks. Daniela, tak bardzo trafiały w to co najistotniejsze podczas eucharystii, czy innych spotkań.
Na nowo odkrywamy namiot spotkania. Czas dany i ofiarowany na spotkanie z Jezusem. W modlitwie, w słuchaniu się w słowa, które kieruje do nas. Już od pierwszego spotkania, słowo, które skierował towarzyszyło poprzez cały czas tych rekolekcji. Inne znaczenie miały te same słowa pierwszego dnia, a inne kolejnego dnia. Czuło się łaskę Ducha św., który prowadził i odkrywał kolejne etapy powracanie do Jezusa przez modlitwę i w słuchiwanie się w Jego słowa.
Wielkim przeżyciem duchowym była modlitwa wspólnotowa połączona z modlitwą wstawienniczą. To było ogromne przeżycie i doświadczenie bliskości Boga, kochającego Ojca, który przemienia i uleczy zranione serca. Czas, kiedy nie tylko liczyło się moje zbolałe serce, ale czas, gdzie mogłem spotkać się z Jezusem i prosić w intencjach potrzebujących Jego pomocy. Gdzie mogłem prosić za innych i być w jedności całej wspólnoty. To był piękny czas i mam nadzieję, że bardzo owocny.
Dziękuję organizatorom, czyli Diakonii Modlitwy i prowadzącym Kasi i Jackowi oraz ks. Danielowi za tak wspaniale przygotowaną Oazę Modlitwy.
Bóg zapłać
Agnieszka i Maciej Matwiejczuk.
Rejon Pogodno

Świadectwo Ewy i Wieśka

Trudno wskazać, które elementy Oazy Modlitwy były najbardziej wartościowe i szczególnie je przeżywaliśmy. Czy konferencje ks. Daniela, czy prezentacje Kasi i Jacka, czy spotkania w kręgu, czy oprawa Eucharystii, czy wreszcie punkt kulminacyjny Oazy – Modlitwa Wstawiennicza. Wszystko było na wysokim poziomie. Świetnie przygotowane materiały formacyjne, no i diakonia muzyczna, która zapewniała piękną oprawę muzyczną. Piękny śpiew Pauliny i akompaniament gitarowy Dawida ubogacał poszczególne część rekolekcji. Był jeszcze jeden gitarzysta – Grzegorz, ale on przyjechał bez gitary. Pan Bóg miał jednak inny plan. Okazało się, że Dawid musiał wcześniej wyjechać z rekolekcji z ważnych przyczyn rodzinnych, więc Grzesiu musiał wziąć gitarę do rąk. A jak grał ? Wystarczy wspomnieć, że kilka razy trzeba było wymieniać zerwane struny w gitarze.
Pomimo krótkiego czasu rekolekcji (od 15.00 w piątek do 15.00 w niedzielę) dowiedzieliśmy się bardzo dużo, jak powinna przebiegać nasza modlitwa osobista i co powinno znaleźć się podczas namiotu spotkania oraz, że modlitwa powinna być najważniejszą sprawą w naszym życiu!
Był oczywiście pogodny wieczór, a więc czas radości i zabawy. Jednym słowem było wszystko, co być powinno. Wyjeżdżaliśmy z Mrzeżyna uduchowieni i „naładowani”, a dodatkowo wyposażeni w „instrukcję” właściwego odbywania namiotu spotkania.
Oaza Modlitwy jest dla wszystkich, bez względu na etap formacji. Za możliwość uczestniczenia w rekolekcjach dziękowało wiele osób, które są na początku formacji oraz osoby, które przyjechały bez małżonka.
Przez cały okres rekolekcji dawało się odczuć obecność Ducha Św.
Za tę opiekę Opatrzności Bożej, za trud przygotowania i przeprowadzenia tych rekolekcji przez wszystkich odpowiedzialnych – Chwała Panu.
Ewa i Wiesiek Steinke
Rejon Słoneczne

Świadectwo Karoliny i Przemka

Oaza Modlitwy była dla mnie i mojego męża wyjątkowym czasem. Jadąc, nie mieliśmy sprecyzowanych pragnień i oczekiwań odnośnie samych rekolekcji. Chcieliśmy z nich wynieść tyle, ile będziemy w stanie jako małżeństwo.
Rekolekcje pokazały nam na czym polega modlitwa wstawiennicza. Ufając słowu Bożemu, modliliśmy się wstawienniczo przed Najświętszym Sakramentem za wszystkich, którzy nas o to poprosili. Kierowaliśmy prośby do Boga, przeplatając je śpiewem. Każdy mógł na głos bądź w ciszy swego serca omadlać osoby, które przeżywają trudności, które cierpią. Było to piękne przeżycie, które zakończyło się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem. W tym momencie doświadczyliśmy mocno Bożej miłości.
Rekolekcje uświadomiły nam iż codzienna modlitwa wymaga dyscypliny, regularności. Modlitwa jest ćwiczeniem duchowym, które trzeba podejmować regularnie. Każdy z nas wie, że łatwo jest stanąć przy Bogu, gdy wszystko idzie łatwo i przyjemnie. Trudno staje się przy Bogu, gdy wszystko wokół nas temu się sprzeciwia.
Za to wszystko, co przeżyliśmy na rekolekcjach, za to, co w nas zostało i co będzie trwać i owocować,
BOGU NIECH BĘDĄ DZIĘKI!
Karolina i Przemek
Rejon Słoneczne

Świadectwo Wiesławy

Cieszę się bardzo z uczestnictwa w Oazie Modlitwy, która odbyła się w Mrzeżynie.
Powodów do radości jest kilka. Pierwszy to przeżycie rekolekcyjnych dni z całym bogactwem programu: Jutrznia, konferencja, spotkanie w kręgu, Eucharystia, czas dla rodziny, pogodny wieczór, wspólne posiłki. Wiem, że było bardzo krótko, ale było jak na oazie -zaczerpnięcie żywej wody.
Drugim powodem do radości było odczucie powiewu świeżości, który wpadł do mojego mocno zakurzonego wnętrza. Wymiótł zniechęcenie i bylejakość, a przywiał tęsknotę za codziennym spotkaniem z Jezusem w Namiocie Spotkania.
Trzeci powód do radości to nauka, jaką wyniosłam z uczestniczenia we wspólnym uwielbieniu Boga oraz ufnym zanoszeniu do Niego trudnych spraw naszego życia. Widząc otwartość i zaangażowanie uczestników zaczęłam rozmyślać, czy diakonia modlitwy nie jest też miejscem dla mnie.
Czwartym powodem mojej radości była obecność księdza Daniela. Wiele lat minęło od naszego poznania się na rekolekcjach w Kamieniu Pomorskim. „ Przyjdź, przytul się do Jezusa” – jak nie cieszyć się z tych słów pełnych nadziei i pokrzepienia.
Kolejny powód mojej radości z tych rekolekcji, to odczuwanie jedności i wspólnoty. Złożyło się na to wiele czynników: profesjonalne przygotowanie i poprowadzenie oazy przez Kasię i Jacka i ich pełna serdeczności postawa, piękna muzyka i śpiew w wykonaniu diakonii muzycznej, życzliwość i otwartość uczestników, bardzo smaczne i urozmaicone posiłki, brak pośpiechu i spokój domu rekolekcyjnego.
W tym wszystkim nadal pięknie brzmią słowa o tym, że modlitwa jest oddechem duszy. Oby ten oddech był zawsze głęboki, wytrwały, wierny. Oby pozwalał napełniać się całkowicie Bogiem.
Wiesława Mostek
Rejon Śródmieście

Świadectwo Ani i Leszka

Po przeczytaniu listu kręgu centralnego na rok formacyjny 2024/2025 i zachęcie do organizowania i udziału w Oazach Modlitwy w Roku Modlitwy zrodziła się w naszych sercach potrzeba udziału w tej formie rekolekcji. Niestety z powodu różnych okoliczności nie mogliśmy wziąć udziału w takiej Oazie w 2024 r, ale pragnienie w sercu pozostało. W związku z tym, wśród postanowień na nowy rok, to było jednym z najbardziej istotnych.
Z wielką nadzieją przyjęliśmy, że już na początku roku taką Oazę organizowała diecezja szczecińsko-kamieńska w Mrzeżynie w dniach 17-19.01.2025 r i chociaż nie było blisko, i chociaż dawno minął termin zgłoszeń, i chociaż niebyło wolnych miejsc to organizatorzy nie odmówili nam od razu, ale prosili aby trwać w ufności, a oni zobaczą co da się zrobić.
Duch Święty to sprawił, że znalazło się miejsce dla nas i po podróży pełnej radosnych wspomnień ze szlaku rekolekcyjnego znaleźliśmy się w tym cudownym miejscu, niezwykłym czasie, pośród zawsze życzliwej i otwartej Wspólnoty.
W 145 numerze „Listu do wspólnot rodzinnych” przeczytaliśmy, że „Ksiądz Franciszek Blachnicki był zakochany w Bogu, przeżywał Go i dawał Go innym, był bardzo rozmodlony. Wielkim jego umiłowaniem były nocne adoracje przed Najświętszym Sakramentem, skąd czerpał moc i siły do pokonywania wielu trudności i problemów. Każdego dnia wieczorem, często powłócząc nogami ze zmęczenia szedł do kaplicy. W kaplicy Chrystusa Sługi w Krościenku siadał przed tabernakulum, ta modlitwa była jedną z głównych sił napędowych jego działalności. Zaufał Bogu i to było jego siłą.”.
Wspaniały czas Oazy Modlitwy był naszym wyjściem (dość odległym) poza obóz naszej codzienności, często odciągającej nas od drogi wiary, zatrzymania się w gonitwie spraw do załatwienia i obowiązków, kiedy niejednokrotnie okoliczności i otoczenie wymuszają nasze postępowanie oraz wspólnego, z Panem Bogiem, spojrzenia na to jak żyjemy i naszej hierarchii wartości. Oaza była intensywnym czasem wzrostu i radości w Duchu Świętym, odnowieniem i ożywieniem duchowym przez doświadczenie modlitwy we wspólnocie przeżywanej w atmosferze braterstwa, jedności i życzliwości. Modlitwa wspólnotowa była apogeum bliskości Pana Jezusa w Przenajświętszym Sakramencie. Mieliśmy sposobność spotkania naszych znajomych z rekolekcji i poznania nowych osób, także związanych z naszym odległym miejscem pochodzenia, a w związku z tym do radosnych wspomnień. Ten czas był dla nas jednocześnie docenieniem łaski jaką doświadczamy dzięki wieczystej adoracji w której uczestniczymy, możliwości nocnego spotkania Pana Jezusa i dobrodziejstw z tego spotkania wynikających.
Głęboko wierzymy, że Oaza Modlitwy, którą przeżyliśmy w Mrzeżynie przyniesie błogosławione owoce w naszym życiu, spowoduje, że nasza modlitwa będzie wdzięczniejsza, bardziej miła Bogu i efektywniejsza w rozeznawaniu woli Bożej w naszym życiu i naszej posłudze. Bóg zapłać Ks. Danielowi za zwięzłe, poruszające, jakże konkretne nauki. Dziękujemy Kasi i Jackowi oraz wszystkim, którzy im pomagali za zorganizowanie i przeprowadzenie Oazy Modlitwy oraz udostępnienie nam możliwości uczestniczenia.
Dobrze, że jesteście.
Ania i Leszek z Augustowa
Diecezja Ełcka

Liczba odwiedzin: 0

Odszedł do Pana Marek Dynak

Po długiej i ciężkiej chorobie, odszedł do Pana Marek Dynak z kręgu Świętej Faustyny rejonu Pogodno.
Msza Święta odbędzie się 29.01.2025 r o godz.10.00 w Kościele p.w. Św. Krzyża przy ul. Wieniawskiego w Szczecinie.
Po Eucharystii nastąpi odprowadzenie na Cmentarz Centralny, będzie podstawiony autokar.

Liczba odwiedzin: 0

Mini gazetka o liturgii – nowy projekt Diakonii Liturgicznej

Diakonia Liturgiczna z radością informuje o nowym projekcie – wydaniu mini gazetki, która będzie skierowana głównie do członków Ruchu Światło-Życie i Liturgicznej Służby Ołtarza, ale również do wszystkich zainteresowanych. Naszym celem jest zwiększenie świadomości liturgicznej oraz wsparcie formacji w parafiach. Zachęcamy kapłanów i osoby odpowiedzialne za formację, aby udostępniali gazetkę wiernym. Będzie ona wydawana co dwa miesiące, stanowiąc praktyczną pomoc w zgłębianiu tajemnic liturgii.

Link do gazetki w formacie PDF

Liczba odwiedzin: 0

Diecezjalne spotkanie opłatkowe Ruchu Światło-Życie

Fotorelacja

Świadectwo Karoliny i Huberta

W dniu 12 stycznia w Uroczystość Chrztu Pańskiego wraz z dziećmi uczestniczyliśmy w spotkaniu opłatkowym Ruchu Światło-Życie.
O godz. 15:00 rozpoczęła się Eucharystia pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Wiesława Śmigla. Cieszymy się, że we mszy świętej uczestniczyli także: ksiądz Moderator Filialny Piotr Listwoń, ksiądz Moderator Ruchu Światło Życie Wojciech Koladyński, ksiądz Moderator Diecezjalny Domowego Kościoła Tomasz Gruszto oraz przybyli Moderatorzy kręgów Domowego Kościoła bo niedziela Chrztu Pańskiego jest zarazem Patronalnym Świętem Moderatorów Ruchu Światło-Życie.
Jako wspólnota modliliśmy się w ich intencji i dziękowaliśmy Bogu za dar kapłaństwa oraz za ich obecność, otwartość i pomoc dla wspólnoty.
Podczas kazania Ksiądz Arcybiskup przypomniał znaczenie Chrztu Świętego, że jako rodzice stoimy na straży wiary i przekazujemy ją naszym dzieciom. Jako rodziny mamy pielęgnować ten dar i łaskę chrztu bo on otwiera nam drzwi i wprowadza nas do Wspólnoty Kościoła, w którym wzrastamy i odnajdujemy nasze powołanie do służby Bogu i drugiemu człowiekowi.
Po Eucharystii odbyła się agapa podczas której łamaliśmy się opłatkiem i składaliśmy sobie życzenia Noworoczne. Był to czas radosnego spotkanie z Bogiem i drugim człowiekiem.

Karolina i Hubert

Świadectwo Ali

Z tegorocznego Opłatka Ruchu Światło- Życie naszej diecezji zabieram dla siebie dwa doświadczenia.
Pierwsze to usłyszana homilia Arcybiskupa bogata w treści, ale prosta w przekazie, skierowana do konkretnej grupy ludzi, do nas członków Ruchu. Przytaczane słowa ks. Blachnickiego, znajomość charyzmatu i nowe spojrzenie na chrzest.
Druga sprawa to doświadczenie wspólnotowej troski.
Tego dnia ilość pytań i troski o mojego tatę mocno mnie zaskoczyła. W tym doświadczeniu zobaczyłam że nie jesteśmy dla siebie obojętni i jako wspólnota potrafimy zatroszczyć się o drugiego.
Z pozoru kilka godzin w tłumie ludzi, a w rzeczywistości czas doświadczania Bożego działania przez drugiego człowieka.

Ala

Świadectwo Moniki i Adama

To miało być kolejne spotkanie opłatkowe. Kolejne, bo odkąd jesteśmy we wspólnocie byliśmy już na kilku.
Tym razem nie czuliśmy entuzjazmu na myśl o tym dniu, w końcu tyle obowiązków, trudności, spore zmęczenie. Jednak na kilka dni przed spotkaniem nasi przyjaciele powiedzieli, że czekają na ten dzień. Czekają, bo ufają, że jest to czas, kiedy można budować wspólnotę i dać innym kawałek siebie i że warto jechać na to spotkanie nawet jeśli nie jadą bracia z kręgu.
Dotknęły nas te słowa.
Gdzieś zgubiliśmy radość z wydarzeń wspólnotowych, a to przecież takie ważne momenty… Udało się, dojechaliśmy.
Był to czas wzruszenia, uśmiechu, a także pojednania. Odnowiła się w nas radość z przebywania z tymi, którzy przecież idą w tym samym kierunku co my – w stronę Chrystusa.

Monika i Adam

Świadectwo Agnieszki i Tomasza

W niedzielę Chrztu Pańskiego, kończącą okres Bożego Narodzenia, w Kościele rektoralnym pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Szczecinie, wraz ze wspólnotą Domowego Kościoła archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej uczestniczyliśmy w Diecezjalnym spotkaniu opłatkowym.

Eucharystii przewodniczył Ksiądz Arcybiskup Wiesław Śmigiel i było to nasze pierwsze wspólnotowe spotkanie z nowym Pasterzem naszej Archidiecezji. Homilia wygłoszona przez Księdza Arcybiskupa dotykała zagadnień związanych z sakramentem Chrztu Świętego. Wsłuchując się w słowa homilii po raz kolejny uświadomiliśmy sobie, jak wdzięczni jesteśmy naszym rodzicom, którzy wiele lat temu zadbali o to, byśmy jeszcze jako niemowlęta otrzymali sakrament Chrztu Świętego. W obecnych czasach coraz liczniejsza grupa młodych rodziców, choć ochrzczonych, kieruje się niewłaściwie pojmowaną wolnością i decyzję o przyjęciu chrztu przez dziecko pozostawia jemu samemu licząc na to, że przyjmie chrzest gdy dorośnie. Tymczasem jako wierzący rodzice pragnący największego dobra dla swoich dzieci, a jednocześnie identyfikujący to największe dobro jako życie w Bożej obecności, nie powinniśmy odmawiać dziecku tak wielkiej łaski. Przecież dla dobra dziecka nieustannie podejmujemy w jego imieniu różne decyzje związane z jego codziennym życiem. Podobnie jest z decyzją o przyjęciu chrztu: jest to nasza decyzja podjęta dla dobra dziecka, bo od tego momentu bierzemy na siebie obowiązek wychowania go w wierze. Chrzest jest bowiem dopiero początkiem drogi życia z Chrystusem.

Słowa Księdza Arcybiskupa po raz kolejny zmotywowały nas do podjęcia systematycznej modlitwy w intencji młodych rodziców, aby zaufali Bożej miłości i w ufności powierzali Panu Jezusowi swoje dzieci wypełniając w ten sposób Jego słowa: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie”.

Po zakończeniu Eucharystii miała miejsce agapa, podczas której w serdecznej atmosferze dzieliliśmy się opłatkiem składając sobie życzenia przy akompaniamencie diakonii muzycznej, która zapewniła wspaniałą oprawę muzyczną.

Agnieszka i Tomasz

Liczba odwiedzin: 0

II Bezalkoholowy Bal Karnawałowy Ruchu Światło-Życie

Serdecznie zapraszamy na II Bezalkoholowy Bal Karnawałowy Ruchu Światło-Życie.
Zabawę rozpoczniemy w sobotę 25 stycznia 2025 o godz. 19.00,
w sali bankietowej ,,Zielone Patio” (Posejdon przy Bramie Portowej).
Oprawą muzyczną zajmie się profesjonalny DJ.

W menu między innymi: zupa krem z pomidorów, strepsy z deepami, patera serów i wędlin, tortilla z szynką i serem, ciasta, napoje ciepłe i zimne.
Zabawę planujemy do godziny 3:00.

Cena za osobę – 200 zł.

Chętnych prosimy o zapisywanie się przez formularz:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScA_DpCdk6EXcY0FQOztdXRlTPTDHYtnjNZoARadQGw3wOj9Q/viewform

do dnia 18.01.2025.
Po zapisaniu się prosimy bezzwłocznie o wpłatę pełnej kwoty na konto
14 1240 1574 1111 0010 9064 6389
Stowarzyszenie DIAKONIA Ruchu Światło-Życie z dopiskiem: „Bezalkoholowy Bal Karnawałowy”.

Decyduje kolejność zgłoszeń i wpłat.

W przypadku rezygnacji z balu prosimy o znalezienie pary w zastępstwie.
W razie pytań prosimy dzwonić pod nr 0048 695 881 127 (Ania Bijas-Roman) lub napisać na adres: a.b.roman@buziaczek.pl

Niedziela Świętej Rodziny

„Dostąpiwszy więc usprawiedliwienia dzięki wierze, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa; dzięki Niemu uzyskaliśmy na podstawie wiary dostęp do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej”

Drogie Małżeństwa i Rodziny wspólnoty Domowego Kościoła Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej,

Obchodzenie pamiątki Narodzenia Pańskiego to dla chrześcijańskich rodzin szczególny czas celebracji i odkrywania na nowo tajemnicy Boga, który zapragnął doświadczyć Bożego Człowieczeństwa żyjąc w błogosławionej obecności Maryi i Józefa tworząc z Nimi najpiękniejszy wzór życia jakim jest Święta Rodzina.
Okres Bożego Narodzenia nabiera w tym roku szczególnej wymowy, bo jest opromieniony rozpoczętym w Wigilię przez Papieża Franciszka Rokiem Jubileuszowym 2025 pod hasłem: „Nadzieja zawieść nie może”. Diecezjalne obchody rozpoczęcia Jubileuszu przypadają w Niedzielę Świętej Rodziny, która jest dla naszej wspólnoty świętem patronalnym.
Niech ten niezwykły i symboliczny gest Bożej Opatrzności będzie dla nas radością i okazją do doświadczenia nowego impulsu nadziei. Bóg zaprasza nas, aby mu zaufać i odkrywać na nowo ,że nasze życie przeniknięte chrześcijańską nadzieją z niedoskonałości ludzkich ma szansę przemienić się w doskonałość i zawsze ma sens w Bożych oczach.
Życzymy Wam wiary Maryi rodzącej Boże Słowo, odwagi Św. Józefa, który uczy nas stawiać czoła, nawet wtedy gdy wokół niepewność i zwątpienie i doświadczania Jezusowej miłości. Niech nasze rodziny będą piękne na wzór tej najdoskonalszej Św. Rodziny.

ks. Wojciech Koladyński – moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie
ks. Tomasz Gruszto – moderator diecezjalny Domowego Kościoła
Agnieszka i Krzysztof Rostkowscy – para diecezjalna Domowego Kościoła

Liczba odwiedzin: 0