Pielgrzymka DK do Kalisza 14.05.2022
Fotorelacja 1 – dzięki uprzejmości Ewy i Jana Pater, Janusza Czarneckiego, Huberta Kaczmarka i Ks.Tomasza
Fotorelacja 2 – dzięki uprzejmości Krysty Zawal
Poniżej Relacje / świadectwa uczestników
Magdalena i Kornel
Obrona życia i rodziny – swoisty testament Jana Pawła II – wpisany jest w misję św. Józefa w Kaliszu, jak zapewnia kustosz tego miejsca. Trudno o bardziej stosownego patrona dla zawierzenia Kościoła Domowego niż świętego Józefa, podporę rodzin. Trudno o bardziej stosowne miejsce do umocnienia łaskami do codziennego dawania świadectwa.
Najpierw, w głębokiej refleksji, ks. Piotr Górski naszkicował portret Józefa – ojca, modelu dla mężów, zwierciadła dla żon. Dalej bp. Bryl przewodnicząc mszy świętej nadał temu portretowi barw, ożywiając go w codzienności naszych postaw: godności, trwania, ofiary, wzajemności, radości. Wreszcie sam akt zawierzenia, zaufania św. Józefowi…nie pozostaniemy bez pociechy!
Kornel i Magdalena Babiccy
Ewa i Jan
Do końca terminu zgłoszeń na pielgrzymkę a nawet dłużej nie zdecydowaliśmy na wyjazd. Termin zgłoszeń został wydłużony a nam wypadł nieprzewidziany wyjazd na południe Polski, niepewność dnia powrotu i czy będziemy w stanie kontynuować podróże. Po powrocie zdecydowaliśmy się, że jak się jeszcze nam uda zapisać to jedziemy. Udało się. Wyjazd pielgrzymki autokarem ze Szczecina 14 maja o godz. 05.20. Ze Świnoujścia wyjechaliśmy 13 maja wieczorem i gdy płynęliśmy już promem spadł deszcz a na niebie pojawiła się piękna tęcza. Zrobiło się nam jakoś radośnie i tak rozpoczęliśmy pielgrzymkę. W Szczecinie 14 maja o godz. 05.10 w Szczecinie dołączyliśmy do wspólnoty pielgrzymkowej Domowego Kościoła z parą diecezjalną Agnieszką i Przemkiem Gazińskimi oraz moderatorem diecezjalnym księdzem Tomaszem Gruszto na czele i ruszyliśmy w drogę do Sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu. Mieliśmy świadomość, że w całej Polsce jadą lub ruszyły już autokary z pielgrzymami by połączyć się we wspólnej modlitwie ,w której w jedności i każdy z osobna będziemy zawierzać Św. Józefowi, posłusznemu Bogu, milczącemu i cichemu, ale jakże wielkiemu, mocnemu i skutecznemu Opiekunowi Najświętszej Rodziny, Domowy Kościół, nasze rodziny, wszystkie trudne sprawy, lęki i cierpienia. W tegorocznej pielgrzymce Domowego Kościoła wzięło udział bardzo dużo osób z całej Polski. Przez ostatnie dwa lata pielgrzymki nie było ze względu na pandemię. W „Czasie dla Siostry i Brata” mieliśmy możliwość spotkania i rozmowy z członkami DK z Augustowa, Łodzi, Warszawy, Andrychowa, Tych i innych miejscowości. Wszyscy byli zadowoleni i radośni, podkreślający możliwość swobodnego pielgrzymowania i wspólnej modlitwy w tak licznym gronie. Przybyłych pielgrzymów powitał ks. prałat Jacek Plota, kustosz Narodowego Sanktuarium św. Józefa.
Po zawiązaniu wspólnoty przez parę krajową DK Małgorzatę i Tomasza Kasprowicza oraz ks. Damiana Kwiatkowskiego moderatora krajowego DK wzięliśmy udział w konferencji, którą poprowadził ksiądz dr Piotr Górski. Ksiądz doktor przeanalizował ewangelie pod kątem działań i decyzji podjętych przez św. Józefa. „Święty Józef – człowiek z zasadami”, tak zatytułowane były rozważania. Mimo iż określa się św. Józefa mianem milczącego świętego, to w każdej z sytuacji jego postawa powinna być dla nas wzorem godnym naśladowania. Następnie odbyło się nabożeństwo, po którym był czas na wspólne rozmowy -„ Czas dla Siostry i Brata”.
Czas pielgrzymki zakończyła Msza Św. pod przewodnictwem biskupa kaliskiego Damiana Bryla ( 17 księży modliło się w intencji swoich pielgrzymów i członków DK), który w homilii wskazał na dziewięć myśli wypływających z dzisiejszej Ewangelii: godność, relacja, trwanie, przykazanie, ofiara, wzajemność, Jezus jako wzór i źródło, posłanie, radość, życie.
Ks. biskup wskazywał, że szacunek i uszanowanie godności jest podstawowym odniesieniem wszelkich relacji, a zwłaszcza relacji małżonków. – Miłość małżeńska i rodzinna jest ciągle uszlachetniana, doskonalona przez wspólne troski i radości, przez wspieranie się w chwilach trudnych. Zapomina się o sobie samym dla dobra umiłowanego człowieka. Prawdziwa miłość nigdy nie wygasa. Staje się źródłem siły i wierności małżeńskiej na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę.
W odwołaniu się do homilii Jana Pawła II wygłoszonej 25 lat temu w Kaliszu zwracał uwagę, że każde życie posiada nienaruszalną wartość i niepowtarzalną godność i polecał je Bożej Opatrzności i św. Józefowi, zwłaszcza życie nienarodzonych, w naszej ojczyźnie i na całym świecie a na zakończenie przytoczył jeszcze fragment, apel z homilii Papieża z 4 czerwca 1997 r. „Umiłowani Bracia i Siostry, bądźcie solidarni z życiem.”
Na koniec Eucharystii, przed błogosławieństwem, w kaplicy cudownego obrazu zawierzenia Św. Józefowi całej wspólnoty Domowego kościoła i ruchu Światło Życie dokonali ks. Damian Kwiatkowski, krajowy moderator Domowego Kościoła, wraz z Krajową Parą Domowego Kościoła, państwem Małgorzatą i Tomaszem Kasprowiczami.
Po udzielonym błogosławieństwie przez ks. biskupa Damiana Bryla udaliśmy się do swoich autokarów i ruszyliśmy w drogę powrotną.
Z Bogiem
pozdrawiamy Ewa i Jan Pater
Krystyna i Zbyszek
Jubileuszowa XXV Pielgrzymka
Domowego Kościoła do Sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu.
W sobotę 14 maja br. o godz. 5:00, razem z naszymi pociechami wyruszyliśmy autokarem w kolejną, tym razem Jubileuszową XXV-tą pielgrzymkę do Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu – nazywanego również „Polskim Nazaretem”. Intencją z jaką jechaliśmy było powierzenie św. Józefowi naszych małżeństw, rodzin, parafii, Ojczyzny oraz całej wspólnoty Domowego Kościoła i Ruchu Światło-Życie. Pod bacznym okiem ks. Tomasza Gruszto – moderatora diecezjalnego DK oraz pary diecezjalnej – Agnieszki i Przemka Gazińskich dotarliśmy na miejsce jako pierwsi, co pozwoliło na zajęcie bardzo dobrych miejsc. Zarówno w autokarze jak i na miejscu, humor wszystkim dopisywał, pogoda również nam sprzyjała więc można było się radować. Plac szybko się zapełniał. Zapanowała wielka radość. Po dwuletnim okresie pandemii wszyscy byliśmy spragnieni spotkań z małżonkami i rodzinami z bratnich diecezji. Powitaniom i uściskom nie było końca. Czuło się siłę, moc i jedność wspólnoty.
W końcu nadszedł czas zawiązania wspólnoty. Licznie zgromadzonych pielgrzymów powitał ksiądz prałat Jacek Plota, kustosz Narodowego Sanktuarium św. Józefa. Po krótkim zawiązaniu wspólnoty, konferencję wygłosił ks. dr Piotr Górski, który w konferencji pt. „Święty Józef – człowiek z zasadami” ukazał piękno ojcostwa św. Józefa, które powinno być wzorem dla współczesnych ojców. A także podkreślił m.in. wielką rolę jaką pełni ojciec w rodzinie, w prowadzeniu dziecka do świętości i do Boga. Po konferencji odprawione zostało nabożeństwo, po którym był czas dla siostry i brata czyli czas na posiłek i wspólne rozmowy, a także osobistą adorację obrazu Świętej. Rodziny.
Centralnym punktem pielgrzymki była Msza św., której głównym celebransem był biskup kaliski ks. Damian Bryl w asyście ok. 30 kapłanów. W homilii ks. bp. wyraził pragnienie, aby doświadczenie miłości wzajemnej promieniowało na innych, by świadectwo miłości było klarowne, bo to jest bardzo istotny element charyzmatu Domowego Kościoła. Zwracając się do małżonków zaakcentował, jak ważne i konieczne jest doświadczenie bycia kochanym przez współmałżonka w każdej życiowej sytuacji. Wskazał również na dziewięć myśli wypływających z usłyszanej Ewangelii, a były to: godność, relacja, trwanie, przykazanie, ofiara, wzajemność, Jezus jako wzór i źródło, posłanie, radość i życie. Zaznaczył również, że miłość wzajemna jest darem, a zaistnienie prawdziwej, autentycznej miłości wzajemnej, jest możliwe tylko i wyłącznie wówczas, kiedy dwoje ludzi łączy sam Bóg. Ze względu na szczególność tego miejsca oraz odwołując się do homilii Jana Pawła II wygłoszonej 25 lat temu w Kaliszu przypomniał, że każde życie posiada nienaruszalną wartość i niepowtarzalną godność i przytoczył – jakże aktualne dzisiaj – słowa Ojca Świętego: „Umiłowani Bracia i Siostry, bądźcie solidarni z życiem. Wołanie to kieruję do wszystkich moich rodaków bez względu na przekonania religijne. Do wszystkich ludzi, nie wyłączając nikogo. Z tego miejsca jeszcze raz powtarzam to, co powiedziałem w październiku ubiegłego roku: naród, który zabija własne dzieci, jest narodem bez przyszłości. Potrzebna jest więc powszechna mobilizacja sumień i wspólny wysiłek etyczny, aby wprowadzić w czyn wielką strategię obrony życia. Dzisiaj świat stał się areną bitwy o życie. Trwa walka między cywilizacją życia, a cywilizacją śmierci”. Następnie po Komunii św. ale przed rozesłaniem biskup i kapłani udali się do Kaplicy Cudownego Obrazu św. Józefa, gdzie moderator krajowy DK ks. Damian Kwiatkowski – oraz para krajowa DK – Małgorzata i Tomasz Kasprowiczowie zawierzyli św. Józefowi wszystkie małżeństwa i rodziny oraz wspólnotę Domowego Kościoła RŚŻ.
Wszystko co dobre i piękne z czasem się kończy. Nasze pielgrzymowanie również dobiegało końca. Po godzinie 18-tej wsiedliśmy do autokaru i z modlitwą na ustach ruszyliśmy w kierunku Szczecina. Ponieważ zrobiło nam się troszkę smutno, to Ania i Darek Porazikowie (mimo problemu Ani ze strunami głosowymi) co chwila inicjowali śpiew. Dzieci również pokazały swoje muzyczne zdolności i razem z Kasią Bieleninik oraz Januszem Czarneckim tworzyły super scholę. Była nawet super piosenka w wykonaniu Zuzi. O północy wszyscy szczęśliwie dotarliśmy do domu. Chwała Panu.
Krystyna Zawal
Wiesława i Jarosław
14 maja 2022 r. uczestniczyliśmy w XXV pielgrzymce rodzin Domowego Kościoła do sanktuarium świętego Józefa w Kaliszu. Wyjechaliśmy wcześnie rano i po kilku godzinach jazdy autokar dotarł na miejsce. Czas podróży upłynął na modlitwie, wzajemnym poznawaniu się i rozmowach. Na wszystkim czuwała para diecezjalna, Agnieszka i Przemysław Gazińscy oraz ksiądz moderator Tomasz Gruszto.
Kalisz przywitał nas piękną pogodą, a my z radością powitaliśmy – w pustej jeszcze kaplicy- świętego Józefa, dziękując mu równocześnie za opiekę, wstawiennictwo i dotychczasowe łaski, które dla nas wyprosił swoim orędownictwem.
Gdy zbliżała się wyznaczona godzina rozpoczęcia spotkania, zgromadziliśmy się wszyscy pod naszym znakiem, który w tym roku był wyjątkowy, ponieważ wskazywał na jubileusz 40-lecia Domowego Kościoła w diecezji szczecińsko-kamieńskiej. Uczestnicy spotkania, którzy przyjechali ze wszystkich filii, zostali bardzo serdecznie powitani przez parę krajową Małgorzatę i Tomasza Kasprowiczów i przez moderatora krajowego, księdza Damiana Kwiatkowskiego.
W tegoroczny temat pielgrzymki „Św. Józef człowiek z zasadami” wprowadziła nas konferencja ks. dr Piotra Górskiego, który nakreślił cechy charakteru tego milczącego świętego i zachęcał do tego, aby na nowo je odkrywać i wykorzystywać jako pomoc w naszym ziemskim pielgrzymowaniu do nieba. Wymieniając te zasady / cnoty możemy zauważyć, że Józef był po prostu człowiekiem:
– ufności i pełnego zaufania Bogu Jahwe;
– słuchania Słowa i rozpoznawania woli Bożej;
– czynu i realizowania planów Bożych;
– odpowiedzialnym i zatroskanym o swoją rodzinę.
Można powiedzieć, że Józef miał łatwiej. Była z nim Maryja i sam Jezus, więc żył w obecności miłujących i świętych osób. A przecież my też doświadczamy obecności Jezusa w sakramentach , działaniu Ducha Św. , małych cudach dnia, które staramy się zauważyć oczami wiary. Doświadczamy obecności i wstawiennictwa Maryi , do której się uciekamy w potrzebach naszych. Obecność św. Józefa w naszym życiu to potwierdzenie , że świętych obcowanie to nie tylko formuła z Credo , ale rzeczywistość w której żyjemy.
Po tej konferencji odbyło się nabożeństwo majowe. Za wstawiennictwem Maryi, w wezwaniach z Litanii Loretańskiej, prosiliśmy za cały Ruch Światło-Życie, rodziny Domowego Kościoła, o pokój na Ukrainie i we własnych intencjach, które nosimy w swoich sercach.
Kolejnym punktem w programie pielgrzymki był (jak zawsze) „czas dla siostry i brata”. Podczas tych kilkudziesięciu minut odbywały się spotkania i rozmowy indywidualne. Uczestnicy mieli możliwość skorzystania z posiłku, przygotowanego przez organizatorów. Diakonia słowa oferowała wartościowe książki i materiały Ruchu.
O godzinie 16 pielgrzymi szczelnie wypełnili bazylikę, aby uczestniczyć w Eucharystii, której przewodniczył biskup kaliski, ksiądz Damian Bryl. W homilii ksiądz biskup przedstawił słowa – klucze: godność, relacja, trwanie, przykazanie, ofiara, wzajemność, Jezus jako wzór i źródło, posłanie, radość, życie. W wypowiedzi księdza biskupa brzmiała zachęta, aby przez wspólne przeżywanie radości i trosk, wzajemne wspieranie się i obdarzanie szacunkiem nasza miłość małżeńska i rodzinna stawała się coraz doskonalsza.
Ostatnim elementem naszej pielgrzymki było uczestnictwo w akcie zawierzenia małżeństw i rodzin oraz wspólnoty Domowego Kościoła świętemu Józefowi. W słowach tej modlitwy, wypowiadanej przez parę krajową i moderatora krajowego, wybrzmiały nasze wszystkie prośby: o umiejętność rozeznawania woli Bożej i spełnianie jej w posłuszeństwie; o umocnienie wzajemnej miłości; o mądre wychowywanie dzieci, troska o ich przyszłość i właściwe wybory; o zapewnienie bytu materialnego w rodzinach; o wzrost wiary i jej mężne wyznawanie; o życie wolne od lęku ; o pomoc dla Ukrainy i zakończenie wojny; o dobre owoce naszej formacji.
Święty Józef nie odpowiedział, nie wyrzekł żadnego słowa. Ale my Jemu ufamy. Ufamy w Jego nieustającą opiekę nad nami. Nie na darmo jest nazywany Patronem w trudnych sprawach. Na jednej z pielgrzymek do Kalisza, zadałem pytanie „ Czy ty św. Józefie jesteś zadowolony ze swego wstawiennictwa przed Bogiem, bo już tyle razy byliśmy u ciebie, tyle próśb , modlitw , a nic albo niewiele się dzieje w powierzonych Tobie sprawach”. Czas pokazał, że święty Józef potrafi pomóc w sprawach – po ludzku sądząc – beznadziejnych. Jesteśmy mu bezgranicznie wdzięczni za wstawiennictwo przed Bogiem i pomyślne rozwiązanie naszych rodzinnych, niezwykle trudnych spraw.
Powierzywszy więc świętemu Józefowi wszystkie swoje bieżące troski, z błogosławieństwem kapłańskim ruszyliśmy w drogę powrotną. Tym razem czas podróży wypełniliśmy pełnym radości śpiewem.
Cieszyliśmy się bardzo z tego wyjazdu – z tego, że minął czas covidowych restrykcji , że znów do Kalisza zjechali się znajomi i przyjaciele ze wspólnoty, że odczuliśmy ponownie klimat pielgrzymowania: trochę trudów, dużo ludzkiej życzliwości, poczucie wspólnoty, radość i dużo, dużo modlitwy. Dodatkowym plusem okazała się też możliwość bliższego poznania naszego moderatora diecezjalnego, który wraz z nami modlił się, śpiewał i też żartował.
Był to piękny, błogosławiony czas. Bogu niech będą dzięki!
Wiesława i Jarosław Mostek
