Archiwum kategorii Aktualności

Świadectwo Ani i Huberta Kowalewskich z podsumowania pracy rocznej w Częstochowie w dniach 10-11.09.2021 roku.
Poniżej świadectwa link do galerii zdjęć z tego wydarzenia.

Bogu niech będą dzięki, że w dniach 10 – 11 września 2021r., mogliśmy uczestniczyć w Podsumowaniu Pracy Rocznej Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie w Częstochowie.

W przeddzień beatyfikacji towarzyszyły nam słowa kard. Stefana Wyszyńskiego: „W rysach matki rozpoznajemy największe podobieństwo do jej dzieci. Jeżeli więc chcemy poznać Syna, musimy przyglądać się Matce. Matka prowadzi do Syna!”. To miejsce miało przemienić nasze serca, abyśmy z duchową siłą powracali do naszych wspólnot.
Czas Podsumowania, to przede wszystkim czas spotkania na modlitwie, Eucharystii, w wytęsknionym „twarzą w twarz”, na spotkaniach w ramach filii.

To także moment przyjrzenia się naszej wspólnocie przez pryzmat trudności ostatniego czasu, z nadzieją, że Pan Bóg ze wszystkich tych zdarzeń ma moc wyprowadzić dobro. Mieliśmy też okazję podzielić się rekolekcjami, które udało się zorganizować oraz zauważyć jak wielka tęsknota za nimi towarzyszyła małżonkom w czasie pandemii. Podjęliśmy też pierwsze refleksje nad nowymi Zasadami Domowego Kościoła.

Jako ustępująca para diecezjalna uczestniczyliśmy w bardzo ważnym wydarzeniu dla całego Ruchu – w wyborach nowej pary krajowej. Cała wspólnota dziękowała Bogu za posługę Katarzyny i Pawła Maciejewskich i dokonała wyboru nowej pary. Cieszymy się, że zostali nią Małgorzata i Tomasz Kasprowiczowie z naszej archidiecezji, ufamy, że są Bożym darem dla małżeństw Domowego Kościoła i trwając wiernie na straży charyzmatu Światło-Życie, będą prowadzić wspólnotę ku dojrzałej postawie służby w małżeństwie, rodzinie, świecie.

Sobotniej Eucharystii przewodniczył Biskup Delegat KEP ds. Ruchu Światło-Życie ks. Krzysztof Włodarczyk i na jego ręce, w obecności Moderatora Generalnego Ruchu Światło-Życie ks. Marka Sędka i Moderatora Krajowego Domowego Kościoła ks. Krzysztofa Łapińskiego dokonaliśmy przekazania posługi naszej nowej parze diecezjalnej Agnieszce i Przemysławowi Gazińskim i prosiliśmy o błogosławieństwo dla nich.

Czas Podsumowania to dla nas osobiście czas wdzięczności Panu Bogu za Jego łaski podczas naszej posługi, za nieustające prowadzenie, pomoc ks. Moderatora Piotra Listwonia, wsparcie całej wspólnoty i życzliwość, której doznawaliśmy od niej.
Chwała Panu!
Ania i Hubert Kowalewscy

Galeria zdjęć

Świadectwo z rekolekcji tematycznych: „On pocieszy Wasze serca…” dla Ruchu Światło-Życie w Czarnej Górze.

„Bóg Ojciec mówi do swoich dzieci”

Chcielibyśmy podzielić się doświadczeniem miłości Ojca jakiej doznajemy każdego dnia, a o której mało się mówi- ,,Ojciec nie jest znany, nie modli się do Niego, nie myśli się o Nim”. Jadąc na rekolekcje do Czarnej Góry niczego nie oczekiwałam. Byłam otwarta na to co Pan mi da. W czasie pandemii i ograniczeń, zamknięcia, lęku i strachu przed wirusem chcieliśmy jeszcze raz wraz z mężem Arkiem i dziećmi doświadczyć wspólnoty. Pobyć razem. Podzielić się wiarą.
Bóg Ojciec dał nam poznać jak bardzo nas potrzebuje. Kontemplowaliśmy obraz Boga Ojca, jaki objawił się matce Eugenii Ravasio. Nie jest to starzec z siwą brodą, sędzia sprawiedliwy, którego wszyscy się boją. Jest to młody, silny mężczyzna, który patrzy na nas z miłością. Przychodzi do nas, aby rozproszyć lęk, chce być znany i kochany prze całą ludzkość. Przychodzi do nas by dać nadzieję. Przychodzi do takich nas jakimi jesteśmy- wyjątkowi, a każdy z nas jest Jego ukochanym dzieckiem. Tego doznaliśmy na tych rekolekcjach. Codzienna modlitwa różańcowa, Adoracja przed Najświętszym Sakramentem, modlitwy uwielbienia, nabożeństwa uzdrowienia. Z dnia na dzień czułam się kochana przez Ojca. Bardziej i bardziej. Mój kochany Tatuś mnie kocha. Choćby były zranienia z dzieciństwa, choćby mama nie kochała, choćby tata był nieobecny- jestem jedyna dla Ojca w niebie.
Podczas tych rekolekcji było wiele przeżyć, łez, walki wewnętrznej, przyznania się do winy, przebaczenia sobie i innym. Było trudno, ale zawsze mogłam przytulić się do ukochanego Taty.
,,Przypomnieliśmy’ sobie też o błogosławieństwie… Czy potrafię zauważyć oznaki Bożego błogosławieństwa w rodzinie, we mnie samej, w życiu duchowym, w życiu codziennym, we wspólnocie, w pracy, w relacjach z innymi? Czy błogosławimy nasze dzieci, męża? I nie chodzi tutaj ,,tylko’ o znak krzyża, ale teraz wiem jak ważne jest wypowiedzenie słów płynących z serca. Niech Cię Pan błogosławi, niech Cię obdarza charyzmatami, niech przelewa na Ciebie swą miłość i jeszcze inne słowa które Duch święty wlewa w nasze serce.
Rozważaliśmy też Litanię do Boga Ojca. Nie znałam jej wcześniej. Wywarła na mnie ogromne wrażenie. Zwracamy się do Ojca, który ma czułe dłonie, jest delikatny, ma silne ramiona, jest tkliwy, słodki, obecny, kocha mnie…I jeszcze list Od Tatusia: ,,Znam wszystkie twe drogi”, ,,Jesteś cudownie stworzony”, ,,Nigdy nie przestanę czynić Ci dobra:, ,,Czekam na Ciebie”.
Na zakończenie chciałabym przytoczyć obietnicę jaką Ojciec złożył podczas objawień siostrze Eugeni Ravasio: ,,Wzywajcie mnie imieniem Ojca z ufnością i miłością, a wszystko otrzymacie od tego Ojca, doznając jednocześnie miłości i miłosierdzia. Pragnę być znany, kochany, a przede wszystkim czczony”.

Kasia i Arek Bieleninik z Jasiem i Stasiem archidiecezja szczecińsko-kamieńska.